Liber

ſterilis ero ait dominꝰ deꝰ; Et licꝫ dici poſſit hoceſſe referēdū ad multiplicationē filioꝝ iſrl̓ de captiuitate reuertētiū in terrā ſuā: quia p̄mittit̉. Parturiuit ⁊ peperit ſyon filios ſuos: tamen hoc ꝓpoſito nō obſiſtit: ad quodcūqꝫ .n. rō aꝑtet̉: ipſa tn̄rō que ex dei ore īducit̉ firma ⁊ ſtabilis manꝫ: vtſi ipſe alijs generationē tribuat ſterilis n̄ ſit. Neceſſet cōueniens vt qui alios vere generare facit: ipſe non vere ſed per ſimilitudinē generet cū oporteat nobilius eſſe aliqͥd ī cauſa ꝙͣ in cauſatis vt oſtēſū ē. Io. etiā pͥmo dicit̉. Uidimꝰ gloriā eius gloriāquaſi vnigeniti a patre: ⁊ iterū. Unigenitus filiusqui eſt in ſinu patris ipſe enarrauit: ⁊ Paulus: dicit Hebre. pͥmo. Et cū iterū introducit primogenitū in orbē terre: dicit: ⁊ adorēt eū ōnes angeli dei.¶ Ꝙ filius dei ſit deus.III.Onſideranduꝫ tamen ꝙ p̄dictis nominibꝰ diuina ſcriptura vtit̉ etiaꝫ ad creationē rerumoſtendēdam. dr̄. n. Iob. xxxviij: Quis ē pluuie pr̄vel quis genuit ſtillas roris; de cuius vtero egreſſaē glacies: ⁊ gelu de celo quis genuit. Ne igit̉ nihilaliud ex paternitatis filiationis ⁊ generatiōis vocabulis intelligeret̉ ꝙͣ creationis efficatia: addiditſcripture auctoritas vt eū quē filiuꝫ ⁊ genitū noīabat etiā deū eſſe nō taceret vt ſic p̄dicta generatioaliquid amplius ꝙͣ creatio intelligeret̉. dr̄ .n. Ioā.pͥmo. In principio erat verbū ⁊ verbū erat apuddeū: ⁊ deus erat verbū. Et ꝙ verbi nomine filiusintelligat̉: ex cōſequētibus oſtendit̉: nam ſubdit.Uerbum caro factū eſt: ⁊ habitabit in nobis: etvidimus gloriā eius gloriaꝫ quaſi vnigeniti a pr̄e:⁊ Paulus dicit Titum. iij. Apparuit benignitas⁊ hūanitas ſaluatoris noſtri dei. Hoc etiam veteris teſtamēti ſcriptura nō tacuit Chriſtū deuꝫ nominans: dicitur enī in p̄s. Sedes tua deus in ſeculum ſeculi: virga directionis virga regni tui: dilexiſti iuſticiā ⁊ odi. iniqui. Et ꝙ ad Chriſtum dicat̉patet per id quod ſubdit̉: ꝓpterea vnxit te deusdeus tuus oleo leticie pre conſortibus tuis: ⁊ Iſa.ix. dicitur. Paruulus natus eſt nobis: ⁊ filius datus eſt nobis: ⁊ factus ē principatus ſuper humerū eius: ⁊ voca. no. eius admi. conſi. deus for. pat̓fu. ſecu. prin. pacis. Sic igitur ex ſacra ſcripturadocemur filium dei a deo genitum: deum eſſe: filium autem dei Ieſum Chriſtū Petrus confeſſuseſt: ei dicens. Tu es Chriſtus filius dei viui: ip̄e igitur ⁊ vnigenitus eſt ⁊ deus eſt.Quid opinatus ſit Fotinus de filio¶ dei: ⁊ eius improbatio. IIII.

