Quartus.

Autem hec fit per venas: ſicut ēt in hac vita per penas ſatiſfactorias purgatio cōpleta fuiſſꝫ: alioqͥnmelioris cōditōis eēt negligētes ꝙͣ ſoliciti ſi penāquā hic pro peccatis nō īplēt nō ſuſtineāt in fut̉o.Retardāt̉ igit̉ aīe bonorū qui hn̄t aliqͥd purgabile in hoc mundo a p̄mij conſecutiōe quſqꝫ penaspurgatorias ſuſtineant: ⁊ hec ē rō qͣre purgatoriūponimus. ¶ Huic aūt pōni ſuffragat̉ dictū apl̓i:i. Corꝭ. iij. Si cuiꝰ opꝰ arſerit: detrimentū patiet̉.ip̄e āt ſaluus erit ſic tn̄ qͣi per ignem. Ad hoc etiāeſt ꝯſuetudo eccl̓ie vl̓is que ꝓ defunctis orat: q̄ qͥdē or̄o inutilis eſſet ſi purgatoriū poſt mortē nonponat̉: non .n. orat eccleſia ꝓ his q̄ iaꝫ ſūt ī termino boni vel mali: ſed pro his qui nudū ad terminū peruenerūt Ꝙ āt ſtatī pꝰ mortē aīe conſequātur penā vl̓ premium ſi īpedimentū non ſit: auctoritatibus ſcripture confirmatur: dr̄. n. Iob. xxi. demalis. Dicunt in bonis dies ſuos: ⁊ in puncto adinferna deſcendūt: ⁊ Luce. xvi. Mortuꝰ eſt diueſ:⁊ ſepultus ē ī infernū. īfernͤ aūt ē locꝰ vbi aīe puniuntur. Sil̓r ēt ⁊ de bonis pꝫ: ut .n. hēt̉ Luce. xxiij.dn̄s in cruce pendens latroni dixit. Hodie mecumeris in paradiſo: per paradiſū autē intelligitur p̄miū qd̓ repromittitur bonis ẜm illud Apocꝭ. ẜo.Uincenti dabo edē de ligno vite qd̓ ē in paradiſodei mei. Dicunt autem quidā ꝙ per paradiſū nōintelligitur vltima remuneratio que erit in celis:ẜm illud Math̓. v. Gaudete et exultate qm̄ merces vr̄a copioſa eſt in celis: ſed aliqualis remuneatio que erit in terra. nam paradilus locus quidēterrenus eſſe videtur: ex hoc quod dicitur Gen̄.ſcd̓o. ꝙ plantauerat dominus deus paradiſuꝫ voluptatis in quo poſuit hominem quem formauerat. Sed ſi quis recte verba ſacre ſcripture conſideret inueniet ꝙ ipſa finalis retributio que ī celispromittitur ſanctis ſtatim poſt hanc vitam dat̉.Apoſtolus enim ſcd̓o Corin. cum de finali glorialocutus fuiſſet dicens: ꝙ id qd̓ in preſenti eſt tribulationis noſtre momentaneum ⁊ leue: ſupra modum in ſublimitate eternum glorie pondus operatur in nobis: non contemplantibus nobis ea q̄videntur: ſed ea que non videntur: que enim vidētur temporalia ſunt: que auteꝫ non videntur: eterna: que manifeſtum eſt de finali gloria dici que ē īcelis: vt oſtendetur quando ⁊ qualiter hec gloriahabeatur: ſubiungit̉. Scimꝰ .n. qm̄ ſi terreſtris domus nr̄a huiꝰ hītationis diſſoluat̉ ꝙ edificatōemex deo habemus domū nō manufactā: ſed eternāin celis: per quod manifeſte dat intelligere ꝙ diſſoluto corpore anima ad eternam et celeſtem māſionem perducitur: que nihil aliud eſt ꝙͣ fruitiodiuinitatis: ſicut angeli fruuntur in celis. ¶ Siquis autem contradicere velit dicens apoſtolumnon dixiſſe ꝙ ſtatim diſſoluto corpore domunieternam habeamus in celis in re: ſed ſolum in ſpe

