Tertius

pace̓ que cōſiſtit in ciuiū ordinata cōcordia. medicus aūt abſcidit mēbrū putridū bene ⁊ utilit̓ ſi ꝑip̄m īmineat corruptio corporis. iuſte igit̉ ⁊ abſqꝫpeccato rector ciuitatis hoīes peſtiferoſ occidit nepax ciuitatis turbetur: Hinc eſt ꝙ dicit apl̓s. i. Corin. v. Neſcitis qꝛ modicū fermentū totā maſſamcorrūpit: ⁊ poſt pauca ſubdit. Auferte malum exuobis ipſis: ⁊ Ro. xiij. dicitur de poteſtate terrēaꝙ nō ſine cā gladiū portat. Dei .n. miniſter eſt vindex in irā ei qui male agit: ⁊. i. Pet̓. ij. dr̄ ſubiectieſtote oī hūane creature ꝓpter deū: ſiue regi quaſi precellēti ſiue ducibꝰ tāꝙͣ ab eo miſſis ad uīditam malefactoꝝ: laudē uero bonorū. Per h̓ aūtexcluditur error quorūdā dicētiū uindictas cōporales non licere fieri qui ad ſui fulcimētū errorisinducūt qd̓ dicitur Exo. xx. Non occides. Inducūt etiam quod dicitur Math. xiij. ꝙ dn̄s mīſtriſuolētibus zizaniā collige̓ de medio tritici. reſpondit ſinite utraqꝫ creſcēuſqꝫ ad meſſem: per zizaniam āt filij nequā intelligūt̉: per meſſem āt ſeculifinis ut ibidē dr̄: nō īgit̉ mali ſubtrahendi ſunt demedio bonorū ꝑ ociſionē. Inducūt etiam ꝙ hōꝙͣdiu in mūdo eſt poteſt in meliꝰ trāſmutari: nonergo eſt per occiſionē ſubtrahendus a mūdo ſedad pnīam reſeruādus. Hec āt friuola ſūt. nā in lege que dicit. Nō occides: poſtmodū ſubdit̉. Malificos nō patieris uiuere. Ex quo datur intelligiocciſionē hominū iniuſta ꝓhibitā eſſe: qd̓ etiā exv̓bis dn̄i apparet Math. v. nā cū dixiſſet. Audſtis qꝛ dictū ē antiquis: nō occides ſubiūxit. Egoautem dico uobis. qui iraſcitur fratri ſuo ⁊c̄. Exquo dat intelligere illam occiſionē eē ꝓhibita q̄ꝓcedit ex ira: nō āt illā que ꝓcedit ex zelo iuſticieQd̓ etiā dn̄s dicit: Sinite utraqꝫ creſcere uſqꝫ admeſſem: qualiter intelligendū ſit apparet ꝑ illudquod ſequitur. Ne forte colligentes zizania eradicetis ſimul ⁊ triticū. Ibi ergo interdicitur maloꝝocciſio ubi hoc ſine ꝑiculo bonoꝝ fieri non pōtqd̓ plerūqꝫ contingit quando mali nondū diſcernūtur a bonis per manifeſta peccata: uel quandotimetur periculum ne mali multos bonos poſt ſetrahant. Ꝙ uero mali ꝙͣdiu uiuūt emendari poſſunt: non prohibet quin iuſte poſſint occidi quiaꝑiculum qd̓ de eorum uita īminet ⁊ maiꝰ ē ⁊ certius ꝙͣ bonū ꝙ de eoꝝ emēdatione expectatur: habēt etiam in ipſo mortis articulo facultatē ut perpniam conuertantur ad deum: ꝙ ſi adeo ſunt obſtinati ꝙ etiam in mortis articulo cor eorū a malitia nō recedit: ſatis ꝓbabilit̓ eſtimari poteſt ꝙnūquam a malicia reſipiſcant.¶ Ꝙhomo indiget diuino auxilio ad beatitudinem conſeq̄ndam.LXIIII.

