Super cantica canticorum.
cognoſcētes ⁊ actus ꝓut ⁊ nat̉a ſint finiti¶ Sed de hoc poſteriꝰ tangamꝰ. interim ꝑremēoratōem paucula de deſponſatōe morali ſeu tropologica ſpūs deiformis cū diuina ſapīa dicimꝰ/ quoꝝ ꝯſideratio p̄cedere debet tanqͣꝫ viā ad deſponſatōem anagogicam neceſſaria. ¶ Oſculū ſponſi vel oſculatio eſt digniſſima imp̄ſſio cuiuſdā ſuauitatis ⁊ intime cōſolatiōis ꝑ illapſum ſecretū in animā. Petit̉ aūt atqꝫ cōcedit̉ adfacilius tolerandū pn̄s exiliū dum ſpōſaperegrinat̉ a ſponſo. ¶ Oſculū aūt eſt illaſuauitas ⁊ intima cōſolatio Iocūditas ⁊exultatō quōcunqꝫ fiat aut ſentiat̉ in aīaẜm portionē virginalem ⁊ ſup̄maꝫ. q̄ mēsd̓r vel apex mentis ꝯdiuiſa ad ſpm̄ ꝓut adalia cognoſcēda/ vel diligenda/ vel ordināda ſub deo deflectit̉. Qm̄ ſoli deo coheret ⁊intēdit. tanqͣꝫ obiecto ⁊ fini vltimo. et ſoli ſponſo qui ſolꝰ ſibi ⁊ totus eſt deſiderabilis ⁊ amicus. ¶ Talis eſt inqͥt dilectusmeus. ⁊ ip̄e eſt amicus meꝰ filie hieruſalēDicit̉ aūt amicus tanqͣꝫ amoris cuſtos.⁊ addit ſuꝑ amorē ſimplicē cōicationē ſecretoꝝ. ⁊ mutuā readamatōem/ cuius eſtꝓpriū omnia eſſe cōmunia Et in ſtatu preſenti deꝰ gerit amiciciā erga aīam ſanctamqꝛ cōmunicat ſibi ſeip̄m ⁊ amorē ſuū. ⁊ dona ſua ad fruendū ⁊ vtendū/ ⁊ vniuerſalitꝭpertractandū. qͣntū ip̄a rōnabiliter voluerit ⁊ potuerit acciꝑe plus vel minꝰ ꝓ varietate ſtatuū. in quibꝰ eſt ꝯſtituta. Suꝑ hocerit tertia partitio.Quarta cōſideratoMor dei reſultās ex amore triplici. ſcꝫ libero arbitrario ⁊ gratuito.ſufficiēs eſt ad ſalutē. ⁊ fruitō dicdebet ī quocūqꝫ fuerit. idiota vel ſimpliciẜm quē amore licet vnicuiqꝫ hn̄ti decātare illud epithalamiū qͣi morale ⁊ practicūMulierē forem qͥs inueniet. ſꝫ nō ita dealtero ¶ Un̄ hic ipſe ſalomō qui deſcripſitprius deſponſatōem viri deiformis cū ſapientia. qͣꝫ aīe ꝑ anagogiā cū deo. ſciuit eſqd̓ nec phōs quoſdā latuit. quoniā ad beatam vitā tria p̄ꝑabant. ſtudiū. ſapientiefaſtidiū pn̄tis vite. ⁊ deſideriū alterius vite. Primū docet̉ in ꝑabolis in quibꝰ inſeritur hoc epithalamiū. Mulierē fortē qͥſinueniet. Tradit̉ alterū in eccleſiaſte devarietate reꝝ. Subiungit̉ tertiū in canticis canticoꝝ. Ceterū ad tria hec maxīe a
duo prima ſubſeruit vniuerſitas ſcriptaꝝet creaturaꝝ qͣi libris ⁊ doctrinis innūerꝭ¶ Notate ſunt pl̓es ⁊ a pluribꝰ ſpecialesquedā induſtrie. q̄dā cōmunes. q̄daꝫ magis appropriate ꝓ vtraqꝫ deſponſatiōe. ſic̄ſcripturas prīo inſpicere. ⁊ eaꝝ ſaltem qͥdnoīs intelligere; ītellectas ad breuia q̄dāreducere breuiatas ex ſe vel alijs mēorit̓recondere. Reconditas meoriter meditādo ruminare. Rumīatas tandē digerereet vnire. ¶ Preterea notate ſūt ẜm exiguitatē nr̄ām duodecim prideꝫ induſtrie adtheologiā myſticā adoptāde. Quibꝰ omiſſis oībꝰ aut p̄ſuppoſitis/ latius enī patentꝓximemꝰ ad cantica cāticoꝝ. ⁊ de neceſſitate vel cōmoditate expoſitiōis eoꝝ vltraceteras ſcriptas diuītus inſpiratas. Iſtd̓vnum p̄mittamus.Quinta conſidera.Mor dei reſultās ex amore triplici ſcꝫ libero arbitrario ⁊ gratuitoIſicut in genere multiplices habetgradus ⁊ drn̄tias ꝓut in conſideratōe tercia tangebat̉ ſic in ſpāli amor ſeraphicusmultiplicat̉ in diuerſis nedū ꝓ ſtatu pr̄ieſed vie. ꝓ gr̄aꝝ ⁊ exercitationū varietateQuida fuer̄t ex gr̄a ſingulari vt paulꝰ. eteſtimo ꝙ maria qͥ rapti ſūt aliqn̄ ad nudādiuīe eēntie viſionē. vbi tūc n̄ indigebāttheophanijs ſcripturaꝝ. canticoꝝ vel ꝟboꝝde quibꝰ nil ad pn̄s. Alij fuer̄t ſi tn̄ adhucſunt nouit deus. qͥ enī n̄ viderint aut videant deū ꝑ eſſentiā nihilominꝰ ad intelligentiā purā ⁊ ꝑſpicuā ꝑducti ſunt qͣſi ſil̓rad adā ꝓ ſtatu īnocētie. q̄ vidit deū in ſpeculo claro ⁊ lucido diuītꝰ inſpirato ī imagine ſua ſil̓itudine ⁊ gl̓ia. qͣliter et lucidiꝰviderūt angeli ꝓ ſtatu vie ſue. Ꝙ ſi adaꝫviderit etiā deū in enigmate per veſtigiacreature ⁊ in veſtigijſ. hoc fuit ꝓptꝭ ncc̄itatēdirectiuā ſenſualitatis ſue. Tales qͥ ſūthmōi iā in ſuis ꝯtēplatōibꝰ et amoribꝰ ſeraphicis. non indigēt exercitio qͦcūqꝫ ꝓ illo tunc. ad fruendū deo ꝑ oſculationē eiꝰīmo faſtidiū eis eſſet oīs creatura ſicut inꝑſona magdalene q̄rentis deū. Dicit origenes. Quero creatorē. faſtidio mihi eſtomīs creatura. Tales videbat̉ phūs cōmēdare in principio methaphiſice dicēseos nō egere apologis. qͣles expetunt homines groſſioris ītellectꝰ. in qͥbꝰ ꝑſpicuitas ⁊ luciditas ſuoꝝ intellectuū. immixta
ꝯ