Tertius.

neqꝫ vt is qui ab eterno deus fuit ⁊ pater eſt: percarnis aſſumptionē filius eſſe ceperit vt Sabelliꝰdixerat: fuerūt alij hanc de dīna generatiōe quaꝫſcriptura tradit opīonē ſumētes ꝙ filius dei anteincarnationis myſteriū extiterit ⁊ etiā ante mūdiconditionē. Et quia iſte filius a deo patre ē alius:eſtimauerunt eum non eſſe eiuſdē naͣe cū deo pr̄enō enī intelligere poterat nec credere volebant ꝙaliqui duo ẜm ꝑſonam diſtincti habeant vnā eſſentiā ⁊ naturā: ⁊ quia ſola naͣ dei patris ẜm fideidoctrinā eterna creditur: crediderunt naturā filijnon ab eterno extitiſſe licet fuerit filius ante aliaſcreaturas. Et quia omne quod non eſt eternuꝫ exnihilo factū eſt ⁊ a deo creatū: filiū deū ex nihilofactū eſſe ⁊ creaturā predicabant. Sed qꝛ auctoritate ſcripture cogebat̉ vt etiā filiū dei nominarētſicut ī ſuperioribus ē expreſſū: dicebāt eū vnū cūdeo patre: nō quidē per naturā ſed ꝑ quandā cōſenſus vnionē ⁊ per dīne ſimilitudinis participationē ſuper ceteras creaturas: vn̄ cū ſupreme creature quas angelos dicimus in ſcripturis ⁊ dij ⁊ filij dei nominent̉: ẜm illud Iob. xxxviij. Ubi erascū me laudarēt aſtra matutina: ⁊ iubilarent oēsfilij dei? ⁊ ī p̄s. Deus ſtetit: in ſynagoga deoꝝ: hūcdei filiū ⁊ deū pre alijs dici oportebat: vt pote nobiliorē inter ceteras creaturas in tantū ꝙ per euꝫdeus pr̄ omnē aliā condiderit creaturā. ¶ Pancaūt poſitionē cōfirmare nitebant̉ ſacre ſcripturedocumētis: dicit enī filius Ioā. xvij. ad patrem loquēs. Hec eſt vita eterna: vt cognoſcāt te ſolū deūverū: ſolus ergo pater deus verus ē: cū ergo filiusnon ſit pater: filius deus verus eē nō pōt. ¶ Iteapl̓us dicit i. ad Thimotꝭ. vltꝭ. Serues mandatuſine macula irrep̄hēſibile vſqꝫ ī aduentū domininoſtri Ieſu Chriſti: quem ſuis tēporibus oſtēdetbeatus ⁊ ſolus potens rex regū ⁊ dominus dominātiū: qͥ ſolus hꝫ īmortalitatē: ⁊ lucē habitat iacceſſibilē. In quibus v̓bis oſtenditur diſtinctio deipatris oſtendentis ad Chriſtū oſtenſū: ſolus ergodeus pater oſtendens eſt potens rex regum ⁊ dn̄sdn̄atium: ⁊ ſolus hꝫ īmortalitatē ⁊ luceꝫ habitatinacceſſibilem: ſolus ergo pater deus verus eſt: n̄ergo filius. i Preterea dn̄s dicit H. xiiij. ¶ Patermaior me eſt: ⁊ apoſtolus dicit filiū patri eſſe ſubiectū i. ad Corꝭ. xv. Cū oīa ſubiecta illi fuerīt: tūcipſe filius ſubiectus ē illi .ſ. patri qui ſibi ſubiecitoīa. ſi aūt eſſet vna nat̉a patris et filij eēt etiā vnamagnitudo ⁊ vna maieſtas. non .n. filius eſſꝫ minor patre nec patri ſubiectus. relinquitur ergo exſcripturis ꝙ filius nō ſit eiuſdem nature cū patrevt credebant. ¶ Ad hec. natura patris nō patit̉ īdigētiam. ī filio aūt indigētia īuenitur: oſteditur.n. ex ſcripturis ꝙ apatre recipit. reciꝑe āt īdigentis eſt. dicit̉ .n. Math. xv. Oīa tradita ſūt mihi apatre meo. ⁊. Ioh. 3. Pater diligit filium ⁊ oīa de

