Emanentibꝰ itaqꝫ angelis et hoībusreprobis in eterna pena. tunc ſcīplemus ſcient quid eis ꝯtulit grā. Tūc rebusipſis euidētibꝰ apparebit qd̓ in pſalmo eſtſcriptū. Mīanij ⁊ iudiciū cātabo tibi dn̄e. qꝛniſi ꝑ indebitā mīamj nemo liberatur. ⁊ nͥ perdebitū iudicium nemo dampnatur. CynVnc nō latebit qd̓ nūc latet. cum deduobꝰ pͥuulis vnus erit aſſumendꝰꝑmīani aliꝰ relinquēdus ꝑ iudiciū. in quoſte qͥ aſſumētur agnoſcet quid ſibi ꝑ iudiciū deberetur niſi mīa ſb̓ueniſſꝫ. cur ille potiˢꝙͣ iſte fuerit aſſumptus. cū vna cauſa eſſetambobus. cur apud quoſdā non facte ſintvirtutes. q̄ſi facte fuiſſent egiſſent vtiqꝫ illihoīes penitētiā ⁊ facte ſint apd̓ eoſ qͥ non fuerant credituri. Aꝑtiſſime nāqꝫ dn̄s dicit.Ve tibi corozaim. ⁊ ve tibi bethſayda. qꝛ ſiin tyro ⁊ ſydone facte fuiſſent virtutes quefacte ſunt in vobis. olim in cilitio ⁊ cine̓ penitentiā egiſſent. Nec vtiqꝫ deus iniuſte noluit ſaluos fieri. cū poſſint ſalui eē ſi vellent. tc̄in clariſſima ſapientie luce. videbitur qd̓ nēpioꝝ fides hꝫ anteꝙͣ manifeſta ꝯgnicōnevideatur. ꝙͣ certa ⁊ inmutabil̓ ⁊ efficaciſſiāſit voluntas dei. ꝙͣ multa poſſit ⁊ non velit.Nichil aūt velit qd̓ nō poſſit quāqꝫ ſit verū

4F