Anagogicū de verbo

¶ Glorificatio pr̄is ⁊ filij cū ſpūſcō deſignaturfieri multiplicit̓ ſub his ⁊ alijs ꝟbis. Uno mōcōplacenter ꝯgaudēter ⁊ cōgratulatiue. qꝛ ſcꝫcomplacet in gloria dei. Alio mō d̓ſiderāter ⁊exhortatiue. qꝛ hec gloria māifeſtat̉ ꝑ oēs creaturas p̄ẜtim rōnales. Tertio mō repn̄tatiueet exp̄ſſiue. ſic opꝰ ſapientis d̓r ſapīa eiꝰ et gl̓iaeius. Dicit̉ aūt gloria dei fieri vl̓ augeri nō inſe ſed dū māifeſtat̉. Fit aūt manifeſtior ī effectibꝰ ſuis. Oramꝰ ſub hoc tropo ſanctificet̉ nomē tuū. Adueniat regnū tuū. quēadmodū loquit̉ ⁊ hic xp̄s ꝑ totū hymnū. Quomō ſil̓r dic̄apl̓s. Dein finis ait Cū tradiderit regnū deoet patri. Sequit̉. Cū aūt ſubiecta fuerint illioīa. tūc ipſe filius ſubiectꝰ erit illi qͥ ſibi ſubiecit oīa vt ſit deꝰ oīa in om̄ibꝰ. Intelligunt̉ hecper patefactōem generalē ⁊ ꝑfectā nō ꝑ noueglorie collatōem in eternitate quā dicimꝰ ſuꝑlatiuū glorificatōis diuīe gradu ad quē om̄iaconſūmabūtur. Preẜtim electi/ ſub gradu glorie cōꝑatiuo ſeu ſcd̓o conſtituti. et erunt ſicuthic orat xp̄s ꝯſummati in vnū ¶ Glorificatōpatris ⁊ filij cum ſpūſancto in beatis dici pōthabere gradū. vel vt Gern̄. loquit̉ moduꝫ ſinemodo. hoc ē myſteriū ⁊ arcanu quod loquimuret inquirimus. Apertū vero eſt ſcholaſtice perprecedentia ſi maneat clara ⁊ certa diſtinctiode triplici gradu ſeu mō qd̓ idem eſt in ꝓpoſitoUnū poſuimus gradū glorificationis poſitm̄Alteꝝ cōparatiuū Tertiū ſuꝑlatm̄. At licꝫ cōparatiuus gradꝰ ⁊ ſuꝑlatiuꝰ p̄ſupponāt poſitm̄Ueruntū aꝓpropriamus poſitiuū in gloria vieComꝑatiuū in gloria patrie. Suꝑlatiuuꝫ ingloria eternitatꝭ diuine. Ꝙ ſi voluerimꝰ attendere qͣliter hic gradus glorie ſit ſine gradu etmodus glorie ſine mō patebit pͥmo ex ip̄a diffinitione et interp̄tatōe noīs huiꝰ Eternitasquaſi extra terminos entitas. nunqͥd infinitatem illā exprimit dauitici hymni. Magnꝰ dominus ⁊ laudabilis nimis. ⁊ magnitudīs eiusnō eſt finis. quo ad ꝯꝑatiuū pr̄is. Et ſapīe eiꝰnō eſt nūerꝰ. quo ad aꝓpriatū filij. Et miſcd̓iaeius ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. quo ad clementiā ⁊ bonitatem ſpūſſancti. Si quidē in omni re creata vl̓creabili ponit̉ modus. mēſura. terminꝰ. nūeiet ſpēs. finis ⁊ ordo. Solus deꝰ ē ſine nūero.modo. mēſura vel termino ꝓ quo ſit ſeq̄ns verbum. ¶N ¶ Glorificatio patris ⁊ fi. cū ſpūſancto in ſeipſis recte dicit̉ infinita et immēſanedum priuatiue ſed poſitiue ſicut q̄libet gl̓iacreature viceuerſa dicit̉ finita. nedū poſitiue ſꝫpriuatiue vtendo large nomīe priuatiōis pronegatione. Proficit hec conſideratio ad intel-

ligendū ꝓprias voces ſcripturarū. Undefinitum dicimꝰ illud quod habet termīospoſitionis ſeu poſitiuos. ſed intelligit̉ vnanegatio ſeu p̄uatio. ꝙ vltra termīos illosvel finitū illud ꝓgredi nō valeat vel extēdi. Infinitū viceuerſa d̓r negatiue. qꝛ nōhabet terminos qͥbus circūſcribat̉ finiat̉diffiniatur aut terminet̉. Et hoc d̓r infinitum extra genuſ. Porro dicit̉ infinitū aliquid affirmatiue/ dū negat negatiōem innomīe finiti clauſam. Equipollent enimdue negatōes vni affirmationi. Conſideretur acriter nominū iſtoꝝ ⁊ ſimiliū. talisſignificatō/ tūc nō erit abſona vel diſcorsiſta locutō. Gloria dei eſt gradus ſine gradu/ modus ſine mō. Similit̓ de cognitōefruitione delectatōe qͣꝫuis alie delectationes addi poſſunt. Sed nunqͥd eternitasvel eternus d̓s ſeu trinitas. claudit ſe ſuis terminis et comp̄hendit? Profecto ſicaſſentire poſſumꝰ ⁊ ꝯſequētiā negare qͣ ſubinfert̉. Ergo deus habꝫ terminos. Nō enīſequit̉. Deus eſt infinitus terminꝰ. ergoeſt terminꝰ. vel terminū hn̄s. Sꝫ nunqͥdpreterea anīa xp̄i vel marie videt clariſſime termīos eternitatꝭ īfinitos qͥbus eternitas ſeipſam circūſcribit ⁊ diffinit. SicSic̄ hͦ ſeq̄ns ꝟbū declarabit. in cuiꝰ explicatiōe totū ſtat qd̓ inqͥrit̉ myſteriū regnidei. ¶ Glorificatio pr̄is et filij cū ſctōſpūconſpicit̉ ⁊ diligit̉ fruitiue ⁊ obiectalit̓ inſup̄mo ꝯparatiui gradꝰ patrie/ ab aīa xp̄iet marie. nō tn̄ in ſuꝑlatiuo formal̓r et intrinſece quo btā trinitas ſe cognoſcit ⁊ diligit tam obiectaliter qͣꝫ intrīſece. Attendenda eſt hic determinatio eccleſie cū approbatōe doctoꝝ modernoꝝ ꝙ duplex ē beatitudo vna obiectalis ⁊ determīatiua. etilla eſt ſolus deꝰ ſicut ſolo deo fruendū eſtAltera eſt beatitudo formalis ⁊ intrinſeca. conſiſtēs in duobꝰ actibus q̄ ſunt viſioet fruitō cum tentiōe ſeu poſſeſſione ſecura. Sunt etiā apd̓ deū penitus idem btītudo formalis et obiectalis. At vero diſtinctio maxīa eſt in creaturꝭ btīs. inter btītudinē ipſoꝝ obiectalē q̄ nōniſi d̓s ⁊ formalēquā vtiqꝫ ꝯſtat eē finitā ītrīſece. ⁊ ab īfinita extrinſeca btītudīe dei differri vl̓ diſtingui Etia vbi poneret̉ ꝙ d̓us ꝑ ſeip̄m ſinecreatis habitibꝰ aūt ſpeciebꝰ alijs illabendo formalē hāc btītudinē in anīa btā cauſaret. Concedūt hoc illi qͥ etiā cōtrariant̉eccleſiaſtice determīationi. qꝛ forte nōdū