Partitio prima
Aſtimo enī ꝙ demones ipſi iuxta dictū iacobi credūt. īmo et aliqͦ mō intelligūt pernaturalia ſplēdida. ⁊ ꝯtremiſcūt. ſꝫ in malum ſuū; qꝛ ẜuili timore trahūt̉ quo refugiūt ⁊ odiūt flagellantē. Contrarie ad beatos qͥ timētes ⁊ trementes ⁊ in ſe deficientes ſub r̄uerētia maieſtatꝭ laudāt diligūtglorificant hymnū glorie. vna ⁊ inceſſabili voce dicen̄. Sāctus ſanctꝰ ſctūs dn̄s d̓sſabaoth. pleni ſunt celi ⁊ terra gloria tuaConformiter ad qͦs freq̄ntat eccleſia dicens. Gloria pr̄i ⁊ fi. ⁊ ſpūiſanc. Sic̄ eratin prin. ⁊ nūc ⁊ ſꝑ ⁊ ī ſe. ſe. Amē. Deo gloria q̄ finē appoſuit ad canticū marie iuxtaꝓpoſitū nr̄m. Vtinā deo bn̄placitū ⁊ eideꝫglorioſiſſime virgini mr̄i ⁊ filie Cum qͣ ſꝑmagnificat anima mea dn̄m. Amen.Finit anagogicū de verbo ⁊ hymno gl̓iea iohāne cancellario ꝑiſien̄. lugduri. Anno. M. cccc.xxviij. Et ꝯtinet qͣtuor ꝑtitōnes principales in qͣꝝ qͣlibet ſunt decē verba ſen ꝯſiderationes. At in ꝟſu qͦlibꝫ multe notule ſeu verba ꝑ lr̄as alphabeti vſqꝫad numeꝝ. 124. ⁊ decē. Preſulatū tūc agente Reuerēdiſſimo pr̄e dn̄o amadeo archipreſule ⁊ comite lugdun. Primate galliarum/ noſtre ꝑe grinatōis beniuoliſſimo p̄ceptore.Epithalamiū miſticum theologi ⁊ theologie. Sub typo iacobet rachel.Rachel loquitur.Ro ꝑ ceruos capreaſꝙ campi.Oro ſacratos per amoris ignes.Per fidem ſct̄am decꝰ ⁊ honorē.¶ Iacob rn̄det.Iacob amas me.b Ar greges nr̄os/ ouiū per agnos.Perqꝫ formoſum virid ens ſalictū:Et per illimes nitidoſqꝫ fontesRachel amo te.Ruſticum ſi me genuit dei ſors.Rector ⁊ ſi ſimpoſitus bidentū.Nobilem claris titulis adauctam.Rachel amo te.Lucis eterne ſpeculum decorum.Feminā fortem decus omne ſponſi.Cuius effulget ſpecies honora.Rachel amo te.Ibo fiſus te gelidas per alpes.Affrice ſittes paragrabo tutus.Scylla nil terret nihil ⁊ charibdisRachel amo te.Si tonet celū crepitu fragroſo.
Totus ⁊ caſum minitet̉ orbis.Inter hec tanta poſitus pericula.Rachel amo te.Nil ab amplexū placido reuellet.Quicquid occurret nihil hinc timebo.Nullius vincar ſub amore/ quippe.Rachel amo te.Uentre fecundo lya ſit licebit.Et ſit ancillis nūeroſa proles.Neſcio quid plus nitet ⁊ placet curRachel amo teSuauis a te pax requieſqꝫ cordis.Triſte nil aufers roboas camenis.Dulcibus prorius/ bene concinentem.Nachel amo te.Rector egypti ſapiens pudicus.Naſcitur ioſeph tibi beniaminqꝫ.Beniamin quanqͣꝫ moriaris ortu.Rachel amo te.Oſculeris me labijs pudicis.Brachijs ſacris mea colla ſtringe.Iſtud vt fiat tibi ſemꝑ herens.Rachel amote.Spirituſſanctꝰ tibi multus vnus.Dona virtutū retines beata.Diligentes te ſatias in euum.Finit.achel amo te.Incipit tractatusmgr̄i iohānis gerſonis cancellarij ꝑiſien̄.ſuꝑ cantica canticoꝝ/ ad frēs ordinis carthulienſis editus apud lugdunū Anno domini. M.cccc. xxix.Mō te ſacer ordo Carthuſien̄.qm̄ amas me ꝓximū tuuꝫ. et iōꝓximū. argumēto xp̄i. qꝛ feciſtiin me miſcd̓iaꝫ. Amoris qͦꝫ tuiꝓbatio. oꝑis ē exhibitio. Tricenariū nāqꝫ poſt mortē meā indultū. priꝰ fieri placuit p̄uenire me viuēte. ¶ Meditatus ſuꝫmecum. ſiquā oꝑis viciſſitudinē. vacuaſenectꝰ mea poſſet afferre. Subijt mox animū. petitio vr̄e deuotiōis mō facta ꝑ nonnullos ex vobis. qͣſi vice oīm. qͣtinꝰ ſupercantica cāticoꝝ ſeriberet aliqͣ qͣliſcūqꝫ ſtudioſitas mea. Inclinaui ꝓtinꝰ cor meumaſſentire. qꝛ amo te. Atenim amicoꝝ votaſunt ſil̓ia ¶ Ueꝝ poſt tota ſūmis ingenijsdictata ſuꝑ eiſdē canticꝭ qͥd aūt qͣle poſſetaddere pauꝑtacula nulliꝰ vel tepide deuotip̄is mee. diuſatis ī dubio fuit animus.Tandē ꝯfiſus ī auxilio p̄cuꝫ vr̄aꝝ decreuinouū aliqͥd. aut ſaltē nouo mō ſcribere ſub
R