Tertius.

Eſt autē ⁊ alia differentia in predictis effectibusgratie cōſiderāda. nā qͥdā eoꝝ ſūt ad totā uitamhōis neceſſarij utpote ſine quibus ſaluꝰ eē nō poteſt: ſicut credere: ſperare: diligere: ⁊ preceptis deiobedire: ⁊ ad hos effectus neceſſe eſt habitualesquaſdā perfectiones hōibꝰ in eē ut ẜm eas agerepoſſint cuꝫ fuerit tp̄s. Alij v̓o effectus ſūt ncc̄arijnō per totā uitā ſꝫ certis tꝑribꝰ ⁊ locis: ſicut facemiracula: prenūtiare futura ⁊ hmōi: ⁊ ad hos n̄dāt̉ hītuales ꝑfectōes: ſꝫ ip̄ſſiōes q̄dā fiūt a deo q̄ceſſant actu ceſſante: ⁊ eas oꝫ iterari cū actꝰ it̓arifuerit oportunū: ſicut proph̓e in qualibet reuelatione nouo lumine illuſtrantur: ⁊ in qualibet miraculorum operatione oportet adeſſe nouaꝫ efficaciam diuine uirtutis¶ Ꝙ homo indiget auxilio gratie ad perſeuerādum in bono.LLINdiget etiam hō¶ dīne gratie auxilio ad hoc ꝙ ꝑſeue̓tin bono. Oē .n. qd̓ d̓ ſe ē uariabl̓e adhoc ꝙ figat̉ ī uno īdiget auxilio alicꝰ mouentis īmobilis: hō .n. variabilis ē ⁊ de malo ī bonū ⁊ debono in malū: ad hoc igr̄ ꝙ īmobil̓r ꝑſeueret ī bono qd̓ eſt ꝑſeuerare indiget auxilio dīno. ¶ Adhuc ad illud qd̓ excedit uires liberi arbitrij īdigꝫhō auxilio dīne gratie: ſꝫ v̓tus liberi arbitrij nō ſeextendit ad hūc effectū qͥ ē ꝑſeuerare final̓r in bonō qd̓ ſic pꝫ: ptās .n. liberi arbitrij eſt reſpectu eorū que ſub electōe cadūt: qd̓ āt eligit̉ ē aliqd̓ particulare oꝑabile: particulare āt oꝑabile ē qd̓ ē hicnūc: qd̓ igr̄ cadit ſub ptāte liberi arbitrij ē aliqͥd:ut nūc oꝑandū. ꝑſeuerare āt nō dicit aliqͥd ut nc̄oꝑabile ſꝫ ꝯtinuationē oꝑatōis ꝑ totū tꝑs: iſte igitur effectus qͥ ē ꝑſeuerare ī bono ē ſupra ptāteꝫliberi arbitrij: indiget igr̄ hō ad ꝑſeuerādū in bonō auxilio diuine gre. ¶ Amp̄. lꝫ hō ꝑ uolūtateꝫ⁊ libeꝝ arbitriū ſit dn̄s ſui actus: nō tn̄ ē dn̄s ſuarū naͣliū potētiaꝝ: ⁊ iō lꝫ liber ſit ad volēdū l̓ adnō volēdū aliqͥd: n̄ tn̄ uolēdo facere pōt ꝙ uoluntas ī eo ꝙ uult ad id qd̓ uult uel eligit īmobil̓r ſehēat: h̓ at reqͥrit̉ ad ꝑſeuerātiā ut .ſ. uolūtas ī bonō īmobilit̓ ꝑmaneat: ꝑſeuerātia igit̉ nō ē ī poteſtate liberi arbitrij: oꝫ igr̄ adeſſe hoī auxiliū dīnegratie ad hoc ut ꝑſeue̓t. ¶ Pret̓ea ſi ſūt pl̓a agētia ſucceſſiue qͦꝝ .ſ. unū agat pꝰ actionē alt̓iꝰ cōtinuitas actōis iſtoꝝ nō pōt cari ex aliqͦ uno iſtoꝝqꝛ nullū eoꝝ ſemꝑ agit: nex ex oībꝰ qꝛ nō ſil̓ agūtvn̄ oꝫ ꝙ cauſet̉ ab aliqͦ ſuꝑiori qd̓ ſemꝑ agat ſicutphūs ꝓbat in viij. ph̓icoꝝ ꝙ ꝯtinuitas generationis ī aīalibꝰ cātur ab aliqͦ ſuperiori ſempiterno.pōamꝰ ātīliquem perſeuerantem ī bono eo igſūt ml̓ti motꝰ liberi arbitrij ī bonū tēdētes ſibi īuicē ſuccedētes uſqꝫ ad finē: hꝰ igr̄ continuatiōis