IUius autem doctrine v̓itatē quidam peruerſi hoīesſuo ſenſu metiri p̄ſumētes de premiſſis vanas ⁊ varias opīones cōceperūt quorum qͥdam conſiderauerunt hanc eſſe ſcripture conſuetudinem eos qͥ diuina gratia iuſtificant̉ filios deidici ſecūdum illud Io. pͥmo. Dedit eis poteſtateꝫfilios dei fieri his qui credunt in noīe eius: ⁊ Ro.viij. dicit̉. Ipſe .n. ſpiritus teſtimonium reddit ſpiritui noſtro ꝙ ſumus filij dei: ⁊ pͥmo Io. iij. Uidete qualem charitatē dedit nobis pater vt filij deinominemur ⁊ ſimus: quos etiaꝫ a deo genitos eēſcriptura non tacet: dicitur. n. Iacꝭ. pͥmo. Uoluntarie enī genuit nos verbo veritatis: ⁊ pͥmo Io. iij.dicit̉. Omnis qui natus eſt ex deo peccatum nonfacit: quoniā ſemen ipſius in eo manet: ⁊ quod eſtmirabilius eiſdem nomen diuinitatis aſcribitur:dominus enim dixit ad Moiſen. ¶ Ego conſtituite deum Pharaonis: ⁊ in p̄s. Ego dixi dij eſtis: etfi. ex. oēs ⁊ ſicut dominus dicit Ioan. x. illoſ dixitdeos: ad quos ſermo dei factus eſt. Per hunc modum opinantes Ieſum Chriſtum purū homineꝫeſſe ⁊ ex Maria virgine initiū ſūpſiſſe: ⁊ per beate vite meritū diuinitatis honorem pre ceteris fuiſſe adeptum: eſtimauerūt eum ſimiliter alijs hominibus per adoptionis ſpiritum dei filium et ꝑgratiā ab eo genitū ⁊ per quādaꝫ aſſimilationemad deū in ſcripturis dici deū: non per naͣm ſꝫ perconſortiū qd̓dam dīna bonitatis: ſicut ⁊ de ſāctisdicitur. ij. Prt̓. pͥmo Ut efficiamī diuine cōſortesnature fugientes eius que in mūdo eſt ꝯcupīe corruptionem. Hanc aūt pōnem ſacre ſcripture aucͣtoritate confirmare nitebantur dicit enim dominus Math̓. vltꝭ. Data eſt mihi oīs prās in celo ⁊ īterra: ꝙ ſi an̄ tꝑa deus eſſet: ptātem ex tꝑe non accepiſſet. Item Ro. primo dicitur de filio ꝙ factuseſt ei ſcilicet deo ex ſemīe Dauid ſecundum carnē⁊ ꝙ predeſtinatus eſt filius dei in virtute: qd̓ autēpredeſtinatur ⁊ factū eſt: videtur nō eſſe eternuꝫ.Idem apl̓s dicit ad Phil̓. ij. Factus eſt obediēs vſque ad mortē: mortem autem crucis: ꝓpter qd̓ ⁊deꝰ exaltauit illū: ⁊ dedit illi nomē quod eſt ſuperoē nomē: ex quo videtur oſtendi ꝙ ꝓpt̓ obdiētie⁊ paſſioniſ meritū dīno ſit honore donatuſ ⁊ ſuꝑoīa exaltatꝰ. Petrus etiā dicit Actꝭ. ij. certiſſimeergo ſciat oīs domus iſrl̓ qͥa dn̄ꝫ eū ⁊ xp̄ꝫ deus fecit hunc Ih̓m quē voſ crucifixiſtis: videt̉ igitur extꝑe deꝰ eē factus nō an̄ tꝑa natꝰ. Adducūt etiā infulcimētū ſue opīonis ea que in ſcripturis d̓ xp̄oad defectū ꝑtine vidēt̉: ſicut ꝙ femineo portaturvt̓o: ⁊ perfectū etatꝭ accepit: eſuriē paſſus eſt: ⁊ laſitudīe fatigatus: ⁊ morti ſubiectus: ꝙ ſꝑ ꝓfecit: iuditij ſe neſcire dieꝫ confeſſus eſt: ⁊ mortis terrore