tandeꝫ habituri in re: manifeſte hoc eſt contra intentionem apoſtoli: quia etiam dum hic viuimushabituri ſumus celeſtem manſionem ſecundumpredeſtinationem diuinam: ⁊ iam eam habemusin ſpe: ſecundum illud Roma. octauo. Spe enimſalui facti ſumus: fruſtra igitur addidit: ſi terrenadomus noſtra huius habitationis diſſoluatur:ſuffeciſſet enim dicere. ſcimuſ ꝙ edificationem hahemus ex deo ⁊cͣ. ¶ Rurſus expreſſius hoc apparet ex eo quod ſubditur. Scientes quoniam duꝫſu. in cor. peregri. a do. per fi. enim ambu. ⁊ non ꝑſpeciem: aude. autem ⁊ bo. vo. habemus magisperegri. a cor. ⁊ preſen. eſſe ad do. fruſtra autemvellemus peregrinari a corpore ſcilicet ſeparari:niſi ſtatim eſſemus preſentes ad dominum: nō autem ſumns preſentes niſi quando videmus ꝑ ſpeciem: quādiu enim ambulamus per fidem et nonper ſpeciem peregrinamur a domino vt ibidemdicitur. ſtatim igitur cum anima ſancta a corporeſeparatur deuꝫ per ſpeciem videt quod eſt vltimabeatitudo vt in tertio oſtenſum eſt. ¶ Hoc auteꝫidem oſtendunt ⁊ verba eiuſdem apoſtoli Phil̓.pͥmo dicentis. Deſiderium ha. diſ. ⁊ cum chriſtoeſſe. chriſtus autem in celis eſt: ſperabat igit̉ apl̓usſtatim poſt corporis diſſolutionem ſe peruentuꝝad celum. ¶ Per hoc autē excluditur error qͦrundam grecoꝝ qui purgatoriū negant: ⁊ dicunt animas ante corporum reſurrectionem neqꝫ ad celūaſcendere neqꝫ in infernaꝫ demergi.Ꝙ anime ſāctoꝝ poſt mortē hn̄t voluntatemimmutabilem in bono.XCII.X his auteꝫ apparet ꝙ aīe ſtatim cum a corpore fuerītſeparate īmobiles ẜm voluntatē redduntur: vt ſcilicet vlterius voluntas hominis mutari nō poſſit neqꝫ de bono ī malū. Quādiu eniꝫaīa de bono in malū vel de malo in bonū mutaripōt ē in ſtatu pugne ⁊ militie: oꝫ .n. vt ſolicite reſiſtat malo ne ab ipſo vincatur: vel conet̓ vt ab eo liberet̉: ſed ſtatī cū aīa a corꝑe ſeꝑat̉ nō erit in ſtatumilitie vel pugne: ſed recipiendi p̄miū vel penā ꝓeo qd̓ legitime vel illegitime certauit: oſtēſum eſtgnī ꝙ ſtatim vel premium vel penā cōſequit̉: nonigitur vlterius aīa ſcd̓m voluntatem vel de bonoin malum vel de malo in bonum mutari poteſt.¶ Itē oſtēſū ē in. iij. ꝙ beatitudo q̄ in dei viſiōecōſiſtit: ꝑpetua ē: ⁊ ſil̓r ī eodē on̄ſū ē ꝙ ꝓ pcc̄o mortali debet̉ pena eterna: ſꝫ aīa beata eē nō pōt ſi voluntas eius recta nō fuerit: deſinit .n. eē recta ꝑ h̓ꝙ a fine auertitur: ⁊ recta ē ꝑ hoc ꝙ fine fruit̉. nonpōt āt ſiml̓ eē ꝙ a fine auertat̉ ⁊ fine fruat̉: oꝫ igit̉rectitudinem voluntatis ī aīa beata eē ꝑpetuā: vt