Q d̓ in quibuſd̓ rebus errantes nō peccaꝰ⁊ ꝙ achademici teſtimonijs ſcpͥturaꝝ vnicutur qͥ dicūt oēm errorē eē peccatū. xxvQd̓ minimū atqꝫ leuiſſimū ſit ſalua fidexp̄i in hijs errare q̄ nō ꝑtinēt ad regnū dei. CxxviijQd̓ hō debeat loqui qd̓ aīmo ſentit. ſiue ve-rū ſit. ſiue putetur ⁊ nō ſit. xxvxec ideo putandū eſt nō eē peccatū mētiriqꝛ poſſumꝰ aliqn̄ alicui ꝓdeſſe mētiendo.⁊ qd̓ bona ſit beniuolētia ⁊ non mendatiūvbicunqꝫ alium adiuuamꝰ mētiendo. xxQd̓ nequaꝙͣ dubitae̓ debeꝰ nō eē n̓ boītate dei cām bonaꝝ rerū q̄ ꝑtinēt ad nos. ⁊ nōeē ab inmutabili bono cām reꝝ malaꝝ Xxxd̓ error ⁊ dolor reꝝ agendaꝝ ignorātiāXxxv⁊ noxiaꝝ ꝯcupīaꝝ cōmitātur.Q d̓ in ſuis malis rōnal̓ natura beatitudinis appetitū non amiſerit. ⁊ qd̓ hō habeatXxx1ꝓpriam carnis mortem.Qd̓ pͥmus homo poſt pcc̄m exul effectusē. ⁊ in dampnacōeꝫ obſtrictꝰ. adeo ut traheret ſecū poſteros ad ſupplicium. XxxiiijQualit̓ hūani gn̓is maſſa ex ira dei iacebat in malis. luens cū deſertoribꝰ angelisiuſtiſſimas culpas. manente in eis bonitate creatoris. ⁊ ſicut nō liberarentur angeliita merito fieret ut qui deū deſeruit libero

Se