dit ī manu eius. videtur igit̉ filius nō eſſe eiuſdemnature cū patre. ¶ Amp. doceri ⁊ adiuuari indigētibꝰ eſt. filiꝰ aūt a patre docetur ⁊ iuuatur dicitur: n. Ioh. v. Non pōt filius a ſe face̓ qͥdꝙͣ niſi ꝙviderit patrē faciētē. ⁊ ita. Pat̓ diligit filiū. ⁊ oīademōſtrat ei q̄ ipē facit et Io. xv. filiꝰ dīc diſcipul̓Oīa quecūqꝫ audiui a pr̄e meo: nota feci vobis:non igit̉ videt̉ eſſe eiuſdeꝫ natur filius cum patre.Preterea preceptum reciꝑe: obedire: orare etmitti inferioris eſſe videt̉: hec aūt de filio legunt̉:dicit enim filius Ioh̓. xiiij. Sicut mādatuꝫ deditmihi pater: ſic facio: ⁊ Phil̓. ij. factus eſt obediēspatri vſqꝫ ad mortem: ⁊ Ioh̓. xiiij. Ego rogabopr̄em: ⁊ aliū paraclytū dabit vobis: ⁊ Gal̓. iiij. dicit apl̓s. Cum venit plenitudo tēporis miſit deusfilium ſuū: eſt ergo filius minor pr̄e ⁊ ei ſubiectusItem filius clarificatur a pr̄e ſicut ip̄e dīc Ioh̓xij. Pater clarifica nom̄ tuum: ⁊ ſequitur. Uēitvox de celo. Et clarificaui: ⁊ iterum clarificabo.Apl̓us etiam dicit ad Ro. viij. ꝙ deus ſcūſcitauitIh̓m xp̄m a mortuis: ⁊ Petrus dicit Actꝭ. ij. ꝙ ēdextera dei exaltatus: ex quibus videtur ꝙ ſit patre inferior. ¶ Preterea in natura patris nullusdefectus eſſe poteſt: in filio autem inuenitur defectus poteſtatis. dicitur eniꝫ Mathei vigeſimo.¶ Sedere ad dexteram meam vel ſiniſtram nōeſt meum dare vobis: ſed quibus paratum eſta patre meo ¶ Defectus etiam ſcientie: dicit enīipſe Mathei. xxiiij. De die autem illa ⁊ horanemo ſcit neqꝫ angeli in celo neqꝫ filius niſi pater ¶ Inuenitur etiam in eo defectus quiete aſfectionis cum in eo ſcriptura aſſerat triſticiamfuiſſe ⁊ iram ⁊ alias huiuſmodi paſſiones: nonigitur videtur filius eſſe eiuſdem nature cumpatre. ¶ Ad hec expreſſe in ſcripturis inuenitur ꝙ filius dei ſit creatura. dicitur enim Eccleſiaſtici vigeſimo quarto. Dixit mihi creator omnium: ⁊ qui creauit me requieuit in tabernaculo meo: et iterum. ¶ Ab initio et ante ſecula creata ſum: eſt igitur filius creatura. ¶ Preterea filius creaturis connumeratur: dicitur enim Eccleſiaſtici vigeſimo quarto: ex perſona ſapiētie. Egoex ore altiſſimi prodij primogenita ante omnemcreaturam: ⁊ apoſtolus ad Colloſſen̄. primo dicit de filio ꝙ eſt primogenitus creature: videturergo ꝙ filius ordinem cum creaturis habeat quaſi primum inter eas obtinens gradum. ¶ Amp̄.filius dicit Ioannis decimoſeptimo pro diſcipulis ad petrem orans. Ego claritatem quam dediſti mihi dedi eis vt ſint vnum: ſicut ⁊ nos vnuꝫſumus: ſicut igitur pater ⁊ filius vnum ſunt: ſicdiſcipulos vnum eſſe volebat: non auteꝫ volebatdiſcipulos eſſe per eſſentiam vnum: non ergo pater ⁊ filius ſunt ꝑ eſſentiā vnū: ⁊ ſic ſeqͥt̉ ꝙ ſit creatura ⁊ patri ſubiectus. Eſt āt hec poſitio Arrij ⁊