Liber

nō ut qd̓ ē ſꝫ ut qͦ ē ⁊ ſic ī oī noīe a nobis dicto qͣntū ad modū ſignādi īperfectio īuenit̉ q̄ deo nō cōpetit ꝙͣuis res ſignata aliqͦ mō eminēti d̓o ꝯuēiatut pꝫ in noīe bonitatis ⁊ bōi. nā bōitas ſignat utnō ſubſiſtēs: bonū aūt ut cōcretū: ⁊ ꝙͣtū ad h̓ nullū nomē deo cōueniēt̓ aptat̉: ſꝫ ſolū ꝙͣtū ad id adqd̓ ſignāduꝫ nomē iponit̉. Pn̄t igit̉ ut Diony. docet hmōi noīa et affirmari de deo ⁊ negari. affirmari qͥdē ꝑꝑ noīs rōeꝫ: negari v̓o ꝓpter ſignandimodū: modus āt ſuꝑeminētie qͦ ī deo dicte ꝑfectōnes īueniūt̉ ꝑ noīa a nobis īpoſita ſignari nō pn̄tniſi uel ꝑ negationē: ſicut cū dicimꝰ deū eternū vl̓infinitū: uel ēt per relationē ipſiꝰ ad alia: ut cū dr̄prima cā uel ſūmū bonū: nō .n. d̓ deo caꝑe poſſumꝰ qͥd ē ſed quid nō eſt: ⁊ qualiter alia ſe habeātad ipſum ut ex ſupradictis patetꝘ diuīa ꝑfectio ⁊ pluralitas noīuꝫ diuīoꝝ diuīe ſimplicitati non repugnat..XXXII.X predictis etiamuideri pōt ꝙ diuīa ꝑfectō ⁊ plura nomīa dicta de deo ipſiꝰ ſimplicitati nōrepugnāt. Sic .n. oēs ꝑfectōes in rebꝰ ālijs īuētasdeo attribui diximꝰ ſicut effectuſ in ſuis cāis equiuocis īueniūtur: qͥ qͥdē effectus ī ſuis cāis ſūt vtute ut calor ī ſole: v̓tus āt hmōi niſi aliqualit̓ eēt d̓gene̓ caloris: ſol per eū agēs n̄ ſil̓e ſibi generaret:ex hoc igit̉ ſol calidꝰ dr̄: ⁊ nō ſolū qꝛ calorē facit:ſꝫ qꝛ v̓tus ꝑ quā h̓ facit ē aliqͥd ꝯforme calori: ꝑ eādē at v̓tute per quā ſol facit calorē: facit ⁊ ml̓tosalios effectꝰ in īferioribus corporibus utpote ſiccitatē: ⁊ ſic calor ⁊ ſiccitas q̄ ī igne ſūt qͣlitates diuerſe ſoli attribuūr ꝑ unā v̓tutē: ita ⁊ oīuꝫ ꝑfectionesq̄ rebus alijs ẜꝫ diuerſas formas cōueniūt: deo ẜꝫvnā eius v̓tute attribui ē neceſſe q̄ qͥdē v̓tꝰ nō ē aliud a ſua eēntia: cū ei nihil accide̓ poſſit ut ꝓbatūē. ſic igit̉ ſapiēs deus dr̄ n̄ ſolū ẜꝫ hoc ꝙ ſapiam efficit: ſꝫ qꝛ ẜꝫ hoc ꝙ ſapiētes ſumꝰ v̓tutē eiꝰ: qͣ ſapientes nos facit aliqͣtenꝰ imitamur: n̄ āt dr̄ lapiſ qͣuis lapides fecerit: qꝛ ī noīe lapidis ītelligit̉ modeēndi det̓minatꝰ ẜm quē lapis a deo diſtiguit̉: imitatur āt lapis deū ut cām ẜm eē ẜm bōitatē ⁊ aliahmōi ſicut ⁊ alie creature. Hmōi āt ſil̓e inueniripōt ī potētijs cogͦſcitiuis ⁊ ī vtutibꝰ oꝑatiuis hūanis. ītellectꝰ .n. unica v̓tute cognoſcit oīa q̄ ꝑs ſēſitiua diuerſis potētijs app̄hēdit ⁊ ēt alia multa: intellectꝰ ēt ꝙͣto fuerit altior: tāto aliqͦ vno plura cognoſce̓ pōt ad q̄ cogͦſcēda ītellectꝰ īferior n̄ ꝑtingitniſi ꝑ multa. Ptās āt regia ad oīa illa extedit̉ adq̄ diuerſe ſub ip̄a ptātes ordinē hn̄t ſic igit̉ ⁊ deꝰ ꝑvnū ſimplex ſuū eē oīodā ꝑfectionē poſſidet quares alie īmo ml̓to mīorē ꝑ q̄dā dr̄ſa ꝯſequūt̉. Exqͦ pꝫ neceſſitas pluriuꝫ noīuꝫ d̓ deo dictoꝝ. qꝛ .n.eū n̄ poſſumꝰ ꝯgͦſce̓ naͣl̓r niſi ex effectibꝰ deuēiēdo

