querebāt animā pueī. ut dictū eſt mortuuſeſt. Et in exo do. Ffecer̄t inquit ſibi deos aureos. cū vnū vitulum feceint tantū. de quodixerūt. Hij ſūt dij tui iſrahel. qui eduxer̄tte de terra egipti. ⁊ hic pluralē ponentesvāuis etiā Ij pro ſingulari.illo peccato vno qd̓ ꝑ vnum hominēintrauit minundū ⁊ in oēs hoīes ꝑtranſijtꝓpter qd̓ etiā ꝑuuli baptizantur. poſſint intelligi plura peccata? ſi vnum ip̄m in ſua qͣſimenbra ſingula diuidatur. Nā ⁊ ſuperbia ēillic qꝛ hō in ſua potius eſſe. ꝙ in dei potatedilexit. ⁊ ſacrilegiū qꝛ deū non credidit. ⁊homicidiū. qꝛ ip̄e ſe p̄cipitauit in mortē. etfornicacō ſpūalis. qꝛ integ̓tas mentis hūane ſerpentina ꝑſuaſione corrupta eſt. ⁊ furtum. qꝛ cibos ꝓhibitos vſurpatus eſt. ⁊ a-uariciā. qꝛ plus ꝙͣ illi ſufficere debuit appetiuit. ⁊ ſi quid aliud in hoc vno admiſſo diligenti ꝯſideracōe inueniri pōt.LijArentū quoqꝫ pcc̄is paruulos obligari. nō ſolum primoꝝ hoīm. ſꝫ etiāſuoꝝ de quibꝰ ip̄i nati ſūt. non inprobabilit̓d̓r. Illa quippe diuina ſentētia. Reddampcc̄a pacrū in filios eoꝝ. tenet eoſ vtiqꝫ anteꝙͣ ꝑ regn̓acōeꝫ ad teſtamētū nouum inci-piant ꝑtine̓. Rd̓ teſtamētum ꝓph̓abatur.
2