Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De mendicitate ſpūali

O qͣꝫ ſapida eſt. qͣꝫ ſuauis bona. qͣꝫ nutritiua. Nuꝑ famelica rabies/ oīa mēbra meatorquebat. Aures interibāt in auditu vanitatū ſeculi. ardebat lingua ꝑuerſis ẜmonibus. oculi vanis aſpectibꝰ defluebant.Os turpi vileſcebat guſtu. tactus ꝓbra voluptate fedabat̉. O qͣꝫ ſubito euanuerunta me hec oīa ꝑnicioſa deſideria/ ad pn̄tiaꝫdulcedinis cibi illius quē miſiſti deſuper.Da mihi dn̄e ſemꝑ hūc cibū quo refectusabijciā faſtidiā venenoſum ac mortiferūhuiꝰ mūdi cibū. O dn̄e deus qͣꝫ ſubito mihi facile factū eſt his carere. īmo ꝯtēnereprius deſiderabā. quoniā bonitas huiꝰ ſpiritualis cibi/ facit omnia mūdana arbitrari velut ſtercora. abominationi penitꝰ haberi. Concede dn̄e vt hec diſpoſitio diutius in me ꝑmaneat. Ita ſaue iocunda eſſeꝫet beata. Sed heu ego miſera cito nimishunc guſtū ſaporē amitto. quoniā debitam adhibeo diligentiā hac mortalivita. me fateor indignam ad perpetuaꝫ atqꝫ hereditariam illius poſſeſſionem. Unde me penitus tue mīe ſubmitto. iBeditatio et oratōſuꝑ quinta petitione orationis dn̄ice. Dimitte nobis debita noſtra ſicut nos ⁊c̄.Bligata ſum plurimū. Surgitqꝫo Pobligatio hec ex fatuis cōmercijset cōtractibꝰ demone in foro huius ſeculi initis. pro momētanea vanitate breuiſſimaqꝫ ac feda voluptate. ad et̓nam dānationē me aſtrinxi nec habeo heuvnde ꝑſoluā. ſim pauꝑ omni ſubſtantia fraudata infortunatū ictum peccati.Quo igitur ibo. quo diuertam? Ad meuꝫcerte reuertar patrem eūqꝫ dep̄cabor vt meab hoc graui debito abſoluat. Et ne repulſam patiar/ ei ſuas deferam lr̄as. a ſuis ſecretarijs euangeliſtis conſignatas. Hisobteſtabor ipſum me debere penitꝰ abſoluere. Siquidē he lr̄e cōtinent vt ſi dimiſerimus alijs nobis ipſe dimittet. Et egoex nūc omnibꝰ dimitto ſicut ip̄e dimitti iubet. Oportet igitur vt ip̄e mihi dimittat Etſi forſan ip̄e vel alter qͥlibet mihi obiecerit. integraliter dimitto. aut ſincere aut eo corde quo debeo. Rn̄deo mihi ſaltem adeſſe deſideriuꝫ dimittēdi ſub modoet forma quibꝰ ip̄e hoc fieri vult iubet. ethoc vtiqꝫ ſatis eſt. Ita enī et mihi ſufficitvt deus mihi cōdonet. hoc eſt vt ſit ei deſi-

deriū mihi ex integro ꝯdonēdi quēadmo mihi eſt. qm̄ ſi hmōi ſuū fuerit deſideriū infallibiliter ita fiet. Ex nūc igit̉ mihi bn̄ erit/ qͥſqͥs apud me debitū qd̓cunqꝫ ꝯtrahet iniuriā mihi aliquaꝫ irrogansaut cōuiciū dicēs. Preſertim hoc p̄termeā culpā accidet. mox illi ꝯdonabo. perhoc enī mihi tutꝰ parabit̉ aditꝰ apud deumpro ꝯdonatōe oīm meoꝝ debitoꝝ.dem alios in me peccare libeat ꝙqꝫ deū vxorē et eis debita ꝯdonet. mihi enīpria peccata ſatis oneri ſunt preter hocalijs ad peccandū ſim occaſio aut pro eisme ꝯdemnē. Sed cum aliter occurre nonpoſſim. mihi conuenit alterius peccato admeā vtilitatē bene vti.Oratio et meditatio ſuꝑ ſexta petitione or̄onis dn̄ice. Et nenos inducas in tentationem.q Uis heu ꝯſolabit̉ hāc deſolatam hāc mille laq̄is circūductā ac in varias tentatōes p̄cipitatā. in via hac in quaꝑicula ſibi imminēt īnumera/ ab inimicis nūc in aꝑto ſe exhibent vim inferentes. nunc in inſidijs/ ſuis fraudulentijs memorti tradere moliunt̉; qͣꝫ etiaꝫ a via ip̄alubrica eſt tendēs in decliue. inſuꝑ obſcura plenaqꝫ antris ſerpētibꝰ? Quis igitur hinc me liberabit cōducet ne in aliqͣꝫiſtaꝝ tētationū incidā. Nemo ꝓfecto niſitu meus pater ac tuus bonꝰ ſpūs me deducet ī terrā rectā. qui vndiqꝫ laq̄os inimici diſſoluetis et illuminabitis meas tenebras. meosqꝫ pedes ſtabilietis.Reditatio et oratōſuper ſeptima petitione orationis dominice Sed libera nos a malo.Xprimi poteſt malū quo ſuꝫ inA retita. ac etiā neceſſitas que me anAgit quotidie. Multis modis ſubdita ſum legi peccati qd̓ ſine lege ē. agitqꝫfrequēter vt malū qd̓ nolo id faciā. Quotmihi inſurgūt motꝰ mali horis ſingul̓/ qͦsminime vitare poſſum. nunc temerarie dealio iudicium ferēdo. nūc dolēdo de bonoipſiꝰ. nūc de malo exultādo. nunc meip̄amplꝰ debito extollēdo mihi ꝯplacēdo. nūciraſcendo aut dedignando. nunc vana loquendo. nūc leuiter aſſerendo. nunc indeuote orādo. nunc comedēdo bibēdo. nūcin aſpectu. nunc in auditu. nunc in tactu.

Ac 4

L

K