Liber.

vnūqd̓qꝫ .n. ex hoc agit ꝙ eſt actu: patit̉ v̓o ex eoꝙ ē potētia: ſꝫ deo cōuenit eē actu igit̉ ꝯuenit ſibipotētia actiua. Ad hec dīna ꝑfectio oīuꝫ ꝑfectōnes in ſe includit vt in pͥmo libro oſtenſum ē: vtusaūt actiua de ꝑfectiōe rei ē: vnūqd̓qꝫ .n. tanto maioris v̓tutis īuenit̉ ꝙͣto ꝑfectius ē: v̓tus igit̉ actiuadeo nō pōt deeſſe. Propterea oē qd̓ agit potēs ēagere: nā qd̓ nō pōt agere īpoſſibile ē agere ⁊ qd̓īpoſſibiie eſt agē nccē eſt n̄ agē: deꝰ āt ē agēs ⁊ mouēs vt ſupra oſtenſū ē: igit̉ potēs ē age̓: ⁊ potentiaei cōueniēter aſcribitur actiua ſꝫ n̄ paſſiua. ¶ Hīceſt ꝙ ī p̄s dicit̉. Potēs es dn̄e. Et alibi. Potētiamtua deꝰ ⁊ iuſticia tuā vſqꝫ in altiſſima que feciſtimagnaliaꝘ dei potētia ſit eius ſubſtātia. VIII.X hoc autē ulterius cōcludi pōt ꝙ dīna potētia ſit ip̄adei ſubſtātia. Potētia .n. actiua ꝯpetit alicui ẜm ꝙ eſt actu deꝰ aūt ē actus ip̄e: nō aūtē ens actu ꝑ aliquē actū qͥ nō ſit qd̓ ē ipſe: cū ī eonulla ſit potētialitas vt in pͥmo libro oſtenſuꝫ eſteſt igit̉ ipſe ſua potētia. ¶ Ad hec oīs potēs qͥ nō ēſua potētia ē potēs ꝑticipatiōe potētie alicui: dideo aūt nihil pōt dici ꝑticipatiue: cū ſit ip̄m ſuūeē vt in pͥmo libro oſtēſū eſt: ē igit̉ ip̄e ſua potētia.Amp̄. potētia actiua ad ꝑfectionē r̄i ꝑtinet vt exp̄dictis pꝫ: oīs aūt dīna ꝑfectio ī ipſo ſuo eē cō inetur vt ī pͥmo libro oſtēſu ē: dīna igit̉ potētia nō eſtaliud ab ipſo eē eius: deꝰ aūt ē ſuū eē vt ī pͥmo on̄ſū ē: ē igit̉ ſua potētia. Itē in rebꝰ qͣrū potētie nonſunt earū ſubſtātie ip̄e potētie ſūt accn̄tia: vn̄ potētia naͣlis ī ſecūda ſpē qͣlitatis ponit̉: in deo āt nōpōt eē aliqd̓ accn̄s vt ī pͥmo oſtēſū ē: deus igitur ēſua potētia. ¶ Preterea on qd̓ eſt ꝑ aliud reducit̉ad id qd̓ eſt ꝑ ie ſic̄ ad pͥmū: alia v̓o agētia reducūtur in deuꝫ ſic̄ in pͥmū agēs: eſt igit̉ agens ꝑ ſe: qd̓aūt ꝑ ſe agit ꝑ ſua eēntiā agit id aūt quo qͥs agit eeius actiua potētia ipſa igitur dei eſſentia eſt eiusactiua potentia.Ꝙ dei potētia ſit eius actio.IX.X hoc autē oſtendi pōt ꝙ potētia dei n̄ ſit aliud ꝙͣ ſuaactio. Que enī vni ⁊ eidem ſunt ead̓ſibi īuicē ſūt eadē: dīna aūt potētia ē eius ſubſtantia vt oſtenſum ē: eius etiā actio eſt eius ſubſtātiavt in pͥmo libro oſtenſum ē de intellectuali oꝑatōne: eadē eniꝫ rō in alijs cōpetit: igit̉ in deo non eſtaliud potentia ⁊ aliud actio. Ite actio alicuiꝰ reieſt quoddā cōplemētū potētie eius: cōꝑatur eniꝫad potētiā ſicut ſecūdus ad pͥmū: dīna autē potetia non cōplet̉ alio ꝙͣ ſe ip̄a: cū ſit ipſa dei eſſentiain deo igit̉ non eſt aliud potentia ⁊ aliud actio.¶ Amp̄. ſicut potētia actiua eſt aliqͥd agens: ita

