Incipit tabula capl̓oꝝ libri ꝯͣ gētiles bt̄i Thomede Aquino. Et primo capitulorum primi libri.Uod ſit officiumFolio primo.ſapientis.z Que ſit ī hoc oꝑe auctorꝭ ītētō. fo. i.Quis modus poſſibilis ſit dīne veritatꝭ manifeſtande.folio pͥmo.Ꝙ v̓itas dīnoꝝ ad quā naͣlis rō ꝑtīgit ꝯueniēt̉ hōibꝰ credēda ꝓponit̉. fo. primo.Ꝙ ea que rōe inueſtigari nō pn̄ ꝯueniēt̓ fide tenēda hōibꝰ ꝓponunt̉. folio ſcd̓o.6Ꝙ aſſentire his que ſūt fidei nō ē leuitatisꝙͣuis ſupra rōem ſint.folio. 2.Ꝙ v̓itati fidei chriſtiane non ꝯͣriatur veritas rationis.Qualiter ſe habeat humana ratio ad veritatem fidei primam.Quis ordo ⁊ modus procedendi ſit in hocopere.10 De opinione dicētiū ꝙ deū eſſe demōſtrarinō pōt: cū ſit per ſe notū.IIReprobatio premiſſe opinionis ⁊ ſolutiorationū premiſſaꝝ.De opinione dicentiū ꝙ deū eē demr̄ari nō1pōt: ſed ſola fide tenetur.Rōes ad probādū deū eſſe.I3Ꝙ ad cognitionem dei oportet vti via re14motionis.Ꝙ deus ſit eternus.16Ꝙ in deo non eſt potentia paſſiua: ſed eſtactus purus.Ꝙ deus non eſt materia.6.18Ꝙ in deo nulla ſit cōpoſitio.Ꝙ ī deo nihil ē violētū neqꝫ p̄ter naͣꝫ. 6.2oꝘ deus non eſt corpus.Obiectōes ꝯtra hunc proceſſū.Ꝙ deus eſt ſua eſſentia.8.Ꝙ ī deo idē ē eſſe ⁊ eſſentia.24Ꝙ in deo nō ē accidens.Ꝙ dīnū eſſe nō pōt deſignari per additionem alicuiꝰ dr̄ie ſubālis.26Ꝙ deus non ſit in aliquo gene̓.Ꝙ deus nō eſt eē for̄ale oīuꝫ.Ꝙ deꝰ nō ſit for̄a alicuiꝰ corꝑis.Io.De perfectōe diuina.io.De ſil̓itudiue creature ad deū.30II.Que noīa de deo pn̄t predicari.IIꝘ dīna ꝑfectio ⁊ pluralitas noīuꝫ dīnorū32dīne ſimplicitati nō repugnant.33Ꝙ nihil de deo ⁊ alijs rebꝰ vniuoce predicatur.II34Ꝙ attributa dīna nō predicantur de deo⁊ creaturis pure eqͥuoce.1.
35 Ꝙ que dicūt̉ de deo ⁊ creaturꝭ dicūt̉ analojjce.1.Ꝙ plura noīa dc̄a d̓ deo n̄ ſt̓ ſynonima 12.3637 Ꝙ ꝓpōnes qͣs intellectꝰ nr̄ de deo formatnon ſunt vane.1.38Ꝙ deus eſt bonus1.Ꝙ deus eſt ſua bonitas.1.Ꝙ ī deo nō pōt eſſe malū.4o1.Ꝙ deus eſt oīs boni bonū.4I13.Ꝙ deus ſit ſūmū bonūI3.43Ꝙ deus eſt vnusI3º44Ꝙ deus eſt infinitus.I4.45 Ꝙ deus eſt intelligens.I4.Ꝙ intellige̓ dei ē ſua eſſētia.464⁊ Ꝙ deꝰ ꝑ nihil aliud intelligit ꝙͣ per eſſētiāſuaꝫ.15.48 Ꝙ deus perfecte ītelligit ſe ipſū.I5.Ꝙ deꝰ prīo ⁊ ꝑ ſe ſolū ſe ip̄m cogͦſcit. 15.M9Ꝙ deuſ cognoſcit alia a ſe.516.FI Ꝙ deus habet propriam cognitionem deomnibus rebus.16.52Rationes ad inquirendum qualiter multitudo intellectorum ſit in intellectu diuino.1653 Rationes ꝙ huiuſmodi multitudo intelligibiliū non eſt niſi in ītellectu dino. 16Solutio rationū p̄miſſarū.I6.55Qualiter diuina eſſentia vna: et ſimplexſit propria ſimilitudo ⁊ ratio omnium intelligibilium.IT.56Ꝙ deꝰ oīa ſimul intelligit.ITꝘ in deo non eſt habitualis cognitio. 1757Ꝙ cognitio dei nō ē diſcurſiua.5859Ꝙ deus non intelligit componendo et diuidendo.60Ꝙ a deo non excluditur veritas enunciabilium.6118.Ꝙ deus eſt veritas.18.62Ꝙ deus ē puriſſima v̓itas.18.63Ꝙ diuina veritas ſit prima et ſumma veritas.64 Rationes volentium ſubtrahere a deo cōgnitionē ſingulariuꝫ.65 Ordo dicendorum circa diuinam cognitōnem.19.66 Ꝙ deus cognoſcit ſingularia.19.67Ꝙ deus cognoſcit ea q̄ nō ſūt.20.68 Ꝙ deus cognoſcit ſingularia contingentiafutura.20.69Ꝙ deus cognoſcit motus volūtatꝭ. 21.Ꝙ deus cognoſcit infinita.1021.Ꝙ deus cognoſcit vilia.TI22.T2Ꝙ deus cognoſcit mala.22T2Ꝙ deus ſit volens22.⁊4 Ꝙ volūtas dei ſit eiꝰ eſſētia.23.