Cum iſtis vero vtrū loqui debeamus ignor0. qui nō ſolum victuros ineternū. ſꝫ etiā īpn̄tia ſe viuere neſciūt. immo neſcire ſe dicūt qd̓ neſcire nō pn̄t. Neqꝫ enī quiſquā finitur ſe neſcire viuere. qn̄quidē ſi non viuitnō pōt aliquid l̓ neſcire. qūo nō ſolū ſcire.verūetiā neſcire viuentis eſt. Sꝫ videlicetnō aſſentiendo ꝙ viuant carere ſibi erroe̓videntur cū etiā errando cōunicantur viue̓quo nō pōt qui nō viuit errare. Sicut ergonos viuere nō ſolū verū ſꝫ etiā certū ē. ita vera ⁊ certa ſūt multa quibꝰ nō aſſentiri abſitut ſapīapotiꝰ ꝙͣ demētia noīanda ſit. xvvijN qͥbuſd̓ aūt rebus. nichil int̓eſt ad capeſ-ſendū regnū dei vtrū credantur an non. vl̓vtrum vera ſiue ſint ſiue putentur. aij falſaIn hijs errae̓. id ē aliud ꝓ alio putae̓ nō arbitrand̓ ē eē pcc̄m. a̓ſi ē minimū eē atꝫ leuiſ-ſimū. Poſtremo qͣlecūqꝫ illd̓ ⁊ qnͣtūcunqꝫſit. ad illā viā nō ꝑtinꝫ qua imꝰ ad deū. quevia fides ē criſti. que ꝑ dilcōeꝫ oꝑatur. Neꝫei ab hac via deuiabat ingeminis filijs gratus ille parentibꝰ error. aut ab hac via deuiabat apoſtolus petrꝰ quādo ſe exiſtimasviſū videre aliud pro alio ſic putabat. ut acorpoꝝ imaginibus in qͥbꝰ ſe eē arbitrabat̉vera in qͥbꝰ erat corꝑa nō dinoſce̓t niſi cum

tro aū