Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super cantica canticorum

Ppugnatur amor. Filij inquitmr̄is mee pugnaueūr̄t ꝯtra mePendet hec ſnīa iuxta ſenſumvnū ex īmediate p̄cedenti / vbicām reddit ſpōſa ſue nigredīs dicēs. qꝛ decolorauit me ſol. ſol videlicꝫ iuſticie. ꝑmittens me tribulatōis ⁊ tēptatōis ardoribꝰexponi. Cōtra qd̓ d̓r in pſal. Per diē ſol n̄vret te. Iuxta quē ītellectū filij mr̄is ſuepugnātes ꝯtra eā acciperēt̉ ī ſiniſtrā ꝑtevel de ꝑuerſis eccl̓ie filijs. vel de demōibꝰqui ꝑ creatōem ſunt deitatꝭ mr̄is oīm filijUel certe de adā ⁊ eua/ quoꝝ filij neqͣꝫ ſūttirānici motꝰ ꝯcupīe original̓. quoꝝ lex repugnat legi mētis/ q̄ diuertūt aīam verbigenā ad infimas; ad infames vineas. totdeſiderioꝝ qͥbꝰ obniti nō ſꝑ p̄t. Sicut eītotiens ꝯq̄rit̉ apl̓s. Amor ſponſe vineamppriā celeſtis deſiderij aſſiduo feruore cuſtodire nō p̄ualet. Inde pallor ille timoris/ ⁊ fuſce nigreqꝫ decoloratiōis. qꝛ vellebonū. ſibi adiacet. poſſe āt nō inueīt iuxtavotum. Sūt alij ſenſus ꝑ anagogiā/ etin bona ꝑteꝫ de filijs eccl̓ie celeſtis/ quosangelos ītelligit amor ſponſe/ qͣlis fuit ille angelꝰ qͥ pugnauit in luctu cōtra IacobAut certe per allegoriā de eccl̓ia gentiū ſecoartet̉. vt cepimꝰ canticū nr̄m ad amoreꝫſponſe Et qͥd ẜm doctrinā pietatꝭ r̄ſonēthec ⁊ ſeq̄ntiaʸ ꝑſcrutemur. Nō enī fruſtra.dixit amor ſponſe prius Introduxit me.Rex in cellaria ſua ſed illic edocta eructauit ꝟbum bonū dicens oꝑa ſua ⁊ vota eidē regi. qm̄ facta ē līgua ſua calamꝰ ſcribevelociter ſcribentis. Scd̓a ꝓprietas.Mor igit̉ deſiderat alta tenere.Indica mihi inqͥt ſponſa quē diliIgit aīa mea. vbi paſcas vbi cubesin meridie Attendat pietas quēadmodū cito nomē Regis qd̓ eſt excellentie etdignitatis deflexit ſenſim in nomē paſtoris. Ubi paſcas inqͥt. Scimus attribuipaſtoribꝰ / amatoria carmina. vbi ſimplicitas libera ⁊ cāpeſtris ſine dolo verſaturvbi nec arrogātia dn̄at̉. Et qm̄ ex hacꝓprietate pendent nō modicū p̄cedentes ⁊ſeq̄ntes. ꝯſideremꝰ qͥd ſibi velit amor quideſiderat alta tenere. et tā alta vt noticiāde ſponſo ſuo deo meridianā audeat poſtulare Cōſtat ex doctrīa pietatꝭ hauſta. inſapīe cellarijs. qͣdruplicē in genere noticiam eē amorꝭ dīni. Meridianā de ſe ⁊ apd̓ſe vbi eſt qͥ eſtens puꝝ ſuꝑ ſe r̄flexū. Meridianā ſcd̓o noticiā dicimꝰ de deo. ſed ex-

tra ſe in creat̉a btā. tertō matutinā in ip̄ode creaturis. qͣrto veſꝑtinā ī ꝓprio generevidendo creatas ꝑ ſpeculū ⁊ in enigmatemaxīe ꝓ ſtatu vie/ vel ī ſpeculo. ⁊ fortaſſisin enigmate quodā veſtigioꝝ etiā in pr̄iaUult amor ſponſe/ ſoli intēdere. quē ex toto corde n̄ diuiſo/ nō diſperſo diligit. Petit idcirco pn̄tiam ſponſi iugit̓ agnoſcere/cuius cā ſubdit̉ in ſequenti ꝓprietate.TTertia ꝓprietasMor eſſe vagus refugit dicens Ne vagari/ hoc ē vane agi incipiam poſt greges ſodaliū tuoꝝ quicqͥdenī diuiſionē ab vnitate ſeꝑante recipit.aut nutrit/ horret ⁊ amor tanqͣꝫ vnice dilecto cōtrariū. Preterea ſodales hoc loco etgreges ſil̓r ⁊ tabernacula paſtoꝝ in ꝑtē intelligimꝰ vni ouili/ vni gregi vni paſtoricōtrariā accipi. Quarta ꝓprietas. ⁊ ē. x.Octus eſtamor ſponſe. vt alteradenotat amoris ꝓprietas. ⁊ hoc ſciens ſponſus ſed ne ſuꝑbiat ſponſaimmo cognoſcat qualiter et vnde donumiſtud acceꝑit dicit in altera ꝓprietate. Siignoras te ⁊cͣ. Et iūgit ꝓ qͥnta ꝓprietate. Quinta ꝓprietas. et eſt vndecima.Mor eſt eques dei/ qͥ vehit .ſ. ⁊ vehitur Equitatui meo/ ⁊cͣ. Glādiēsergo ſponſus neqꝫ cū auſteritate indignabūdus abijciēs Si ignoras te aitO pulcerrima mulieꝝ ſi ꝓ nō intelligēsEgredere ⁊ abi) hoc ē egredieris ⁊ abibis vagabunda poſt veſtigia gregū/ in diſꝑſione/ hac illaqꝫ diſcorditer/ errātiū ⁊illic paſces edos ſenſuū tuoꝝ qͥ ponendiſunt a ſiniſtrꝭ ſub varietate paſtoꝝ tabernacula ſibi multiplicātiū in falſitate ⁊ vanitate. Qd̓ ne feceris aut factura ſis/ equitatui meo ī curribꝰ pharaonis aſſimilauite aīca mea/ qꝛ gram ꝯtēplatōnis q̄ te decurribꝰ pharaonis eripiat. q̄ ꝑſecutricescuras ꝑdere te volētes ꝑdat largitus ſuꝫ.Dedi p̄terea vt eēnt/ pulcre gene tue ſicut turturis in hō eſtate ꝯuerſationis/ etcollū tuū qd̓ mihi te ꝯiūgit ſit ſic̄ mōiliaNos qͦꝫ murenulas aureas) q̄ ſunt ſnīepietatꝭ auree faciemꝰ tibi vermiculatasargēto/ eloq̄ntie/ qm̄ eloqͥa mea eloquiacaſta ſūt. argētū igne examīatū purgatuꝫterre purgatū ſeptuplū Sit hec interiꝓ ꝯcordia ⁊ ſimpſalma te ſcd̓o ꝯtexta. abſqꝫ p̄iudicio ſnīaꝝ qͣs eē multiplices alias/ nō me latet. fiat recurſus ad petitōeꝫ ⁊deſideriū ſpōſe ex amorꝭ fiducialoq̄niꝭ. A

I

K