Tu tn̄ donecperitior tibi apparere poſſit etmelior. tudibus āmonicōnibꝫ nr̄is intermieſto ꝯtenta ⁊ caritati da veniam. cuius eſtnon ꝯſiderare quid offerat. nec qdl̓ nō habet querit. ſed totū quod habet libenter imꝑtitur. ad cuius nō tam muneris ſpeciemqanimi reſpice volūtatem. Et diligenter aduerte quid tibi illa negare poterit que totūdare potuit quod habebat. obtuliſſet etiaꝫquod non habebat ſi poſſet. que totum potuit quod habebat offerre. Sitit itaqꝫ illeſꝫ parum. qui detorretis interim riui aqua.non poteſt eſſe contentus. donec ad fontēvberiorem purioremqꝫ ꝑueniat. Nec illumſatis eſurire credo. qui cum cribrarios panes habeat. nitidos expectat ⁊ candidos.Ita ⁊ tu dilectiſſima ſoror quā ego certus fūeſurire miniū ⁊ ſitire celeſtia. cribrarios interim mande panes. donec ſimilagine candētes inuenias. Exigui et turbulenti riuuli aquam pota vſquequo fontis affluencorishaurias puriorem. Nec tibi interim panisnoſter. quamuis ruſticus videatur eſſe. dipliciat. Ruſticus etenim panis incultior eēvidetur. ſed fortius et celeius eſurientem