ī iꝑ̄ꝫ oꝫ ꝙ noīa qͥbꝰ ꝑfectionē ip̄iꝰ ſignamꝰ diue̓ſaſit: ſic̄ ⁊ ꝑfectōes ī rebꝰ īuēiūt̉ dr̄ſe. Si āt ip̄aꝫ eēntiā ꝓut ē poſſemꝰ ītellige̓ ⁊ ei nom̄ ꝓpͥū adaptare:vno noīe tm̄ eā exprimēmus: qd̓ ꝓmittimꝰ. his qͥeū ꝑ eēntiā videbūt. zach̓. vlt̓. In die illa erit dn̄svnꝰ: ⁊ nomen eius unum.Ꝙ nihil de deo ⁊ alijs rebus vniuoce p̄dicatur..XXXIII.X hiſ etiam patetꝙ nihil de deo ⁊ rebꝰ alijs pōt vniuo¶Ace p̄dicari. Nā effectꝰ qͥ n̄ recipit for̄aꝫẜꝫ ſpēm ſil̓eꝫ ei ꝑ quā agēs agit nomē ab illa fōmaſūptū ẜꝫ uniuocā p̄dicatōeꝫ reciꝑe n̄ pōt: n̄ .n. vniuoce dr̄ calidꝰ ignis a ſole generatꝰ ⁊ ſol: reꝝ āt qͣrū deꝰ ē cā: for̄a ad ſpēm diuīe v̓tutꝭ n̄ ꝑuēiūt: cuꝫdiuiſiꝫ v̓ ꝑticularit̓ recipiāt qd̓ ī deo ſimpl̓r ⁊ vl̓itīuēit̉ pꝫ igit̉ ꝙ de deo ⁊ rebꝰ alijs vniuoce dici pōtAmp. ſi aliqͥs effectꝰ ad ſpēꝫ cae ꝑtīgat: p̄dicatōeꝫnoīs vniuoce n̄ ꝯſeqͥt̉: niſi ſꝫ eūdē eēndi modū eadē ſpēm uel formā ſuſcipiat: nō .n. vniuoce dr̄ domꝰ que ē ī arte ⁊ ī maͣ ꝑꝑ h̓ ꝙ forma domꝰ hꝫ eſſediſſil̓e utrobiqꝫ: res at̄ alie et ſi oīo ſil̓eꝫ forma ꝯſeq̄rēt̉. n̄ tn̄ ꝯſequūt̉ ẜꝫ eūdē modū eēndi: nā nil e indeo qd̓ n̄ ſit ip̄m eē dīnū ut ex dictis pꝫ: qd̓ ī alijsrebꝰ n̄ accidit: īpoſſibile ē igit̉ aliqͥd de deo vniuoce ⁊ rebꝰ alijs p̄dicari ¶ Ad h̓ oē qd̓ de pl̓ibꝰ vniuoce p̄dicat̉: ul̓ ē genꝰ uel ſpēs uel dr̄ia uel accn̄saut ꝓpͥuꝫ: de deo āt nihil p̄dicat̉ ut genus nec utdr̄ia ut ſupra on̄ſū ē ⁊ ſil̓r: nec ut diffinitio nec ētut ſpēs q̄ ex gene̓ et dr̄ia cōſtituit̉: nec aliqͥd ei accide̓ pōt ut ſupra demoſtratū ē: et ita nil de deo p̄dicat̉ neqꝫ ut accidēs neqꝫ ut ꝓpͥuꝫ: nā ꝓpͥuꝫ de geneͣ accn̄tiū ē: relīqͥt̉ igit̉ nihil de deo ⁊ rebꝰ alijs vniuoce p̄dicari. ¶ Ite qd̓ vniuoce de pl̓ibuſ p̄dicat̉utroqꝫ illoꝝ ad minꝰ ẜm ītellectū ſimpliciꝰ ē: deoāt neqꝫ ẜm rōeꝫ neqꝫ ẜꝫ ītellectū pōt eē aliqͥd ſipliciꝰ: nil igit̉ de deo uniuoce ⁊ alijs rebꝰ p̄dicat̉.Amp̄. qd̓ de pl̓ibꝰ p̄dicat̉ uniuoce: ẜm ꝑticipatōꝫcuilibet eoꝝ ꝯuēit de qͦ p̄dicat̉. nā ſpēs ꝑticipar̄ dr̄genꝰ ⁊ īdiuiduū ſpēm: de deo āt nihil dr̄ ꝑ ꝑticipatiōnē. nā oē qd̓ ꝑ̄ticipat̉ det̓minat̉ ad modū ꝑticipati: ⁊ ſic ꝑtitial̓r ſiue ꝑticularit̓ hēt̉ ⁊ n̄ ẜꝫ oēꝫ ꝑfectōis modū: oꝫ igit̉ nihil de deo ⁊ rebꝰ alijs vniuoce p̄dicari ¶ Ad hoc qd̓ p̄dicat̉ de aliqͥbꝰ ẜm pͥus⁊ poſteriꝰ certū ē uniuoce n̄ p̄dicari. nā pͥus ī diffinitōe. poſterioris īcludit̉ ſic̄ ſubſtātia ī diffinitioneaccn̄tꝭ ẜꝫ ꝙ ē ens: ſi igit̉ dice̓t̉ uniuocē ens d̓ ſubā⁊ accn̄te oporte̓t ēt ꝙ ſubſtātia pone̓et̉ ī diffinitōeentis ẜm ꝙ de ſubſtātia p̄dicat̉: qd̓ pꝫ eē īpoſſibl̓enihil āt de deo ⁊ rebꝰ alijs p̄dicat̉ eodē ordīe: ſꝫ ẜꝫpͥus ⁊ poſteriꝰ cū de deo oīa p̄dicēt̉ eēntial̓r. dr̄. n.ens qͣi ip̄a eēntia: ⁊ bonꝰ qͣi ip̄a bōitas: de alijs ātfiūt p̄dicatōes ꝑ ꝑticipatōeꝫ: ſic̄ ſortes dr̄ hō: n̄ ꝙſit ip̄a hūanitaſ: ſꝫ hūanitatē hijs: īpoſſibile ē igit̉