bo ut magis placeāt ⁊ laudabiliora ſint dumꝯꝑantur malis. Neꝫ ei deus omp̄s. ⁊ qd̓ etiā infideles fatent̓ tecū cui ſūmaptās cū ſūme bonꝰſit ullomō ſineret mali eē aliquid in oꝑbꝰ ſuisn̓uſqꝫ adeo op̄s eēt⁊ boꝰ ut bn̄ faceret ⁊ de malo. Quid ē aūt aliud qd̓ malū d̓r. n̓ priuacō boni. NNā ſicut corꝑibꝰ aīaliū nichil ē aliud morl̓⁊ vulneribꝰ afficiꝙͣ ſanitate pͥuari. neqꝫ eī idagitur cū adhibetur curatio. ut mala illa q̄ me-rat. id eſt morbi ⁊ vulnera hinc recedant ⁊ alibi ſint. ſꝫ vtiqꝫ ut nō ſint. nō ei vlla ſubſtātia.ſꝫ carnalis ſb̓ſtātie viciū ē. vulnus aut morbꝰcū caro ſit ip̄a ſb̓ſtantia ꝓfecto aliqd̓ bonū eſtcui accidūt iſta mala. id eſt priuacōnes eiusboni qd̓ d̓r ſanitas. ita etiā animoꝝ quecunqꝫſūt vicia. naturaliū ſūt pͥuacōes bonoꝝ. Ruecū ſanantur nō aliquo tranſferuntur. ſꝫ ea queibi erāt. nuſquā erūt. quando in illa ſanitatenon erunt.Ature igr̓ 4 5oēs. quo naturaꝝ ꝓrſus oīmj cōditorſūmebonꝰ ē. bone ſunt. Sꝫ qꝛ nō ſic̄ eaꝝ ꝯditorſumme ⁊ incōmutabilr̓ boe ſunt ideo in eis ⁊ minu̓i bonū ⁊ augei pōt. Sꝫ bonū minui malū eſt.quauis quatucunqꝫ minuatur. remaneat aliquid. neceſſe eſt. ſi ad huc nature ē vn̄ nafuraſit. Neꝫ eīſi qualiſcūqꝫ ⁊ qnͣtulacūqꝫ natura ē-ꝯſumi bonū qd̓ natura ē nͥ ⁊ ipſa ꝯſumatur pōt.

1xi

iuiulrſntt.puiuab