ad me reuocabo? Mādabo omnibꝰ que ītra me ſunt vt illū vtiqꝫ inceſſanter reqͥrāt.donec inuētus reuertatur. Exurgite fidesſpes ⁊ caritas. exꝑgiſcimini ⁊ vos ad curſum lūbos accingite. diligenter querētespatrē meū donec illum inueneritis atqꝫ adhoſpitiū meū reduxeritis.Oratio nūcius anime mittitur.Iſcurre tu oratio/ ꝑ magnā celeſtēd ciuitatē / ꝑ vicos ⁊ plateas ac ꝑ domos ſingulas; ita vt nullū ſanctorum p̄tereas quē tu nō cū fletu ⁊ gemitu requiras ad eoꝝ pedes procūbēs/ nec hincdiſcedas donec inſimul oēs/ vel eoꝝ aliqͥglorioſi patris mei tibi demonſtrauerintmanſionē. teqꝫ ad deū deduxerint ac eiꝰ pn̄tauerint cōſpectibꝰ. Illos exora vt illū mihi placatū faciant mihiqꝫ de multis meisexorbitantijs impetrent veniā. atqꝫ ita ſuegratie reſtituar. ꝙqꝫ rurſus declīare dignetur ad hoc ſuū humile hoſpitiū. qd̓ tam cito deſeruit. mea fateor indignitate exigēte.Uerū ſua magna benignitas atqꝫ clementia ꝑte ex vna. ſuorūqꝫ ſanctoꝝ dep̄catio ꝑte ex altera. ⁊ rurſus mee ꝑuitatis pauꝑtatis impotētie atqꝫ inſtabilitatis ꝯſideratōad reditū poterunt eū inclinare.Uid dicis oratio; que noua refers?¶ MMultū nimis demiſſa eſt ac verecūda facies tua. O ſcio quis tibi hoc fecerit.rigoroſa videlicet illa iuſticia/ que ſe cōtrate ⁊ me ingerit vehementer allegans me n̄eſſe audiendā. īmo ꝙ ex nunc indigna ſimfilia dei nominari. cum iam/ mea ignauia/meam ingenuitatē. meā diuinā naſcentiā.meāqꝫ celſitudinē penitus amiſerim ⁊ hocin meo certe hoſpitio deformē illū ac horrendū hoſpitem .ſ. peccatum admittendo.Quod vtiqꝫ omne que ip̄m ſuſcipit corrūpit animā. fedāqꝫ atqꝫ deteſtabilē reddit.ac inimici ſalutis cōſtituit filiā. ¶ O iuſticia quis te aduerſum me ⁊ aduerſus meaꝫorationē procuratricē cōſtituit? Non egocerte te ad hoc aduocaui. Scio enī qꝛ coram te ſubſiſtere nō poſſem. Illi potiꝰ mīeclementi curie me ſubmiſi. illāqꝫ meā conſtitui aduocataꝫ. īmo ſuo penitus iudicioſtare volo. qͣꝫuis ⁊ te etiam iuſticiā mihi decet eſſe ꝓpiciā ⁊ amicā. Cur ita? quoniā tecū ſum vnius ſentētie. Tu quidē odio habes peccatū ⁊ ego nūc illud odi. Tu illd̓ ꝑ-

ſequeris. hoc idē facio de illo penitentiamagens puniēs ⁊ vehemēter dolēs qꝛ illudvnqͣꝫ admiſerim. aut ei tribuerim fidē Itaquippe agēs/ tuū o iuſticia exerceo officiūde meip̄a iudiciū ſumēs. Tu itaqꝫ etiampro me intercedes. ¶ Sed forſitan mihidices. ꝙ longe citra cōdignū in hac ꝑte deme ſumo iudiciū. non condigne vt meruimea vindicans peccata. Prohdolor iuſticia/ fateor ita eē vt aſſeris. ſed hoc venit cōdonandū. qm̄ non ſubeſt hoc viribꝰ meis.Neceſſitas aūt legem nō habet. infirmitasquidē mea pauꝑtas atqꝫ imbecillitas/ nōme ſinunt ad cōdignū vel etiā ad votū expugnare ac ꝑſequi peccata cū ſua familia.Sed ab inope/ vel parua ſolutio ſibi poſſibilis acceptanda eſt. ⁊ ab operario debili/ labor remiſſus nō ſpernēdus. Sis itaqꝫ iuſticia de mea poſſibilitate ꝯtenta. qd̓reliquū eſt tua potēti virtute ſupplebis.Onſidera igitur. ſi tui ſit officij tueqꝫ conſuetudinis vltra vires expoſcere. Cū aūt mihi maior aderit incolumītasac potentia diuine gratie virtutūqꝫ fortiꝰrobur. tunc ⁊ potentius cū peccato congrediar eiqꝫ viribꝰ aduerſabor. ¶ Dico inſuper ꝙ benedictus filius dei pro me debitūſufficienter īmo ſuꝑabundāter ſoluit. quātūlibet etiam antea offenderim. ſaluo ꝙ etme legitime ſubijciā. ⁊ ſue ſim aſcripta familie. Nullo aūt iure duplex de offenſa exigitur emenda. nam ⁊ deus nō punit bis inid ip̄m. Quicquid igitur mīa filij dei circame facere diſpoſuerit/ mīme tu poteris cōtradicere ¶ Ceterū iuſticia te interrogo. ſinon ad inſtantiā ſanctoꝝ qui apud te hocmeruerūt tenearis aliquid annuere; profecto ſic. Quē enī honorē illis impēderes. ſieos te pro peccatoribꝰ dep̄bantes velut alios quoſlibet quibꝰ nunqͣꝫ fuiſti honori vacuos repelleres? ¶ Uade igitur or̄o mea ⁊reuertere cōfidenter ad celeſtē ciuitatē. illicqꝫ ſanctos illos ſolicites vt tibi ⁊ mihi/ iuſticiā pacataꝫ reddāt. vt ⁊ illa ſimul cū mīamihi pacē impetrēt ad dn̄m deū meū ⁊ patrem meū atqꝫ ita ad domū meā vnde exijtdenuo reuertatur. ¶ O vtinā horaꝫ illamp̄ſcire poſſem. qua dignabit̉ dn̄s meus adme declinare. Cur non aliquē nūcioꝝ ſuorum premittit. vt legitime parata/ poſſemillum decenter id eſt deuote ac ſancte ſuſcipere? ¶ Aliquotiens enim adeo latenteraduenit pulſans ad oſtium. vt alibi me

Ipeulum am

N