Druckschrift 
Enchiridion de fide, spe et caritate
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

me deus. Neꝫ enī cor eius quātū ꝑtinet adnaturā cordis huami. nouū creauerat deꝰTemne quiſquā ſi de oꝑbꝰ de ipō xlglorietur volūtatis arbitrio tanꝙͣ ab ip̄o incipiat mei̓tū. cui tanꝙͣ debitū reddatur premiū bene oꝑandi. audiat ip̄a libertas eund̓gr̄e preconē dicētem. Deus eenī qui oꝑat̉in nobis. velle oꝑari pro bona volūtateEt alio loco. Igitur volentis neqꝫ currentis. ſꝫ miſerentis ē dei. ꝓcul dubio ſi eiꝰē etatis ut racōe iam vtat̉. non poſſꝫ cordecredere. ſꝑare. dilige̓. niſi velit. nec peruenire ad palmā ſuperne vocacōis dei niſi volūtate cōcurrerit. Quomō ergo volentisneqꝫ currentis. niſi quia ip̄a voluntas ſic̄ſcriptū eſt a dn̄o p̄paratur. Alioqui. ſi ꝓpterea dictū eſt. Non volentis neqꝫ currentisſꝫ miſentis dei. qꝛ ex vtroqꝫ fit. id ē voluntate hoīs. miſei̓cordia dei. ut ſic dictū accipiamus. volētis neqꝫ currentis. ſꝫ miſentis dei ē. tanꝙͣ diceretur. ſufficit ſola volūtas hoīs ſi ſit etiā miẜicordia dei. nonſufficit ſola mīa ſi ſit etiā volūtas hoīs.ac hoc ſi recte eſt dictū. volentis hoīs.ſꝫ miſentis ē dei. qꝛ id voluntas hoīs ſolaimplet. cur ecōtrario recte d̓r. miſentis dei. ſꝫ volentis ē hoīs. quia id mīcordia

27