De mendicitate ſpūali
Euertere dn̄e reuertere. qm̄ a tuo re¶ Pceſſu/ ſentio cor durū. ⁊ admodū praua plenuꝫ acedia faſtidio ac mala triſticia.Arida ſum nulliusqꝫ deuotionis. in nulloiam (vt conſueui) bono condelector. nec lectio nec cantus nec oratio nec ꝯtemplatioplacent. p̄dicationes ac ſancte quelibꝫ ammonitiones mihi ſunt faſtidio. Euanuita me guſtus om̄is ac ſapor cibi cuiuſlibeſpūalis. grauis ſuꝫ atqꝫ oneroſa nimis mihiip̄i. Languide om̄ia operor. ſolitudo atqꝫ ſilentiū mihi ſunt horrori. Et qd̓ deterius eſt nec iſtā meā valeo deffere miſeriamnec ab ea me ꝑ ꝯdignā pn̄iaꝫ ac diſplicētiam eripere. qͥnimo in dies volo meas proſequī vanas ac mundanas conſolationes.Leuitas mihi om̄is grata eſt. Quero māducare bibere ac fabulari ad deducendumtempus. illosqꝫ felices iudico/ qui ita in hͦmundo viuūt in ſubiecta īmo ſtulta libertate. ¶ O qualis mutatio. heu in quē ſtatum prolapſa ſum. De celo profecto cecidiad inferos. de vita ſpūali ad carnalē. de veritate in vanitatē. de ſecuritate ⁊ tranquillitate ꝯſcientie in cōturbationē. de timorein ſtuporē cōfuſionē atqꝫ infelicitatē horribilē. ¶ Et certe ita mihi optimo iure cōtigit idqꝫ plane demerui. quia cū ex me nihil eſſem/ meip̄am nihilominus glorificaui ⁊ de me ⁊ in me confiſa ſum/ extollēs meaduerſus deum meuꝫ. illi ſuam ſurripiensgloriam. Inſuper ⁊ de ſuis donis laudarivolui atqꝫ honorari/ iactanter mihi illa aſcribens tanqͣꝫ propria ⁊ quod deterius eſtceteros cōtempſi minoraui ⁊ temerarie iudicaui. ¶ Scio igitur quid faciā. illā mihi recuperabo humilitatē que me vtiqꝫ patri meo recōciliabit. eūqꝫ placatū ad me reducet. O glorioſa ⁊ beata pax. iam omniabene ſucceſſerūt. eſt hec mutatio dextre excelſi. Cōmouet̉ quippe cor meuꝫ ⁊ exultatad pn̄tiam dei mei ac gratie. Euellūtur atqꝫ explantant̉ ille inutiles viciorū plante.Inſerunt̉ virtutū rami ⁊ plurimū conualeſcunt. nunc in claro lumine/ meos defectus/ mea peccata/ meā fragilitatē experiornunc denuo bonoꝝ ſpūaliū guſtū ac ſaporem diſcerno. Sicut itaqꝫ illuceſcente diein ſolis ortū mox abſcedunt tenebre. auicule ſuos repetunt cantus. renouātur oīaet ad colorē vigorē ac decorē ſuū reuertuntur. ita plane eſt mihi dum ſol iuſticie orit̉in corde meo.
¶ Reditatio animeſentientis ſe ad deuotionē ꝯmoueri ⁊ ſubitā dei viſitationē denuo ꝑcipientis.Uis eſt hic qui pulſat ad oſtiū me¶um; quid vult; quid poſtulat? Eſtprofecto deus meus. dn̄s meꝰ ⁊ pr̄meus. O dn̄e; optīe veneris. Tibi ſupplico vt ſi mea vrgēte infirmitate ac debilitate peccati pigritor nimis aut tardo tibi aꝑire tuo iure tua auctoritate oſtiū effringas.Regijs vt tibi licet vtere clauibꝰ.Gite extra meū hoſpicium abite. vniverſa meo magno patri ingrata. quiapud me vult hoſpitari. Fugite hinc. fugite abſqꝫ mora. Fuge tu dedignans ſuꝑbiainflata iactantia. ficta ⁊ palpans hypocriſis. ira furioſa. deſpectuoſa vindicatio. venenoſum odium. infelix ac liuida inuidia.anxia triſticia. acedia ſtulta. auaricia cupida queſtuaria. fetida luxuria. gula immunda. cū tota vicioſitatis ꝑuerſa familia ignobilis ac ſtulte ocioſitatis.Iciatur hinc omnis ſpurcicia flagelAlo pn̄ie. ſpargat̉ vndiqꝫ cuꝫ ſuis floribus grata ⁊ viridis herba virtutū. Ponatur menſa ſobrietatis. ſternatur caſtitatislectus. Ingredere pater dulciſſime. ingredere hoſpitiū puſille tue atqꝫ humilis ancille pauꝑis adoleſcētule tue. ſuſcipe gratāter que apud illaꝫ inueneris. ſimul in cena.noſtra diſcūbamꝰ. Ne queſo reſpexeris admeā pauꝑtatē. ſcio quidē qꝛ nullius horūeges que apud me ſunt. Apud te ſunt oīa.ſufficit tibi bonus affectus. Uerū dulciſſime pater hoc eſt qd̓ a te p̄cipue ꝯſequi deſidero. vt mea tibi placeat volūtas. quodqꝫex tua clemētia de tuis ſuꝑabūdantibꝰ diuitijs ad meā ſubleuandā ac ſuſtentandaꝫpauꝑtatē vel paꝝ aliquid impertiri digneris. vt hinc ſuſtentata/ fame ſiti ve male nōpereā in carcere buiꝰ corꝑis in quo ad preſens incluſa ſum.Euertere dn̄e. reuertere ad hoſpitiuꝫItue humilis ancille. Breuem nimiuꝫibi traxiſti morā. Heu qͣꝫ dura huiꝰ hoſpitis receſſio. Formidabā vtiqꝫ aliquid ī meeſſe. qd̓ oculos tue maieſtatis offenderet.Heū me miſerā. que non aliā adhibeo diligentiam/ ad talem cōſeruandā hoſpitema quo mihi prouenire pn̄t oīa bona voluptates atqꝫ diuitie. Quid itaqꝫ ad pn̄s faciam? Quo medio illū a me ſic elongatuꝫ
M