iudicia finiri int̓ frēs. frībus iudicātibꝰ exͣecc̄īamj vero t̓ribilit̓ vetat. Manifeſtum eſtec̄ hīc qͥd ẜm veniā ꝯcēdatur infirmis. Prop̄ter hec atꝫ huiuſmōi pcc̄a. ⁊ alia licꝫ hijsminora. q̄ fiūt verboꝝ ⁊ cogitacōnū offenſionbꝰ aplō iacobo cōfitēte atꝫ dicente. in ml̓tis offendimꝰ omēs. oportet ut cottidie crebroqꝫ oremus dn̄m atqꝫ dicamꝰ. Dimittenobis debita nrā. ne in eo qd̓ ſequitur mētiamur. ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄isVnt aūt qued̓ que lxxxvijleuiſſima putarentur niſi in ſcpͥturisdinrarenuir opinionē guiora. Quis enī dicentē fratri ſuo fatue. reum iehenne putarꝫniſi veritas diceret. Cui tn̄ vulneri ſb̓iecit cōtinuo medicinā. p̄ceptū fr̄ne recōciliacōisadiūgens. mox quippe ait. Si ergo offersmunus tuū ad altare. ⁊ ibi recordatus fueisqꝛ frat̓ tuus hꝫ aliquid aduerſum te. relīqibi munus tuū an̄ altare. ⁊ vade prius recōciliari fratri tuo ⁊ tūc veniēs offeres munꝰtuū. Aut quis eſtimaret ꝙͣ magnū peccatūſit dies obſeruae̓ ⁊ menſes. ⁊ tꝑa ⁊ annosſicut obſeruāt qui certis diebꝰ ſiue annis lmenſibꝰ volūt vel nolunt aliquid inchoareeo qd̓ ſcd̓m vanas doctrinas hoīm fauſta l̓infauſta exiſtiment temꝑa. niſi huiꝰ mali
b