⁊ dei elcīs requiem eē ⁊ non penā. ⁊ cū diſſoluūtur liberari eos potius ꝙ perire. Et idcircoip̄am ſolucōeꝫ qui fideles ſūt nō timent necveretur. ſꝫ venire magis deſiderāt ⁊ exoptātper quam requiem intelligunt exhiberi nonpenam. Iniqui vero ⁊ impij et ſuorum ſcelerum conſcij eam merito naturali prouidentia pertimeſcūt ꝑ quam ſe non neſciunt iudicari. Quapropter hac racōne reddita ⁊accepta. non oportet nos om̄ino peccare.p̄ſertimij cum non ignoremus pcc̄oribꝫ iudicium et in pn̄iti eſſe ⁊ in futuro ẜuari. nec inhoc nobis nomine tantum ꝙ criſtiani dicimur blandiamur. ſꝫ propter hoc iudicandos nos credamus. ſi nomē nobis fruſtravendicemus alienū. Aut ſi aliquis tam in-credulꝰ eſt. tam infelix. tam pertinax. tamobſtinatus. tam audax. ut que quandoqꝫfuturā ē dei iudicis iram indignacōnemqꝫnon metuat. vel hūanam conſuetudineꝫerubeſcat. ⁊ videat ꝙ brutus ꝙ inſipiensille ꝙ ſtultus ab ipſis etiam gentibus iudicetur. cui tanta ē vanitas. tantaqꝫ demēcia. Nec ſibi nomē adipiſcatur alienū. quisenim tam vanus et miſer eſt. qui aduocatum ſe cū litteras neſciat audeat profiteri.Quis tam inſanꝰ ⁊ excors. ut ſe profiteatur