Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Gimpſalma ſecundū

ſicut ex ſola ⁊ ſimplici fide et ſpe de deo inſolo enigmate. ꝓper qͣles forte putāt aliqͥdictū illud qd̓ inductū eſt de cognitōe deiꝙ magis cogͦſcit̉ quid nō eſt qͣꝫ quid eſt. Quinta ꝓprietas.Mor ingreditur cellas Introduxit inqͥt ſponſa me rex in cellaria ſūa Cui cōgaudēt ⁊ applaudēt ille dequibꝰ iam bis dixerat adoleſcētule. Adoleſcētule inqͥt dilexer̄t te. At ſe rurſus cōnumerās ſe eis Curremus in odorē vnguētoꝝ tuoꝝ. Letabimur inquiūt ⁊ exultabimus ī te. mēores vbeꝝ tuoꝝ ſuꝑ vinūRecti diligūt te Recti dicūt. Amo teConſone loquit̉ diſcipulꝰ ille quē diligebat ieſus. Odor tuꝰ xp̄e in me excitauit cōcupiſcentias eternas Ipſe qͥdem xp̄s rexeſt/ de quo pulcerrima mulieꝝ mr̄ ſua fashabꝫ dicere. Ecce odor filij mei ſicut odoragri pleni/ cui bn̄ dixit dn̄s; ſine cuiꝰ odore nō currit̉. qꝛ nēo venit ad prēm niſi tractus a filio. ſicut nec ad filiū nemo veniripōt niſi pr̄ ſuus traxerit eū. Sūt aliqͥſortiti aīam bonā. quos etiā a puero notauimꝰ anhelare ad diuīos odores ⁊ ad celeſtia deſideria. naturali quodā inſtinctu ſuſpendi. nōdū hn̄tes rōnis vſuꝫ pleuū. Habent alij curuas in terris anīas ⁊ celeſtiuꝫinanes inſtar pecoꝝ. Diſcipulus patrisvnius in heremo ꝯqueſtꝰ eſt eidē cū admiratōe ꝙ vnꝰ ex fratribꝰ apoſtatauerat. Mirare inqͥt potiꝰ fili. quo pacto remanet aliquis cū nullꝰ hic remanere poſſit / ſi nō venerit ſpāliter a deo. nō hūano ſolū cōciliotractus. Exemplū addidit de vario genere catuloꝝ / quoꝝ aliqͥ per odorē beſtie ꝓſequunt̉ eā infatigabilit̓. dū alij qͣꝫuis excitati per clamorē ſtatīm deſiſtat. nec alioscomitat̉. quia odorē venaticū nō hauriuntnaribꝰ. Chriſti bonꝰ odor ſumꝰ/ dicebatapl̓s. ſꝫ n̄ om̄ibꝰ ad vitaꝫ. quēadmodū iudas/ qn̄ domꝰ repleta eſt ex odore vnguēti. nō cucurrit. ſꝫ lapſus eſt. Tales notatiſunt ab adoleſcentul̓ dicentibꝰ ad ſponſaꝫRecti diligunt te Nouerat eſſe nōnullos qui rectis eā oculis aſpicere n̄ poterātnec odorē optimū eius ferre. nigrā quoqꝫſpernebāt ⁊ fuſcā. Porro qͥd egerit ſpōſa quā introduxit rex in cellaria ſua ſatiscolligit̉ ex leticia ⁊ exultatōe adoleſcentulaꝝ ſuaꝝ in vberibꝰ ſuis/ ſuꝑ vinū carnalisleticie/ aut ſapīe ꝑ induſtria adqͥſite Collegit itaqꝫ ex diuīe ſapīe theſaurꝭ atꝫ cellarijs doctrinas vberes pietatꝭ. Eſt ei infinitus theſaurꝰ hoībꝰ qͦ qui vſi ſūt ꝑtici pes ef

fecti ſunt amicicie dei. Que ꝟo ſint huiuſmōi dectrine pietatꝭ. ꝓut noīat apl̓uspoſt dicemꝰ ſi priꝰ aliqͣ de ſexta amoris proprietate retigerimꝰ adaptauerīꝰ ⁊ canticordū/ hoc ē adcanticum cordis omīa q̄ dictaſūt ⁊ dicētur ſuꝑ hmōi canticis canticoꝝ. Sexta ꝓprietates.Mor pulcer/ et ipſe niger. NigraIinqͥt ſum ſꝫ formoſa filie hierl̓m.Abſtractu ꝓ ꝯcreto ⁊ femineū ꝓ maſculino freq̄nt̓ accipimꝰ. qm̄ ſicut ſponſi ⁊ ſponſe vnꝰ ē ſpūs. Ita vox cōis ē. Nolite me cōſiderare ꝙ fuſca ſim qꝛ decolorauit me ſolQuid pulcritudo ſponſe niſi ſua ad deumſincera dilectio? Quid nigredo ſua vel fuſcedo niſi timorata ⁊ reuerens hūiliatio?Sua qͥppe pl̓critudo ſua qͦꝫ qͣntūcunqꝫ pura ⁊ feruida dilectio/ necnō cognitiōis claritudo/ qͥd eſt ī eſtimatōe ſua/ dū ꝯꝑat̉ adillū ſolē iuſticie; de qͦ ſubiūgit. Reddēs cāꝫſui timorꝭ in nigredīe vel fuſcedine vl̓ pallore notati. qꝛ inqͥt decolorauit me ſol. Etita decolorauit vt ī caliginē ⁊ tenebras tota ruat. Nūc in trāſcurſu ſolo. qm̄ alibilatiſſime ⁊ pluries in vtraqꝫ līgua rractauimꝰ/ fiat applicatio canticordi noui ad hͦepithlaamiū ẜm ꝓprietates ſex in hͦ duplici prio notatos ꝯformit̉ ad notulas et vocē eiuſdē cāticordi q̄ ſūt he ẜm qͣs omīs doctrina pietatꝭ q̄ haurit̉ in cellarijs ſuis cātari p̄t in armonia cordis gaudiuꝫ merorſpes timor ⁊ pietas. Eſt āt pietas ꝓuthic accipit̉ aōr ꝯſurgēs ex affinitate. oīsaūt affinitas ꝓcedit ab ip̄o pr̄e luminuꝫex qͦ oīs pr̄nitas ẜm apl̓m in celo ⁊ in t̓ranoīat̉ Repetitio. Oſcula poſcit amor delectat. ecce gaudiū. lenit ecce dolorē ꝑ īdirectū qͥ lenit̉ At ardet .i. deſiderat vehemēter eccce ſpem. Ingredit̉ cellas pulcer ⁊ ipſe niger. ecce timorē in nigredīe ſeu pallore qͥ eſt timēti color aptꝰ. Effectꝰ eī timoris ē pallor ꝓpt̓ ſpūs ꝯfluētes ad cor. Fiat hic diapſalma; hͦ ē pauſatio pſallētiuꝫin cāticis ꝓ r̄creatōe cātantiū. qͣtinꝰ etiaꝫpoſſit ip̄a doctrina pietatꝭ diligētiꝰ inſpiciqm̄ pietas ad oīa valꝫ q̄ cāticoꝝ oīm ī cordibꝰ nr̄is radix ē exēplar ⁊ finis ꝓut vberrime vtinā fructuoſe tractata per nos decanticis manifeſtant. a. Gaudiū. e.Sues. i. Pietas. o. Timor. v. Dolor.Finito diapſalmate primo. Sequitur ſympſalma ſecundūPrima proprietas ſeptima in ordine.

da 4

H