eſſentia eius eſt aliqͥd ens: ſed dīna potentia ē eiuſeſſentia vt oſtenſū eſt: gͦ ſuū age̓ ē ſuū eſſe: ſed eiuſeſſe eſt ſua ſubſtātia: ⁊ ſua ſubſtātia eſt ſua potentia ⁊ ſic vt prius: gͦ dīna actio eſt ſua ſubſtantia.¶ Ad hec: actio que nō eſt ſubſtātia agētis ineſt eiſicut accidens ſubiecto: vnde ⁊ actio int̓ nouē̓ predicamenta accidentis cōputatur. in deo aūt nonpoteſt eſſe aliquid per modū accidentis: ī deo igit̉ſua actio n̄ ē aliud a ſua ſubſtātia ⁊ a ſua potētiaQualiter potētia in deo dicat̉.Uia uero nihil ēſui ipſius pͥncipiū: cū dīna actio nonſit aliud ꝙ eius potētia: manifeſtumeſt ex p̄dictis ꝙ potētia nō dicit̉ in deo ſicut principiū actionis: ſed ſicut pͥncipiū facti: ⁊ qꝛ potentiareſpectū ad alterū īportat ī rōne pͥncipij: ē enī potentia actiua pͥncipiū agēdi in aliud vt pꝫ ꝑ ph̓min. v. meta ph̓. manifeſtū eſt ꝙ potētia dicit̉ de deoꝑ reſpectū ad ſacra ẜm rei v̓itatē nō ꝑ reſpectumad actionem nifi ſecundum modum intelligendiprout intellectus noſter diuerſis conceptionibusvtrūqꝫ conſiderat .ſ. diuinā potentiā ⁊ eius actionē: vnde ſi aliq̄ actiones deo cōueniāt q̄ nō ī aliqd̓factū trāſeāt ſed maneāt in agēte: reſpectu haruꝫnon dicet̉ in deo potētia niſi ſecūdū modū intelligēdi nō ẜm rei veritatē: huiuſmōi aūt actiōes ſūtintellige̓ ⁊ velle: potētia igit̉ dei ꝓpͥe loquēdo nonreſpicit huiuſmōi actiones: ſed ſolos effectus: ītellectus igit̉ ⁊ volūtas in deo nō ſunt vt potentie: ſꝫſolum vt actiones. ¶ Patet etiam ex predictis ꝙmultitudo actionū que deo attribuūtur vt ītelligere: velle producere res ⁊ ſimilia: non ſunt diuerſe res: cum quelibet harum actionum in deo ſitipſum eius eſſe quod eſt vnum ⁊ idem. Quomōautem multiplicitas ſignificationis vnius rei vnitati non preiudicet: ex his que in primo libro oſtēſa ſunt manifeſtum eſſe poteſt.Ꝙ de deo dicat̉ aliqͥd relatiue ad creat̉as. XII autem potētiadeo ꝯueniat reſpectu ſuoꝝ effectuūpotētia āt rōnē pͥncipij hēat vt dc̄meſt: pͥncipiū autem relatiue ad pͥncipatum diciturmanifeſtū ē ꝙ aliquid relatiue pōt dici de deo ī reſpectu ſuoꝝ effectuū ¶ Itē nō pōt intelligi aliqͥdrelatiue dici ad alterū niſi ecōuerſo illud relatiuediceretur ad ipſum: ſed res alie relatiue dicunturad deum vtpote ſecunduꝫ ſuum eſſe quod a deohabent vt on̄ſum eſt ab ipſo dependētes: deꝰ igit̉ecōuerſo eelatiue ad creaturas dicetur. Ad hecſimilitudo ē relatio quedā: deꝰ aūt ſicut ⁊ ceteraagētia ſibi ſimile agit. dicitur īgitur aliqͥd relatiue