De monte cōtemplationis

in baſſo. aliud in medio. tertiū vero in fineſiue ſūmo. In primo imaginemur fidemeſſe hoſpitatā. in ſecūdo ſpem. in tertio v̓ocharitatem. ¶ Modo quādo quis in primo fuerit habitaculo ſcꝫ baſſo. fides ipſaeidem maris horribilia oſtendit pericula:quantum ad animaꝫ. ꝑ que concipit timorem validum. qꝛ cōſpicit iudicia dei mirabilia contra ip̄os peccatores ab eo in iſtimaris voraginem p̄cipitatos/ damnatiōeꝑpetua/ abſqꝫ vllo remedio. Et ibi poteſthomo deuotus/ in certa fide coram ſue mētis oculis ſtatuere omnia ſua facta/ ad generandum in ſe ſanctū timorem et pauorēſecretoꝝ dei indicioꝝ. Quemadmodū eſtfragilitas ⁊ mutabilitas breuitas vite mortalis. mortis incertitudo. damnatoꝝ horror. multitudo eorum qͥ damnantur. ꝓpriaſua peccata. defectuſqꝫ temporis preteriti.quotidianos etiā exceſſus. Item quō dūsnoſter iheſus chriſtus ſanctiqꝫ om̄es/ multa paſſi ſuntitormenta afflictiones ⁊ tribulatioues. ita ſit certus ꝙ adhuc plura ſuſtinebūt mali atqꝫ damnati. At quilibet ſiuebonus ſiue malus expectare habet tribulationeꝫ affuturā ſiue citius aut tardi ¶ Inſecunda vero ſtatione aut manſione/ locabitur ſpes tradens homini deuoto fiduciam ne ꝑ timorē nimiū deſperet ⁊ ſic ſemetip̄m ꝑdat et damnet. Et ibi debēt conſiderari omnia que faciunt ad ſpem bonā concipiendaꝫ de dei bonitate. Sic em̄ nobiseſſe faciendū ipſe mandauit. Reuocemusillic ad memoriam miſericordias ſanctoꝝ⁊ ſanctaꝝ. beneficia infinita ab ip̄o nobisexhibita ⁊ que quotidie exhibet. abſqꝫ vllonoſtro merito. ſpecialiter aūt maximaꝫ dignationem ⁊ miſericordiaꝫ paſſionis ieſuchriſti dn̄i noſtri. Iteꝫ gratiā quā deus facit ſubito peccatoribꝰ eos ſuſtinendo. Inhoc tabernaculo ſpei/ anima deuota reſumit aliqualiter cor ſuū/ tranſferendo ſe devno tabernaculo ad aliud. ad miſcendumpauorem et humilitatem cum ſpe bona.Unum em̄ alio abſente nō ſufficit. ¶ Intertia vero manſione dicte rupis/ demoratur charitas. ibiqꝫ ꝯſiderabit aīma deuotadn̄i ſui magnitudinē. ⁊ quō dignꝰ ſit amari appreciari atqꝫ laudari. Qualiter om̄iagubernat atqꝫ ſuſtinꝫ. omne qd̓ ē ex nihilopura ſua boītate creauit. Et ſic de ſil̓ibuscōditionibꝰ nobilibꝰ ſine numero. ſic ⁊ degloria. quā ſuis tradidit amicis. ¶ Sctūs

aug. docebat qn̄qꝫ agnoſcere deū ꝑ mētiseleuationem ſupra terram. ſupra celum ſupra ꝓpriam ſuaꝫ animā. atqꝫ ſupra res oēsab eo creatas. ⁊ tunc in momento temporis ⁊ raptu/ ſubito ad ſimilitudinē coruſcationis/ aut velocis nubiū curſus; animadeuota attingit qͥd ſit de deo. ⁊ ſtatim decidit econtra ſeu relabitur ¶ Sed ibi nonoportet vos eſſe curioſas nec nimis ſtabilire et ſtare. Sufficit vobis deum agnoſcere in paradiſo celi. ⁊ qͣntuꝫ in pn̄ti ſecl̓o/ dꝫſufficere vobis ꝙ credatis et ꝯgnoſcatisqꝛ ipſe creator factor et redemptor veſter ē.et ſic de alijs dignitatibꝰ. de quibus in fidecatholica edocemini. ſine hoc ꝙ ſcire velitis quid ſit ipſe deus in ſua natura ꝑ clarāviſionem eius. ¶ De quo trado vobis tale documentum ſancti dyoniſij. Quociēſcumqꝫ in contemplatione et meditationede deo factis. ſcitis qualis ſit res quā videtis. videt̉qꝫ vobis ꝙ res hec viſa/ quocūqꝫmō aſſimilet̉ alicui rei alteri huiꝰ mūdi tūccertitudinaliter teneatis. vos nō videre deum taliter ꝑ clarā viſionem. Et ſimili modo dico ⁊ de angelis. Non em̄ eſt deus corporaliter magnus. nec albus nec rubeus.nec clarus neqꝫ coloratus. Sic nec ſunt ⁊angeli. ¶ Uerū quideꝫ eſt ꝙ cognoſcitur⁊ ſentitur bene modū alium/ qui ſcriptotradi non poteſt/ neqꝫ verbis edoceri. niſiꝙ iſti ſic cognoſcentes ſentiunt ⁊ ſciūt hocqd̓ cognoſcūt. Sicut ſentiendo/ vnūdulcorē/ aut plenitudinē vnā vnuꝫ ſaporē autvnam melodiam. ⁊ talia ſentimenta enarri nequeunt. Sicut a ſimili aliquando intra nos ſentimus bene amorē aut gaudium. ⁊ tamē amor et gaudiū nō ſūt magnacorꝑaliter aut gracilia alba vel nigra. Necpoſſꝫ aliquis facere intelligere aliquē qualia eſſent talia. qui nunqͣꝫ hmōi ſenſiſſet inſe ¶ Non tamē dico quin concipi poteritdeus quid ſit in humana natura / habet etvt ſic corpus. formatuſqꝫ ē vt alius homoSed qd̓ dixi de deo. intelligo in ſua diuina eſſentia. ¶ Et quando anima deuotabene vſitata eſſet inhabitando iſtam rupeaut montem/ forti meditatione/ et ꝑ forteꝫcogitationem ſemꝑ illuc reuerteret̉/ faciliſe eleuādo ac ꝓmptius ad habēdū fidē ſpēet caritatem ⁊ alias pulcerrimas cōtemplationes abſqꝫ numero quas ibidē reperireteſſetqꝫ ei tanqͣꝫ portus et litus ſeu cōfugiūꝯtra oēs tribulatōes ⁊ impedimēta/ maris

ſhucꝰcui ſic aus modſicut iſcipiūt ⁊ ꝑcudos atqꝫdem vitant̉.nādo verolataaſē IderIiIſcre.Alrig erūfiat. vj.

S