Epiſtole quedā
7L
eorū. ⁊ domꝰ eorū lōge ſit a me. ¶ Ideo qꝫfrater dilecte nunqͣꝫ placeat tibi talia audire ⁊ multominꝰ credere velis Siue enī diabolus inſtigat ſiue hoīes fabulent̉. qd̓ incepiſti ī eo ꝑmaneas obſecro. Recurre adeuangeliū ⁊ optimū audies remediū. Qd̓prodeſt homī ſi lucret̉ vniuerſum mūdū/ſeip̄m autē ꝑdat Hoc apud te ſemꝑ retine⁊ cuiꝰ vis manꝰ pugnauerit cōtra te. ſcutoeuāgelico vtere ¶ Sed ſolēt quidā hoīesſine ſpū ⁊ ſcīa dei obijcere qn̄qꝫ ſecl̓o renūciantibꝰ. Ergo qͥ in ſeculo ſunt ꝑibunt. etvos ſoli ſalui eritis. Aut nō p̄t aliqͥs venire ad celū. niſi ita viuat ſicut vos viuitis.Quid fabulamī ſic iniuſte cōtra deū ⁊ ſeruos dei? Neqꝫ hoc xp̄s dixit. neqꝫ ſerui eiꝰita locuti ſunt. Bn̄facite iuſte viuite. ⁊ mādata dei cuſtodite. ⁊ nemo vobis ſalutemnegabit. Ad hec illi iterato. Mandata inquiūt vellemꝰ ẜuare. ſed nō poſſumꝰ. ſi debemꝰ lucrari victū ⁊ neceſſaria vite/ oportꝫnos ſepe cōtraria agere. Qui cū ſeculo cōuerſamur/ ſecularia negocia quo cauebīꝰSi iſta ꝑfecte cōſideratꝭ/ ⁊ ꝑicula atqꝫ falacias mūdi nō ignoratis/ qͥd ergo obloqͥmini qꝛ ẜui dei mūdū fugiūt? ⁊ monaſteria deuotorū aut cōgregatōnes intrāt; vtdeo ſine tali impedim̄to ſeruiāt. Si imitari nō vultis aut nō valetis ad minꝰ congaudere ⁊ adiuuare bonos ꝓ veſtra ſalutedeberetis. Sꝫ nō plus frat̓ de iſtis qꝛ nectal̓r loq̄ntes excuſatōem hn̄t de pctīs ſuisCōſtant̉ igit̉ age. xp̄s qͥ tibi inciꝑe donauit. ipſe ꝑficiet cōſolidabitqꝫ. in finē ꝓpoſitū tuū Ecce tꝑs breue. mors incerta. oīacaduca in mūdo ⁊ vana. Multi iam in ſepulcrꝭ fetent qͥ diu ſe viuere eſtimabāt. Receſſerūt a mēoria hoīm qͥ in ore verſabant̉oīm Colit mūdus pn̄tes. abſentes neſcitdeſerit moriētes. Beatiꝰ ergo ꝯtēnere fallacē ⁊ ſeqͥ veritatē q̄ nob̓ ꝑit̓ ꝯcedat vitā et̓.¶ Epiſtola de piamemoria defunctorū.Ultū iam tꝑis p̄terijt dilecte frat̓.ꝙ decreuerā aliqͥd ꝓ pia memoriadefunctorū caritati tue inſinuare⁊ maxīe ꝑntū noſtrorū ⁊ amicorū ſpecialiū. oīmqꝫ deuotorū quorū noīna deꝰ in libro vite ſcribere dignet̉. ⁊ inter ſctōs ſuoscollocare aīas eorū in celis / ſicut ⁊ corpora apd̓ nos ſepulta ſunt in terris. ¶ Nosdebemꝰ libēter ꝓ eis ⁊ pro oībꝰ fidelibꝰ de-
functis orare. qꝛ hoc opꝰ ſumme caritatiseſt ⁊ mīe Sicut igit̉ nobis ſubuenire poſtmortē deſideramꝰ/ ita ⁊ eis quantū melipoſſumus dn̄o opitulāte ſubuenire laboremus. Qui enī ꝓ aīarū liberatōe fidelis⁊ ſedulus fuerit. nimirū ⁊ ſibi ip̄i plurimūproficit. cū pro talibꝰ orās neq̄qꝫ ſe ſpoliat fructu orōis. ⁊ inſuꝑ ſibi recordatiōemmortis adducit. ⁊ vix ſine ꝯpūctōnis grāad ſolita redit; ſciens qꝛ oēs viaꝫ vniuerſecarnis ingreſſuri ſumus. ⁊ qd̓ illi iā expleuerūt/ certiſſime ſibi cōſtat futurū ¶ Oremꝰ igit̉ ꝓ caris noſtris. qꝛ pꝰ modicū ip̄osſeqͥmur. ⁊ cū meliꝰ habuerint. oīno in eadē neceſſitate recordabuntur noſtri Nonſit fides noſtra ore tenꝰ. neqꝫ q̄ ī facie ſuntreſpiciamꝰ. ſed dilectiōem faciamus ſiuepn̄tes ſiue abſentes corꝑal̓r fuerimꝰ Caritas enī nunqͣꝫ excidit. ⁊ q̄ ſe in veritate diligūt ſeipſos obliuiſci nō poterūt. In neceſſitate probat̉ amicus fidel̓ Atenī impium ⁊ crudele nimis/ ſi videas fratrē tuumaut cordis tui amicum. carceri traditū velflammis iniectū nec moueris ad fletū. etcū manū porrigere poſſis nihil agis caritatꝭ. at etiā ſi loqͥ aliqͥd ꝓ eius quiueris liberatōe clauſo ꝑtrāſeas ore. ¶ O fidelemſamaritanū/ qui viſo hoīe vulnerato a latronibꝰ ⁊ expoliato/ mīa motꝰ eſt Heu heupīcernarū magiſtro/ qͥ oblitus eſt ioſephſui interp̄tis/ cuꝫ de carcere eſſet eductus.Sic timeo ꝙ multotiēs cōtingit. cum aliqͥs amicorū obierit ⁊ ꝓ ſe inſtāter orare petierit ac fidei viuentiū ſe ꝯmēdauerit/ ꝙ n̄nunqͣꝫ obliuionē accipit. aut ꝑuā ⁊ tardaꝫſentit aduenire expiatiōis hoſtiam qͣꝫ ſperaſſet Propt̓ qd̓ dilectiſſime. meip̄m et tepariter āmoneo vt pietatis oculū frequēter dirigamus ad memoriā defunctorū. ⁊quicqͥd ꝓ eorū abſolutōe nouerimus prodeſſe/ deuota exeqͣmur feſtinatōne. ponderātes qͣꝫ graui tenent̉ tormēto. ⁊ quia niſipurgati fuerint/ ad reqͥem trāſire nō pn̄t.Eorū etenī ꝯſolatio/ maxime in xp̄i meritis ⁊ ſctōrū ſuffragijs ⁊ fideliū cōſtat oblationibꝰ. Simus gͦ feruētes ad ſoluēda beneficia ſalutaria ⁊ deuote oremus pro eisgeneral̓r ⁊ priuatī. Attente vigilias legamus libēter ⁊ ſepius ad miſſam mīſtremꝰ⁊ cum ſacerdote vota labiorū noſtrorū inconſpectu veri ⁊ ſummi ſacerdotis offeramus. qui eſt hoſtia digniſſima ad exhauriendum oīm pctā. In illa hora dum xp̄s
yy 3
R