De monte
maris rubri/ ſicco pede filioꝝ iſrael cecinitCantemꝰ ſcꝫ dn̄o gl̓ioſe ⁊c̄. Et dicit ſimiliter ideꝫ beatꝰ hieronymꝰ de ſeip̄o/ qualiterpoſt fortes tētationes/ ⁊ crebras pectoristunſiones cōtinue in ploratibꝰ ⁊ lacrimisquerēdo dei auxiliū/ ſibi videbat̉ ſocietatiangeloꝝ intereſſe ob magnā ſue ꝯſcīe pacēet iocūditatē/ ei poſt ſuā pn̄iaꝫ ⁊ tribulationem celitꝰ a deo trāſmiſſam. ¶ Concordātomnes doctores coīter in mō ſcꝫ iſto qui ēmeditari inferni penas horridas. paradiſigaudia. ſua peccata. atqꝫ mūdi vanitatemSed ego adhuc ꝑticulariorē modū inqͥro¶ Beatus bernar. pene in omnibꝰ ſermonibꝰ ſuꝑ cantica/ tractat modū vnuꝫ. ſcꝫ deſpūali mr̄imonio inter deū ⁊ aīam. quē qͥdam doctor plus nouellꝰ inſequit̉. faciensinter diuinā ſapientiā ⁊ aīam/ pariformitquoddā mr̄imoniū. Liber vero intitulat̉horologiū eterne ſapiētie. Uerū quidem/modus talis eſt altus ⁊ ſubtilis. ſatisqꝫ ꝑiculoſus ſic loquendo/ p̄ſertim a principioſue ꝯuerſionis eū tenere volentibꝰ. Ratio.cū enī tales nouitij eſtimarent meditari deſpūali cōnubio: leuiter laberent̉ in recordatione de ſpūali ad carnale matrimonium.¶ Nec ignoro in dicto libro quoſdaꝫ modos alios fore tactos. vtpote cogitādo deiuuene ſiue adoleſcēte morituro. nolēti vl̓non potenti penitere. ſimiliter meditandodei iudicia. item cōſiderādo beatā virginēmariā in hora paſſionis dn̄i nr̄i Ieſu xp̄i.Qui modi boni ſunt atqꝫ cōuenientes. etpn̄t ibi videri quibꝰ placuerit.Capitu. XXXVIIIDe modo cōtemplandi/ quē beatus bern̄.tenuit in principio.Ecitat beatꝰ bern̄. de ſeip̄o/ qͣlit̓in ꝯuerſionis ſue prīcipio ꝑpēdit ſibi opꝰ eē ꝙ hr̄e deberet oꝑabona ⁊ merita qͣlia ex ſeip̄o neqͥuerat exqͥrere ⁊ hr̄e. idcirco ꝓuidit ſibi habituꝝ ſetalia ex meritis ih̓u xp̄i. Et ex tūc diligētiſſime meditabat̉ tota dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i vitamab eiꝰ ꝯceptōe vſqꝫ aſcenſionē ⁊ ex oībꝰ penis ⁊ amaritudinibꝰ eiꝰ/ collegit ſibi faſciculū mirre. qͥ inter vbera ſua ꝯmoraret̉ ꝯtinue. atꝫ hūc ꝑ iugē memoriā ſuprapoſuitſuo pectori intime ꝯpatiēdo ¶ Per quodꝯcludo ip̄m beatū bern̄. ſuā ꝯtēplationē ⁊aſcenſum in eadē incepiſſe meditādo aſſidue dn̄i noſtri Ieſu xp̄i vitam. quēadmo-
dū legit̉ de ſancta cecilia/ qūo euangeliumxp̄i in ſuo pectore portabat .ſ. eius vitā memorādo. ⁊ nō diebꝰ neqꝫ noctibꝰ vacabat acolloquijs diuinis ⁊ orōe. ¶ Et doctor qͥdam/ in libro ſuo/ de ſtimulo amoris intitulato iſtā materiā ſil̓r tractat ⁊ ſpēalit̓ depaſſione dn̄i noſtri ieſu xp̄i. on̄dens ꝙ inea omne bonum reꝑitur. ⁊ ꝙ eadem paſſioſcilicet ſit vie huiꝰ puta ꝯtēplationis/ oſtium. volensqꝫ aliunde intrare in cōtemplationē ipſe ſe ſeducit ⁊ decipit. ⁊ confirmatdictū ſuū auctoritate dn̄i dicētis Ego ſuꝫvia veritas ⁊ vita. Uia. ꝑ quā ꝓgrediēduꝫeſt. veritas viatorē illuminās. vita eūdemnutriēs ſuſtentās ⁊ remunerās. Utiuā prefatus liber eſſet in gallicū trāſlatꝰ. meo enīiudicio valde vobis fieret ꝓficuꝰ. ¶ Sūtautē quidā coīter aliū modum nō tenētesſue cōtemplatōis. qͣꝫ ꝙ ad quēdam librumdeuotōis ſe tradunt/ vitā alicuiꝰ ſancti autaliud ad excitādā deuotionē ꝑlegētes/ ẜmmateriā quā reꝑiunt. quibꝰ ſꝑ neceſſarij eſſent libri. At ideo iſte modꝰ ſolꝰ inſufficiēſeſt. niſi hoc etiā aſſueſcerēt agere ſine pn̄tiachartaꝝ. ¶ Alij v̓o faciēdo ſua ẜuitia diuina in eccl̓ia. addiſcūt ⁊ ſe exercitāt/ cōtēplari nitētes. Quāuis iudico iſtud eſſe multūdifficile/ ſpēaliter in principio. ⁊ poſſe pertingere iſto modo ad cōtemplatōis perfectionē/ propter laborē cantui annexū. niſiforte antea ſint aſſuefacti tales/ in ſuo ſecreto/ via cōtemplationis.Capitulū. XXXIXDe alio modo meditandi per exemplummendicantis.InQui ꝑſonā q̄ nō modicū ꝓfecitad reducēdum ſuas cogitatōesIſeu recolligēdū in vnū/ ⁊ ad ſimplicitatē. ꝑ hͦ ꝙ diligētiꝰ ſeip̄aꝫ intuebat̉ fore pauperē/ miſerabilēqꝫ creaturā. nihil ſehr̄e ex ſuo/ nec qͥcqͣꝫ poſſe adqͥrere. Qua excauſa mēdicare meditabat̉. atqꝫ ſic adqͥrere bonoꝝ ſpūaliū elemoſynā a ꝑadiſi cōciuibꝰ in talibꝰ diuitijs opulētiſſimis atꝫ plenis. quos noſſet largos miroqꝫ mō caritatiuos exiſtere. ideo p̄fata ꝑſona ſub arboreqͣdaꝫ loco ſecreto ſe collegit. ī quo pro ſuolibitu atqꝫ diutius ibidem meditari poſſe putabat. Conuertit itaqꝫ ſe corde tenusſine loquela/ modo ad vnum poſtea adalium ſanctum. ſecundum ſue deuotionisminiſteriū / a quolibet elemoſynā expeten-
ſedſuicodVſbilitꝰes vclare.ad eosꝭio ꝑceptitcta deſideria.auꝑeſeneporareaſipad.ſa ⁊ aui