placet aliqͣtenus mitigari. Etiā ſic quippeintelligi pōt. manere in illis ira dei hoc eſtip̄am dapnacōeꝫ. Hec enī vocatur ira dei. n̄diuini aumi ꝑturbacō. ut in ira ſua. hoc eſtmanente ira ſua nō tij ꝯtineat miſeracōesſuas nō eterno ſupplico finē dando ſꝫ leuamen adhibendo l̓ int̓ponendo cruciatibꝰqꝛnec pſalmus ait. Ad finiendā ira ſua. l̓ poſtira ſuā. ſꝫ in ira ſua. Que ſi ſola eēt. qnͣta ibiminia cogitari pōt. ꝑire a regno dei. exularea citate dei. alienari a vita dei. care̓tā maꝙͣmultitudīe dulcedīs dei quā abſcōdit timētibꝰ ſe. ꝑfecit aūt ſꝑantibꝰ in ſe. tā grandiseſt pena ut ei nulla poſſint tormenta quenouimꝰ ꝯꝑari. ſi illa ſit eterna. iſta ſit autēquālibꝫ multis ſeculis longa finiēda. Manebit ergo ſine fine mors illa perpetua dāpnatoꝝ. id ē alienacōa vita dei. ⁊ om̄ibuserit ꝯmunis. qualibꝫ hoīes de varietate penaꝝ l̓ doloꝝ releuacōe l̓ int̓miſſione l̓ ꝓ ſuis hūanis mōtibꝰ ſuſpicent̉. ſicut manebitcōmmuiter omnium vitā eterna ſanctoꝝquālibꝫ bonoꝝ diſtantia ꝯcordit̓ fulgeat.X iſta fidei (V p Mconfeſſione que breuiter ſymbolo cō-tinetur. ⁊ carnaliter cogitata lac̓ paruulorum eſt. ſpūalit̓ conſiderata atqꝫ tractata
8pluſit inhiinhuliuua vnx prob vl̓ bnopatutoRomndeO ainguſtamiſidina niatuomapaſcuntur. in ieliqytepeena dlequēdaſpancifidetutvplumIno ſineIlberan.Famalo