Contemplationis
Irari nonnulli fortaſſe poter̄tac querere proinde cur de materia tam ſublimi. puta de vita cōtemplatiua ſcripſerim tractatūpn̄tem idiotis ſimplicibꝰ qꝫ. videlꝫ ſororibus meis. ac etiā lingua materna gallicana. ⁊ nō potius ſermone latino. ipẜ ſcientia ampliori imbutis. cum iſta materiaad illr̄atos ſimplicesqꝫ nō ꝑtineat? ¶ Adqd̓ ego inquā. Quia enī in libris varijsdoctoꝝ ſctōꝝ/ de vita pretacta ſubtilit̓ tractat̉. vtpote a ſctō gregorio in moralibusnecnō a beato Bern̄. ſuꝑ cantica. Item aRichardo de ſancto victore. ⁊ a qͣꝫ pluribꝰalijs. ad dicta quoꝝ/ eruditi ſciētijs/ confugiū facere pn̄t. idcirco talibꝰ ſcribere talia ſuꝑſideo Sꝫ eſt ſecus de ſimplicibꝰ ⁊ illitteratis p̄ſertim ſororibꝰ meis/ qͥbus pn̄tia conſcribo de materia contēplatōis. latinos ſermones intelligere nō valentibꝰ.Et cum dicat apl̓us ꝙ mulier innupta etvirgo. cogitat que dn̄i ſunt/ vt ſit ſctā corpore ⁊ ſpū. que autē nupta eſt. cogitat queſunt mūdi/ qūo placeat viro ſuo. Iō vtilius ⁊ cōuenientiꝰ me cōpilare ⁊ ſcribere nōpoſſe iudico dictis meis ſororibꝰ (que deigratia pridē abſqꝫ matrimonij vinculo viuere propoſuerūt) qͣꝫ quō ⁊ ipſe deo placere poterint eidē famulando cōtinue. eūqꝫamando ⁊ honorādo. Nec eaꝝ me ſimplicitas ab oꝑe illo retardare hꝫ. cū ẜm intellectus ſui capacitatē/ velim ꝓcedere. queꝫin eis expertꝰ ſum. nihil incōprehenſibiledicturus aut difficile.¶ Capitulum. II.Litteratura magna et ſcīa/ non eſt omnino contemplatiuis neceſſaria.Uāuis autē copia ſciētie ⁊ lrātura eruditioqꝫ legis diuine ac ſacreſcripture. nō modicum ad apicē contēpla.tōis volare cupientibꝰ preſtet amminiculum. nihilominꝰ idip̄m interdū obeſt ml̓tū pluribꝰ. nō quidē ex ſe. ſed occaſiōe inflatiōis ex ſciētia ꝓueniētis ⁊ accepte. Impoſſibile autē eſt ad verā contēplatōem.alio itinere qͣꝫ ꝑ humilitatē ꝑuenire. ſicutdicit apl̓us. Si qͥs inter vos videt̉ ſapiēseſſe in hoc ſeculo. ſtultus fiat vt ſit ſapiēs.hoc eſt. intellectū ſuū humiliet. ſtultum ſereputās reſpectu diuine ſapiētie. puta nōvalens comp̄hēdere dei iudicia atqꝫ oꝑaHinc eſt ꝙ in contēplatōis acqͥſitōe/ plu
bus ſciētificis/ viam ad eā perueniēdi niltantū intercludit/ qͣꝫ ꝙ ſe humiliare dedignant̉. ſcꝫ eorū intellectū occupādo ⁊ ſummittēdo miſterijs redemptōis dn̄i noſtri.ſuisqꝫ factis tam humilibꝰ ⁊ exemplis relictis. Et tamē ꝑ iſtud oſtiū quod tā humile atqꝫ baſſum eſt nō intrās fur eſt ⁊ latro ī vanūqꝫ laborat. Sicut dicit dn̄s Invanitate ſenſus ſui/ capite incedēs leuatoin magna ſcꝫ ſui intellectꝰ reputatōne ⁊ ſcientie ſue. ſpernēs inclinari efficiqꝫ vt ꝑuulus. nunqͣꝫ ꝑ hoſtiuꝫ illud humile poteritintroire qͥnpotius offendēs abibit retrorſum. ad inſtar quorundā dn̄i nr̄i diſcipulorū. de quibꝰ ſcriptū eſt ꝙ abierūt retrorſum. cū ſcꝫ eū capere ⁊ intelligere neqͥuerātde ſui corꝑis miſterijs docentē ¶ Qua dere etiā accidit quoſdā doctiſſimorū optaſſe/ ꝙ vtinā ad tātā ſcīaꝫ nunqͣꝫ ꝑueniſſentſed potiꝰ ꝑmanſiſſent in ſua ſimplicitatequēadmodū matres eoꝝ ſine lrātura Nōrōne ſciētie ex ſe ꝙ ſcꝫ ꝓficua nō eſſet. īmoprodeſt multū ꝑ omnē modū/ ea vtēti bn̄.humiliter ⁊ in dei grā. ſed ꝓuenit iſtud exſurreptōe ſuꝑbie ſicut dicit apl̓s qꝛ ſciētiainflat. Accidit itē ⁊ ẜm complexionē ac ꝑſonaꝝ varietatē. Exꝑimur vinū optimuꝫobeſſe nō parum. febribꝰ laborāti. Sicqꝫenſem furibundo. qui qͥppe cū tali ſeip̄mmactet Uidemꝰ etiā oculis egris. odioſaꝫeſſe lucē. que puris delectabilis. dulcis etamabilis eſt Sil̓r eſt de ſcīa. ꝙ ipſa ſcilicꝫhomini moribꝰ inordinato atqꝫ indiſpoſito. ꝑ abuſum multū eſt damnoſa.Capitulum. III.Qui ad contēplationē meliores ſunt.Icut dicit beatus gregoriꝰ vi. moral̓. ſunt quidā natural̓r aut ex cōplexione vel conſuetudine ad exteriora occupatōesqꝫ terrenas ita inclinatiꝙ ad contēplatiōeꝫ ſe eleuare nequeūt ml̓to autē habiliores reꝑiūtur ad vitam actiuam. Qd̓ ſi ad oppoſitū niterētur. in magnos inciderēt errores ⁊ blaſphematōes.Tanto eī deteriores cordis tumultꝰ tolerant quāto eis licētius ad cogitatōnes vacat. Ideoqꝫ tales in actiua ſeipſos exercitare dn̄t ¶ Alij vero mētis ſunt tā tranqͥlle ⁊ ocioſe. vt ſi eos labor occupatōis excipiat in ipſa oꝑis inchoatōe ſuccūbant. ſꝫdelectabiliter viuūt in conſideratiōe operū dei viteqꝫ celeſtis. ⁊ hec ruminātes atqꝫ
33 3
R