Contemplationis
profecto remoueret in breui impedimētavt ſecure/ mortis p̄ſtolaret̉ aduentū.Capitulum XLIIIQuō quidā deficiūt in forti ꝑſeuerantia/ ⁊in ꝯtemplatione modicum ꝓficiunt.p ſūt circa ꝑſeuerātie fortitudinēLures aūt minus bene auiſatiſeu circa ꝯtēplatōis fructū ac ꝑhoc ad iſta ꝯſequēdū multū remoti. Renuūt̉ enī ſeipſos dare orōni/ autmeditationi incūbere niſi ſe deuotione ſētiant affectos ad illa. ac niſi cū eos iſta delectant veniātqꝫ ad cor ſuū. Uident̉ eī talibus/ alias dicta nihil ꝓdeſſe ¶ Sed huiuſmodi ꝯꝑant̉ huic qͥ frigore nimiū cruciatur. recuſat tn̄ accedere ad ignē niſi priushabeat calorē Aut certe equiꝑant̉ alicui fame ꝑeunti. nolentiqꝫ q̄rere ad manducādūniſi antea ſaturatꝰ ſit. Quare enim aliqͥs ſedat in orōneꝫ vel meditationē/ niſi vt calefiat dīni amoris igne. vel vt ſaturet̉ donisaut gratia dei. Tales in hoc deficiūt ſeu errant putāntes ſe tꝑs ꝑdere cū poſiti in orōne vel meditatōe nō mox deuotōis imbreirrigant̉. Ad qd̓ reſpondeo ꝙ ſi nitāt̉ qͣꝫtūin ſe eſt ad hoc/ atqꝫ faciūt laborē ſuū. ſintqꝫ in bello ⁊ pugna ꝯtinua ꝯtra ſuas cogitatōnes/ cū diſplicētia qꝛ nō abſcedūt necpacē habere ꝑmittūt. tales ꝓ tūc maius reportāt meritu qͣꝫ ſepe ſi eis adueniret deuotio ſubito ſine tali ꝯffictu. Ratō qꝛ militātdeo/ ⁊ ſeruiūt ſuis expēſis ꝓprijs ⁊ ſūptibꝰatqꝫ cū labore maiori ⁊ pena. ¶ Uerū tn̄ ēꝙ volēs ad exemplū p̄narrate ꝑſone ſuꝑiꝰ/ſeip̄m exercere oꝑtet ad hoc habere ipſummagnū tꝑis ſpaciū reiecto etiā oī onere aliarū occupationū/ taꝫ ex ꝑte ſua qͣꝫ alioꝝ. ſeqꝫ arcere ad ꝑmanēdū in vno loco fixū/ lōgo tꝑe/ ſiue ꝯſolatio ſubſeqͣtur aliqua/ ſiuenulla. ꝙ tn̄ ad eandē hn̄dā laborare nō ceſſet atqꝫ ſit ꝯtinuꝰ. Cūqꝫ ſe nimio ſenſerit tedio affectū ſibijp̄i dicat ꝙ adhuc expectetad medie hore ſpaciū ac hore faciēdo penitentiā ſuā. expectās diuine grē elemoſinaꝫ.Poſt hora ꝟ̓o elapſā/ adhuc ſe cōmoneatad ꝑſiſtendū talit̓ ad alterā horā Et ſepe inpoſtrema dimidie hore ꝑte/ talis in ſua cōtemplatione amplius ꝓficiet/ qͣꝫ oī tꝑe preterito. ⁊ qͣꝫ alijs decē diebꝰ aut certe in vnomēſe. Qd̓ ſi a caſu in ſuo regreſſu aūt iterato acceſſu reperit ſe quaſi refutatuꝫ / ſic ſcꝫꝙ elemoſina ei deneget̉/ puta nō ꝯſecutus
grām deuotōnis. tūc hūiliterei ꝯuenit cōuerti ad deū/ ꝯfitendo indignū ſe fore tātegrē. īmo ꝙ plus meruiſſet verba ⁊ flagellaatqꝫ tribulatiōes qͣꝫ hmōi cōſolatōes. Etſic dicat O dn̄e deus tue ꝯſolatōes laudes⁊ gloria/ tibi ſint ſemꝑ. mihi aūt (vt dignūeſt et iuſtū) ꝯfuſio. niſi oppoſituꝫ ꝓueniatmihi de tua miſcd̓ia. Per taleꝫ modū vincet deū. faciēs ei ſacrificiū de cordis ſui duricia. Et certe deus eiꝰ nō obliuiſcit̉ ꝯferēsmīaꝫ ſuā cū cognouerit horā atqꝫ pūctū. expedientē ẜm ſuū beneplacitū. ¶ Nec etiaꝫdebet aliquis hmōi cōſolatōnes nimis affectare in lacrimis atqꝫ deuotiōe/ ꝓ ſua delectatione ⁊ ad ſuā placētiā. ſꝫ vt ꝑ talē conſolationē amori ardētiori deo vniat̉. ad deum poſſit melius diutius et delectabiliꝰ ſeꝯuertere. Si igit̉ magꝭ ei placitū fuerit ꝙꝓ tūc aliquis ei famulet̉ ſine talibꝰ ꝯſolationibꝰ/ ꝯformiter ⁊ nobis idē placere debetdebemꝰqꝫ dicere O dn̄e deꝰ om̄ipotēs ſufficit mihi optime vt p̄miū meū atqꝫ remuneratio a te reſeruet̉ mihi ī ꝑadiſo. in pn̄tiilld̓ n̄ t̓buēs. Illud vnū ſupplicit̓ oro vt mihi nō iraſcaris ſꝫ vt viuā in tua grā tm̄mōd̓ cet̓o fiat volūtas tua ¶ Qui ꝟo d̓uotiōeꝫaſſecutꝰ fuerit/ diligēs exiſtat/ grārūactiōeſex toto corde referēs deo oīpotenti. orādoinſtātius vt augmētet ⁊ ꝯfirmet opub plātatōnis ſue in eo inceptū abſqꝫ hoc ꝙ taleqͥd ei hic ꝯferat ſic̄ p̄miū. quinpotiu AIn futurum reſeruet prebendam integram.Capitulū XLIIIIQuedā imaginatio montis cū tribꝰ habitaculis .ſ. fidei ſpei ⁊ caritatis.Ter mōtis antea adducti/ ꝓ faciliori ſui eleuatōne in contemplatione/ poteſt quis imaginari cōuenienter. quēadmodū aliquando quidā quem noui fecerat. Et breuiter perſtringam eandē ¶ Imaginemurigitur mare magnū ꝑiculoſiſſimum qd̓ diuerſoꝝ generum homīes/ euntes et redeūtes nauigio ꝑtranſeūt/ diuerſis nauibꝰ. advnū tn̄ finalit̓ portū tendētes. in qͦ etiā magna ꝑ tranſeūtiū ꝑs / ꝓpter ꝑicula maximaatqꝫ tempeſtates varias neceſſario habetꝑire. Ad ripā v̓o huius maribſeu in litoreeleuata erit rupes altitudīs mire. sͣ. quaꝫexn̄s qͥcunqꝫ ſecurꝰ ē d̓ qͣ ꝑit̓ q̄ in magͦ iſtomari fiāt ſpecl̓ari p̄t abſqꝫ ſui ꝑicl̓o. in iſtarupe treſer̄t ſtatōes ſiue hab
E