tractetis. Abſit a vobis hoc improperiuꝫ:abſit vt in tam pijs ac magnificis cordibꝰtanta inueniat̉ inhumanitas. p̄ſertim cuꝫſine vllo veſtro detrimēto ac ſine vlla diminutione id facere poteritis. Mementotevos aliquotiēs ab hac mēſa fuiſſe alienoset nihilominꝰ tūc ex ea paſci libenter voluiſtis. Ita igit̉ ⁊ nūc mihi facite que vobisfieri tūc voluiſtis. Ueſtra quidē ſoror ſuꝫet ſi in humilē ſtatū deiecta. etſi in exilio. ⁊ſi in carcere etſi in miſeria ⁊ pauꝑtate maxima ꝯſtituta. Ne igit̉ me fame ꝑire ſinatisin ꝯſpectu veſtroꝝ ⁊ quidē pijſſimoꝝ oculorū veſtroꝝ. ⁊ in tanta plenitudine ſpūalium alimētoꝝ. Sū ego heu deterioris cōditōnis ⁊ magis repellēda. qͣꝫ catellus quivel de reliquijs dn̄i ſui ſinit̉ refici. Fateorquippe me ꝑ peccatū factā etiaꝫ cane deteriorē. maneo tn̄ ſꝑ naturali cōditione/ vr̄aſoror. Ne igit̉ tam graui aīo/ meū peccatūferetis. qd̓ vtiqꝫ nunc mihi odio eſt atqꝫ ameo repello conſortio. quin potiꝰ ad id qd̓naturali ꝯditione vobis tā de ꝓpinquo iūctū eſt ꝯpatiēdo veſtros inclinabitis animos ¶ Scd̓a pars. Uerū fateor me om̄iiure ⁊ ob mea maleficia carceri digne mancipatā. ſed heu quis tā ſeuerꝰ iudex tā qͣꝫ ſeuus qui captiuū adhuc indemnatū/ fameperire ꝑmittat. ⁊ petenti nō porrigat panēQui etiā eſſent illi cōſiliarij aut officialesadeo impij ⁊ agreſtes qui hoc tolerarentaut ſuaderent; qͥnimo etiā dānatis ad carcerē ꝑpetuū/ miniſtrant̉ aliquotiēs pitantie ſpeciales ⁊ p̄cipue in magnis ſolēnitatibus. Nunc autem credo ⁊ certitudinaliterſcio. ꝙ quātūlibet ſim incarcerata ⁊ grauibus oppreſſa criminibꝰ. mitior tamē eſt etad miſerandū pronior veſtra curia qͣꝫ quelibet alia iudicis aut p̄lati cuiuſcūqꝫ mortalis. ¶ Tertia pars. Ego ſum pauper illa filia elongata que partē paterne hereditatis me ꝯtingentē dilapidaui. que in extera regione/ fame morior. ⁊ vrgente famelica rabie. volo frequenter implere ventremporcorū pabulis. hoc eſt prauis huiꝰ mundi voluptatibꝰ quas ſepe nec conſequi valeo. Sed ⁊ ne cōſequar opto ⁊ oro. ſciensꝙ cibus ille minime ſatietatē afferret. īmoamplius faceret eſurire tandēqꝫ perimeretQuid igitur faciā Certe ſcio Animaduerto in domo patris mei qͣꝫ plurimos eſſe ſeruitores qui pane veſcūt̉ abundāter. Surgam igitur de ſtercore ⁊ fouea in qua iaceo
et ibo ad patrē meum ⁊ dicam ei. Peccauiin celum ⁊ in te. non ſum digna tua dici filia. fac me ſicut vnā ex ancillis tuis aut pediſſequis. Auditu autē didici īmo aliquotiens viſu/ ꝙ ip̄e eſt mitiſſimus ⁊ miſericordiſſimus. atqꝫ ita nec me venientem repellet. īmo in priſtinā reſtituet dignitatē. ⁊ tāqͣꝫ filiā ſuam denuo ſuſcipiet educandam.Heū quotiens ⁊ qͣꝫdiu conor ad patrē meum pro pane obtinendo reuerti. nec tamēvaleo. quoniā tali ac tā miſerabili fame ſuꝫafflicta. vt viribꝰ penitus deſtituta nequeam exurgere ⁊ moueri de hac infelici extranea regione. in quā incōſulte me intruſi. niſi aduenerit aliquis qui mihi manū porrigat ⁊ ferat auxiliū ⁊ conſolationē ad me ſuſtinendū ⁊ dirigendum in via ne deficiamUos igitur dep̄cor ſancti dei omnes adeſtote mihi ⁊ ferte opem. vt hinc egrediar. ſine deuio ſine offendiculo ad domū patrismei ꝓfectura ⁊ refectura ¶ Quarta pars.O me miſerabilē infelicem. vilem. fedam.deo ⁊ mundo odioſam. qua temeritate autp̄ſumptione patrē illum mitiſſimū ⁊ miſericordiſſimū audebo conſpicere quē adeocontempſi ⁊ dehonoraui. Qualiter aderitmihi lingua ad aliquid ab eo poſtulandū.Preſertim cū iam illos temerarios conatꝰmeos expleuerim. meqꝫ ꝓſtituerim ⁊ fedauerim cū inimicis p̄fati mei patris. Undenō iniuria/ ſibi facta ſum penitus odioſaNunc igitur cū melius nō poſſum. reuertar ad illuꝫ quē tam grauiter oſfendi. Dicmihi miſera ⁊ inuerecūda. qua fronte hͦ audebis attēptare. quo pacto p̄ſumes poſtulare panē ad manducandū cui potius debentur verbera qͣꝫ paſtus? ¶ Uerū eiſi itaſit. nec p̄terqͣꝫ penā ⁊ tormenta meruerim.tantā nihilominꝰ illius ad quē reuerti propono/ mīaꝫ eſſe cognoſco. vt me ad id faciendū vocare dignet̉ ⁊ cōmonere. quātūcūqꝫ etiā eū offenderim atqꝫ deſpexerim. Utgent inſuꝑ ad hoc ⁊ impellunt famelica rabies. ⁊ extrema neceſſitas. Audiuit enī deꝰdep̄cationē etiā legionis demonū quandopetiuerūt mitti in porcos. multo minus ⁊ego diffidam exaudiri:Hic loquitur animā quaſi exaudita ⁊ conſecuta/ ſpiritalemconſolationemg Ratias ago tibi pater dulciſſime ꝓpter pitantiā nunc a te ſuſceptam.