Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tertius.

his que ab ipſo agenda ſunt: ſolicitudinē habet:ſed ille qui ſolicitus eſt d̓ his que pn̄t emergere ētſi ipſe ꝓprias actiones exequatur: ita ꝙ debitasactiones pretermittat ad obuiandū hꝰ modi euentibus: contra quos debemus in dei ꝓuidentia ſperare: per quam ēt aues ⁊ herbe ſuſtentātur: taleꝫn. ſolicitudinem hēre vr̄ pertinere ad errorem gētilium: qui diuinam ꝓuidentiā negant: ꝓpter qd̓dn̄s concludit ꝙ non ſimus ſoliciti in craſtinū: ꝑqd̓ non prohibuit quin ꝯſeruemus ea que ſūt nobis in craſtinum nccͣia ſuo tp̄e: ſꝫ ne d̓ futuris euētibus ſolicitaremur cū quadam deſꝑatione diuini auxilij: uel ne preoccupet hodie ſolicitudinemque erit habenda ī craſtino: qꝛ quelibet dies ſuaꝫſolicitudinē hꝫ: vnde ſubditur. Suffic̄ .n. diei malitia ſua. Sic igitur pꝫ ꝙ diuerſis modis conuenientibus uiuere pn̄t qui uoluntariam paupertatēſectātur: īter quos tanto aliquis laudabilior eſt:ꝙͣto magis a ſolicitudine tp̄alium ⁊ occupationecirca ea hoīs animum reddit immunem.De errore eorum qui perpetuam continenItiam impugnant.CXXXVI.Icut at cōtra paupertatis ꝑfectionem: ita ⁊ contra continentie bonum quidam peruerſi ſenſus hoīes ſunt locuti: quorū quidem bonū continentie his ⁊ ſil̓ibus rōnibus excludere nituntur.Uiri .n. ⁊ mulieris coniūctio ad bonum ſp̄ei ordinatur: diuinius āt ē bonū ſp̄ei ꝙͣ bonū indiuiduimagis ergo peccat qui oīo abſtinet ab actu quoconſeruatur ſpes ꝙͣ peccaret ſi abſtineret ab actuquo conſeruatur indiuiduum: ſicut ſūt comeſtiopotus ⁊ alia hꝰ modi Adhuc ex diuina ordīatione dantur hōi membra ad generationem apta⁊ ēt uis ꝯcupiſcibil̓ īcitans ⁊ alia hꝰ modi ad hocordinata: vr̄ igitur contra diuinā ordinationē agere: qui oīo ab actu generatiōis abſtinet. Itemſi bonum ē ꝙ unus cōtineat: melius eſt ꝙ multi ⁊optimū qd̓ oēs: ſed ex hoc ſequitur ꝙ genus hūanum deficiat: non igitur bonum eſt ꝙ aliquis hōoīo contineat Amp̄. caſtitas ſicut ⁊ alie uirtutes in medio conſiſtit: ſicut igitur cōtra uirtutemagit: qui oīo concupiſcētias inſequitur: ⁊ ītēperatus eſt: ita ꝯtra uirtutem agit: qui oīo a concupiſcentijs abſtinet: ⁊ inſenſibilis eſt. Pͣre. non eſtpoſſibile quin ī hoīe concupiſcentie venereorumoriantur: cum naͣles ſint: reſiſtere āt oīo concupiſcētijs ⁊ quaſi continuam pugnam hēre: maioreꝫinquietudinem aīo tribuit: ꝙͣ ſi aliquis moderatecōcupiſcētijs uteretur: cū igitur īquietudo animimaxime perfectioni uirtutis repugnat: vr̄ perfectioni uirtutis aduerſari ꝙ aliquis perpetuam cōtinentiam ſeruet. Hec igitur contra perpetuā con

