eſſe aplūs dicit. Que vere vidua ē. ſperatin dn̄o. ⁊ inſtat or̄oibꝫ die ac nocte. Nec illd̓te preterire volo. ꝙ qn̄ veras viduas aplusnoīat. eē demonſtrat ⁊ falſas. hoc eſt actu.niente. cōuerſacōne. nō corꝑe. Et alibi. Vidue vere ⁊ electe. actū ꝯuerſaconēqꝫ deſcribit idem aplūs dicens. Vidua eligatur q̄fuerit vnius viri vxor. in oꝑibꝫ bonis teſtiomū hn̄s. ſi filios educauei̓t ⁊ ſubintelligit̉deo. ſi hoſpitem recepit. ſi ſcōꝝ pedes lauit. ſitribulacōnem pacientibꝫ ſubminiſtrauit. ſiomne opus bonū ſubſecuta eſt. Hanc eſſeveram viduam indicauit. cuius talia ſuntoꝑa. Illa vero quo ſe xp̄i viduam dicit eſſeque nichil tale aliquando oꝑata eſt. Sedſūt alique diuītes nobiles ⁊ potentes. quibus forſitan videtur indignū. ut aut filioˢdeo ⁊ nō ſeculo eduncet. aut ſanctoꝝ pedeslaborioſos lutulentos ⁊ horridos. delicatis⁊ nitidis manibus tangat. ſꝫ nec digne er̄ttales. in futuro tꝑe ſanctoꝝ eſſe conſortesquos ita hic ſpreuerunt. nec partem poterunt hr̄e cū xp̄o. quem ſuſcipere noluerunt.⁊ cuius plantas ꝯtractare manibꝫ horruerūt. quia xp̄m ſpernit. quicunqꝫ eius famulos ſpernit. Sicut ipē dicit. Qui vos ſpernitme ſꝑnit. Marie lacrime vnde xp̄i lauarent̉

LI