Uia uero ex ſuꝑerioribus manifeſtum eſt ꝙ diuina ꝓuidētia aliter diſponit creaturas ratonales ꝙ res alias ẜm ꝙ in ꝯditione nature ꝓprieab alijs differūt: reſtat on̄dendum ꝙ etiam ex dignitate finis altioris gubernatiōis modus a dīnaꝓuidētia eis adhibetur: manifeſtum ē aūt ꝙ ẜmꝯuenientiā ſue nature ad altiorē ꝑticipationeꝫ finis perueniūt. Quia .n. intellectual̓ nature ſūt: ꝑſuam operationē intelligibilem v̓itatem attingepn̄t quod alijs rebus nō ꝯpetit que ītellectu caret⁊ ẜm ꝙ ad intelligibilem vitatem naͣli operatiōeperueniūt: manifeſtū eſt eis aliter ꝓuideri diuinitus ꝙͣ alijs rebus in ꝙͣtum hoī datus eſt intellectꝰ⁊ ratio per que veritatem ⁊ diſcerne̓ ⁊ inueſtigare poſſit. Date ſūt etiam ei vires ſenſitiue ⁊ interiores ⁊ exteriores quibus ad īueſtigādam v̓itateꝫadiuuetur. Oatus ē ei etiam loquele vſus per cuiꝰofficium v̓itatem quā aliquis mente ꝯcipit alterimanifeſtare poſſit ut ſic homīes ſe ipſos iuuent īcognitiōe v̓itatis: ſicut ⁊ in alijs rebus neceſſarijsvite cū ſit homo amīal naturaliter ſociale. Sꝫ vlterius vltimꝰ finis hominis in qͣdam v̓itatꝭ cognitione ꝯſtitutus eſt que naͣlem facultatem ip̄ius excedit ut .ſ. ipſam pͥmam v̓itatem videat in ſe ipſaſicut ſupra on̄ſum ē: hoc aūt inferioribus creaturis nō ꝯpetit ut .ſ. ad finem peruenire poſſint quieorum facultatem naͣlem excedat: oꝫ igit̉ ut etiaꝫex hoc fine attendat̉ diuerſus gubernationis modus circa homīes ⁊ alias inferiores creaturas: eaenim que ſūt ad finem: neceſſe ē fini eſſe ꝓportionata: ſi igitur homo ordinat̉ in fineꝫ qui eiꝰ facultatem naturalē excedit: neceſſe ē ei aliqd̓ auxiliuꝫdiuinitus adhiberi ſupernaͣle per qd̓ tendat ī finē¶ Adhuc res inferioris nature in id qd̓ eſt ꝓprium ſuperioris nature nō pōt ꝑduci niſi v̓tutemillius ſuperioris nature: ſic̄ luna q̄ ex ſe n̄ lucet fitlucida v̓tute ⁊ actione ſolis: ⁊ aqua q̄ per ſe nō calet fit calida v̓tute ⁊ actione ignis: videre aūt ip̄aꝫpͥmam v̓itateꝫ in ſe ipſa ita tranſcēdit facultatemhumane naͣe ꝙ eſt ꝓprium ſolius dei ut ſupra on̄ſum eſt: indiget igitur homo auxilio dīno ad hocꝙ in dictum fine perueniat. ¶ Item: vnaq̄qꝫ resper oꝑationē ſuam vltimū finem ꝯſequitur: oꝑatio aut v̓tuteꝫ ſortitur ex pͥncipio oꝑante: vnde ꝑactionē ſemīs generatur aliqͥd in determīata ſpecuius v̓tus ī ſemīe p̄exiſtit: nō pōt igitur homo ꝑoperationem ſuā peruenire in vltimū finem ſuuqui tranſcēdit facultatem naͣlium potentiaꝝ niſieius operatio ex diuna v̓tute efficatiaꝫ capiat adfinem p̄dictum ¶ Amp̄. nullum inſtrumentumẜm virtutem ꝓprie forme pōt ad vltimam perducere perfectionem ſed ſolū ẜm uirtutem pͥncipaliſagentis: ꝙͣuis ẜm ꝓpriam virtutem aliquā diſpo

ſ4