tinentiā obijci uidētur: quibus ēt adiūgi pōt preceptuꝫ dn̄i qd̓ primis parētibus legitur eſſe datūGen̄. pͥmo ⁊. ix. Creſcite ⁊ ml̓tiplicamini: ⁊ replete terram: qd̓ non eſt remotū: ſed magis vr̄ a dn̄oī euāgelio eſſe confirmatū Mat. xix. ubi dicitur.Quos deus cōiunxit: hō non ſeparet: de coniūctione mr̄imonij loquens: cōtra āt hoc preceptumexpreſſe faciunt qui perpetuā continentiā ẜuant:vr̄ igitur non eſſe licitum perpetuam continentiāſeruare. Hoc āt non difficile ē ſoluere ẜm ea q̄ p̄miſſa ſunt. Conſiderandū .n. eſt ꝙ alia rō ē hn̄dain his que ad ncc̄itatem uniuſcuiuſqꝫ hoīs ꝑtinētatqꝫ alia in his que ꝑtinent ad multitudinis neceſſitatem: in his .n. que ad uniuſcuiuſqꝫ neceſſitatēpertinent: oꝫ ꝙ cuilibet prouideatur: hꝰ modi aūtſunt cibi ⁊ potus: ⁊ alia que ad ſuſtentationē īdiuidui ꝑtinent. vn̄ nccͣium eſt ꝙ qͥlibet cibo ⁊ potuvtatur. In his āt que nccͣia ſunt multitudini nonoꝫ ꝙ cuilibet de multitudīe attribuatur: neqꝫ ēt ēpoſſibile: pꝫ .n. multa eē nccͣia multitudini hoīuꝫvt cibus potus īdumentum domus ⁊ alia hꝰ moique īpoſſibile eſt ꝙ per vnū ꝓcurentur: ⁊ iō dr̄ſorum oꝫ eſſe diuerſa officia: ſicut ēt ī corpore dr̄ſamembra ad diuerſos actus ordinantur: qꝛ igiturgeneratio non eſt de ncc̄itate īdiuidui ſed de neceſſitate totius ſp̄ei: non ē nccͣiuꝫ ꝙ oēs hoīes actibꝰgenerationis uacent: ſed qͥdam ab his actibus abſtinentes alijs officijs mācipentur puta militie vl̓contēplationi: ex quo pꝫ ſolutio ad ẜm. Ex dīnan. ꝓuidentia dantur hoī ea que ſunt toti ſpei neceſſaria: nec tamē oportet ꝙ quilibet homo quolibet illorum utatur: data eſt enim homini induſtria edificandi: virtus ad pugnandum: nec tamēoportet ꝙ omnes ſint edificatores aut milites. Similiter licet ſit homini diuinitus prouiſa uirtusgeneratiua: et ea que ad actum eius ordinantur:non tamen oportet ꝙ quilibet actui generationisintendat: vnde etiam patet ſolutio ad tertium.Ab his enim que ſunt multitudini neceſſaria ꝙͣuis quantum ad ſingulos melius ſit ꝙ abſtineatmelioribus deditus: non tamen eſt bonum ꝙ omnes abſtineant: ſicut ⁊ in ordine uniuerſi apparetquanuis enim ſubſtantia ſpiritualis ſit melior ꝙͣcorporalis: non tamen eſſet melius uniuerſum:in quo eſſēt ſolū ſubſtātie ſpirituales: ſed īperfectius: ⁊ ꝙͣuis ſit melius oculus pede in corpore animalis non tamen eſſet perfectum animal niſi haberet oculum ⁊ pedem: ita etiam nec multitudohumani generis haberet ſtatum perfectum niſi eſent aliqui intendentes generationis actibus ⁊ aliqui ab his abſtinentes ⁊ contemplationi vacātes Quod autem. iiij. obijcitur ꝙ neceſſe eſt virtutem in medio eſſe: ſoluitur per id quod ſupra iaꝫd̓ pauꝑtate dc̄ꝫ ē. Mediū igr̄ virtutꝭ n̄ accipit̉ ſēꝑẜꝫ quātitatem rei q̄ ordinat̉ rōne ſꝫ ẜm regulam