Liber
cognitiōe quā de ſubſtantijs inferioribus hēmus.Dicit ēt in ẜo celi ⁊ mundi: ꝙ cū de corporibus celeſtibus q̄ſtiones poſſint ſolui parua ⁊ topica ſolutione: contingit auditori ut vehemens ſit gaudiū eius. Ex quibus oībus apparet ꝙ de rebus nobiliſſimis quatūcūqꝫ imperfecta cognitio maxīaꝫperfectioneꝫ aīe ꝯfert. Et ideo ꝙͣuis ea que ſuprarōem ſūt: rō humana plene cape̓ nō poſſit: tn̄ ml̓tū ſibi perfectionis acqͥritur: ſi ſaltē ea qualit̓cūqꝫteneat fide. Et ideo dr̄ Ecc̄i. iij. Plurima ſupra ſēſum hoīs oſtenſa ſūt tibi. Et. i. Cor̄. ẜo. Que ſuntdei nemo nouit niſi ſpūs dei. Nlobis aūt reuelauitdeus per ſpiritum ſuum.¶ Ꝙ aſſentire his que ſunt fidei nō ē leuitatisquanuis ſupra rationeꝫ ſint. .VI.Uiuſmōi āt ueritati cui rō humana experimentū nōp̄bet: fidē adhibentes nō leuit̓ credūtquaſi indoctas fabulas ſecuti: vt. ij. Pet̓. prīa dr̄.Hec .n. diuine ſapīe ſecreta ipſa diuina ſapīa queoīa pleniſſime nouit dignata ē hōibus reuelare q̄ſui preſentiā ⁊ doctrine ⁊ inſpirationis veritatemcōuenientibus argum̄tis on̄dit: dū ad ꝯfirmāduꝫea que naͣlē cognitionē excedūt opera viſibilit̓ on̄dit que totius nature ſuperant facultatē: vꝫ ī mirabili curatione languorū: moͣtuoꝝ ſuſcitatione:celeſtiū corpoꝝ mirabili īmutatōe: ⁊ qd̓ eſt mirabilius hūanarū mentiū inſpiratione: vt idiote etſimplices dono ſpiritus ſancti repleti ſūmā ſapientiā ⁊ facundiā in īſtanti conſequeret̉. Quibusinſpectis predicte probatōis efficatia: n̄ armorumviolētia: n̄ voluptatū ꝓmiſſione: ⁊ quod eſt mirabiliſſimū inter perſecutorū tyrannidē innumerabilis turba nō ſolū ſimpliciū ſed ēt ſapientiſſimorū hominū ad fidē chriſtianā ꝯuolauit. In qͣ oēꝫhumanū intellectū excedentiā predicant̉: voluptates carnis cohibent̉: ⁊ oīa que in mundo ſūt contēptui docent̉. Quibus aīos mortaliū aſſentire. ⁊maximū miraculoꝝ eſt: ⁊ manifeſtū diuine inſpirationis opus: ut contēptis viſibilibꝰ ſola īnuiſibilia cupiant̉. hoc aūt n̄ ſubito neqꝫ caſu ſed diuinadiſpoſitione factū eſſe manifeſtū ē ex hoc ꝙ hocſe factuꝝ deus multis ante ꝓphetaꝝ predixit oraculis: quorū libri penes nos in veneratiōe habēt̉:vt pote noſtre fidei teſtimonium adhibentes. Pꝰquidē ꝯfirmatōis modus tangitur: Hebr. ij. Queſcꝫ humana ſalus cū initiū accepiſſet enarrari perdn̄m: ab eis qui audierūt in nos cōfirmata ē: ꝯteſtante deo ſignis ⁊ portentis ⁊ varijs ſpiritibꝰ ſct̄idiſtributionibus. Hec aūt tam mirabilis mundiꝯuerſio ad fidē chriſtianā: indiciū certiſſimū ē p̄teritoꝝ ſignoꝝ vt ea vlterius iterari neceſſe non
ſit: cum in ſuo effectu appareant euident̓. Eteniꝫoībus ſignis mirabilius: ſi ad credendū tā ardua⁊ ad operandū tam difficilia: ⁊ ad ſperandū tamalta: mundus abſqꝫ mirabilibus ſignis inductusfuiſſet a ſimplicibus ⁊ ignobilibꝰ hōibus: quāuisnō ceſſet deus ēt noſtris tēporibus ad ꝯfirmationē fidei per ſanctos ſuos miracl̓a oꝑari. ¶ Hi uero qui ſectas erroꝝ introduxer̄t ꝓceſſerūt via cōtraria: ut pꝫ ī maumethe: qui carnaliū voluptatūꝓmiſſis ad quoꝝ deſideriū carnalis cōcupiſcētiainſtigat: populos illexit: precepta ēt tradidit ꝓmiſſis conformia: voluptati carnali habenas relaxāsin quibus in ꝓmptu eſt a carnalibꝰ hōibꝰ obediriDocumenta et v̓itatis n̄ attulit niſi que de facili aquolibet mediocriter ſapiente naͣli ingenio cogͦſcipoſſint: qͥn potius vera que docuit multis fabuliſ⁊ falſiſſimis doctrinis imiſcuit. Signa ēt n̄ adhibuit ſuꝑnaͣliter facta quibus ſoluꝫ diuine inſpirationi conueniens teſtimonium adhibet̉: dum operatio viſibilis que nō pōt eſſe niſi diuina oſtendetdoctorē veritatis viſibiliter inſpiratū: ſed dixit ſein armorum potēntia miſſuꝫ: que ſigna ēt latronbus ⁊ tyrannis nō deſunt. Et ēt n̄ aliqui ſapiētes īrebus diuinis ⁊ de diuinis ⁊ humanis exercitati apͥncipio crediderunt: ſed hoīes beſtiales in deẜtismorantes: oīs doctrine dīine ꝓrſus ignari: ꝑ qͦruꝫml̓titudinē alios armoꝝ violētia ī ſuā lege coegitNulla etiam diuina oracula precedentium ꝓphetarum ei teſtimoniū perhibent: quin potius quaſi omnia veteris ⁊ noui teſtamenti documenta fabuloſa narratiōe deprauat: ut patꝫ ꝑ eius legeminſpicienti. vnde aſtuto ꝯſilio libros veteris ⁊ noui teſtamenti ſuis ſequacibus non reliquit legendos: ne per eos falſitatis argueret̉. Et ſic pꝫ ꝙ eiusdictis fidem adhibētes leuiter credunt.¶ Ꝙveritati fidei chriſtiane non ꝯͣriaturveritas rationis. ¶IIUāuis aut predicta veritas fidei chriſtiane: hūane rōnis capacitatem excedat: hec tn̄ q̄ rōnaͣliter indita hꝫ: huic v̓itati ꝯͣria eſſe nō pn̄t. Eaenī que naͣliter rōi ſunt inſita: viſſima eſſe cōſtat:intm̄ ut nec ea eſſe falſa ſit poſſibile cogitare: necid qd̓ fide tenetur cum tam euidenter diuinitꝰ cōfirmatū ſit fas eſt credere eſſe falſū. Quia igiturſolum falſum vero ꝯͣriū eſt: ut ex eoꝝ diffinitiōnibus inſpectis manifeſte apparet: īpoſſibile eſt illisprincipijs que rō naͣliter cognoſcit predictā v̓itatefidei ꝯͣriā eē. Item illud idem qd̓ inducitur ī aīaꝫdiſcipuli a docente: doctoris ſcientia cōtinet nilidoceat ficte: qd̓ de deo nefas eſt dice̓. Principiorū