boni quod eſt perſeuerantia non poteſt eſſe cauſa aliquis iſtorum motuum: quia nullus eorumſemper durat: nec omnes ſimul: quia cum non ſimul ſunt: non poſſunt ſimul aliquid cauſare: relinquitur ergo ꝙ iſta continuatio cauſetur ab aliquo ſuperiori: indiget igitur homo auxilio ſuperioris gratie ad ꝑſeueradū in bono. ¶ Iteꝫ ſi ſintmulta ordinata ad unum fioem: totus ordo eorūquouſqꝫ peruenerint ad finem eſt a primo agente dirigente in finem: in eo autem qui perſeueratin bono ſunt multi motus et multe actiones pertingentes ad unum finem: opoſtit igitur ꝙ motꝰordo iſtorum motuum ⁊ actionum cauſetur a pͥmo dirigente in finem: oſtenſum eſt autem ꝙ perauxilium diuine gratie diriguntur in ultimum finem: igitur per auxilium diuine gratie eſt totꝰ ordo ⁊ continuatio bonorum operum in eo qui ꝑſeuerat in bono. Hinc eſt quod dicitur ad Phil̓.primo. Qui cepit in vobis opus bo. perfi. uſqꝫ indiē Ieſu chriſti. ⁊. i. Pet̓. ult̓. Deus omnis gratiequi uō nos in eter. glo. ſuam mo. paſ. ipſe perficiet confir. ſolidabitqꝫ. Inueniuntur etiaꝫ in ſacraſcriptura multe orationes quibus a deo petiturperſeuerantia. ſicut in p̄s. Perfice greſſus me. inſe. tu. ⁊ non mo. ue. me. Et. ij. ad Theſſal̓. ij. Deus pater noſter exhor. cor. ueſtra ⁊ confir. in omīopere ⁊ ſer. bono. hoc etiam ipſuꝫ in oratione dominica petitur maxime cum dicitur adueniat regnum tuum: non enim nobis adueniet regnumdei: niſi in bono fuerimus perſeuerantes: deriſorium autem eſſet aliquid a deo petere cuius ip̄e datōe non eſſet: eſt igitur perſeuerantia hominis adeo. ¶ Per hoc autem excluditur error pelagianorum qui dixerunt ꝙ ad perſerandum in bonoſufficit homini liberum arbitrium nec ad hoc inindiget auxilio gratie. Sciendum tamen eſt ꝙ cūille qui gratiam habet petat a deo ut perſeueretin bono: ſicut liberum arbitrium non ſufficit adiſtum effectum qͥ eſt perſeuerare in bono ſine exteriori dei auxilio: ita nec ad hoc ſufficit aliquishabitus nobis infuſus: habitus enim qui nobisinfunduntur diuinitus ſecundum ſtatum preſentis uite non auferunt a libero arbitrio totalitermobilitatem ad malum: licet per eos liberum arbitrium aliqualiter ſtabiliatur in bono: ⁊ ideo cūdicimus hominem indigere ad perſeuerandum finaliter auxilio gratie non intelligimus ꝙ ſuꝑ gratiam habitualem prius infuſam ad bene operandum: alia deſuper infundatur ad perſeuerandū:ſed intelligimus ꝙ habitis omnibus habitibusgratuitis adhuc indiget homo diuine prouidētieauxilio exteriꝰ gubernantis.¶ Ꝙ ille qui decidit a gratia per peccatū 2iterum per gratiam reparari..LLVI.

ILVI.poterꝭ