Epiſtole quedam
gloria qͣꝫ cū xp̄o gloriari in cruce Que maior conſolatio cordis. qͣꝫ portare viuentēimaginē crucifixi? Confortare igit̉ ⁊ eſtorobuſtus. ⁊ ne timeas qꝛ ego tecū ſum vtliberē te dicit dn̄s. Conpaſſus tibi locutus ſum tanqͣꝫ infirmo vt parit̓ in dn̄o cōſolati. ꝑ ip̄m cōualeſcamus in ipſo. amē.Epiſtola de cōuerſione ⁊ ꝑſeuerantia in bono propoſito.Ilecte frater/ intime cōgaudeo tid Abi qꝛ inueniſti locū deo ſeruiendi¶ Sit dn̄s noſter ex hinc bn̄dictusqͥ te dignatus eſt vocare ad ſuū ſeruitiumAgnoſco hāc vocatiōeꝫ donū dei eſſe. qm̄nō ex meritis tuis ſed ẜm miſericordiā ſuam de ſeculi vanitatibꝰ te eripuit. ⁊ in electā ſocietatē ꝑduxit. vbi audires atqꝫ oculis etiā cerneres/ qͣliter illi ẜuires. Quammulti diuites nobiles ⁊ potētes/ quā multi ſapiētes lrāti ⁊ famoſi adoleſcētes ī hocſeculo miſerabil̓r fluctuāt ⁊ abicere iuguꝫdyaboli a ſuis ceruicibꝰ nō p̄ualent. nec illo ſpū adhuc mouent̉ vt ſeculo renunciēt¶ O vanitas vanitatū. mundū diligere; ⁊que dei ſunt minꝰ curare. venit tꝑs venietcito tꝑs qn̄ oēs ſeculares ⁊ carnales delectatōes/ ſil̓ finē hēbūt. Et tūc relinquēt vl̓inuiti pn̄s ſecl̓m qͥ mō volūtarij nō ſunt/abrenuciare pōpis eiꝰ. Tu āt dilecte frat̓maiorē grāꝫ a dn̄o accepiſti. qꝛ int̓ tot ſodales tuos a multis ꝑiculis corꝑis et aīea laqueis diaboli es p̄ſeruatꝰ ⁊ in loco apto ad ſaluādā aīam tuā conſtitutꝰ O quātas grās deo debes qͥ tibi regnū ſuū ꝓmerendū obtulit qd̓ diues pecunia poſſidere nō p̄t. Et qͣꝫ mirāda dei grā vt inualidꝰ⁊ imꝑitus. ſanctoꝝ viaꝫ fortiter ambulet.quā robuſtꝰ ⁊ doctꝰ vix ſeqͥ valet Recogitavbi nā ſunt olim tecū ſtudētes. vbi illi familiares ſocij cū quibꝰ viuere ⁊ ludere ẜmcarnē dulce erat. cū quibꝰ ꝑegrinari in remotis ꝑtibꝰ nō amore xp̄i ſꝫ cupidine tꝑalis ꝓceſſus et lucri/ iocundū tibi videbat̉qͣꝫ multi iā obierūt qͣꝫ multi etiā vagi in ſeculo remāſerūt. Bene de ip̄ẜ cū ſctō moyſe dicere potes cōſideratis finibꝰ eoꝝ Utinā ſaꝑent ⁊ intelligerēt ac nouiſſima ꝓuiderēt. Audiſti alios romā ꝑgere ⁊ ꝓ beneficijs laborare; alios ꝑiſius reſidere ⁊ admagiſteriū tendere; alios ꝑceptis dignitatibꝰ ⁊ p̄laturis in medio ppl̓i iā exaltatoseſſe. Tu āt quid? Grās deo qꝛ nihil horū
attēptaſti ymo ⁊ propt̓ xp̄m iā veluti ſtercora iſta mūdana culmina ⁊ gaudia reputas. adieciſti etiā teip̄m cōtemere. loq̄nscū beato Dauid. Elegi ab iectꝰ eſſe in domo dei mei magis qͣꝫ habitare in tabernaculis peccatoꝝ Tu itaqꝫ elegiſti hodie dominū deū in patrē cui ẜuire regnare eſt. ꝓquo humiliari in pn̄ti ſeculo/ eterne exaltatōis tibi cauſa erit pro illo. labor reqͥespenuria diuitie. cōtemptꝰ honor. tribulatio ꝯſolatio infirmitas robur meror; gaudiū tibi ſemꝑ ſit. Et quo puriꝰ ⁊ ardentiꝰeum amaueris/ eo viliora t̓rena oīa cenſebis ¶ Aaue tamē cariſſime ne aliqn̄ permittas maligni ſpūs ꝯſiliū intrare cor tuum. vt ꝯtriſteris qꝛ amicos ⁊ ſocios reliqͥſti. ⁊ quia ipſi iā magni dn̄i effecti nunciātur. ⁊ tu adhuc ꝑmanes in innocētia tua.Noli audire eos qui te in aliā viā conant̉trahere. ⁊ dicūt; vſqꝫ quo ſic trāſies? ⁊ quare ad altioris ſtatꝰ gradū nō tēdis? nec aliud opꝰ inchoas vn̄ alijs etiā aliquē fructūferas? Solet enī diabolꝰ poſt aliqͣ tꝑa cōuerſiōis/ temptare ſeruū dei de p̄teritis rebus in ſeculo. de amicoꝝ viſitatōnibꝰ. demultoꝝ ſocioꝝ ſuoꝝ ꝯuerſatōnibꝰ/ qͣtinꝰtalibꝰ cogitatōibꝰ eū retrahere poſſit ad ſeculū. aut impedire a ꝓfectu ⁊ ab obliuiōemūdanoꝝ. ¶ Sed crede exꝑtis/ nocet ſeruo dei nemoria ⁊ retractatio vite ſecularꝭ.qui nōdū plene ſibi eſt mortuꝰ. Nocet etiam ꝑſuaſio blanda multoꝝ loquentiū dealtiori gradu. ⁊ meliori loco qͥ veluti ſapientes/ prudēter conſulere volūt. ſed ſenſuꝫxp̄i/ in abiectiōe ⁊ humilitate/ in fuga mudi ⁊ tenore artioris vite nō habent. Namnudū xp̄m ſeqͥ aūt recuſant aut pigreſcūtinciꝑe. Ne videant̉ ꝓximis ſolaciū ſubtrahere. Et quia grām nō ſentiūt quibꝰ deusſibi ſeruiētes ⁊ om̄ia relinquētes imbuit ⁊confortat durū ſermonē hūc eſſe dicunt/om̄ibꝰ amicis ⁊ rebus ꝓprijs abrenūciare.Et ſicut ipſi ſapiūt. ita ⁊ alijs libēter ꝑſuadent Sed ꝯͣ tales loqͥtur ſentētia ſaluatoris Cauete inqͥt ab hoībꝰ Multi enī ſuntqͥ pulcris ſermonibꝰ/ ⁊ aꝑtis (vt ipẜ videtur) rōnibus viā leuē ⁊ planā ꝯmēdare ſciunt. ⁊ hoīem imꝑitū qn̄qꝫ iuſtificāt ⁊ laudant atqꝫ ꝑ tales ẜmones/ bene ꝓficientē;⁊ firmit̓ ſtantē/ qn̄qꝫ vacillare faciūt. Ueruntamē deus conterit dentes eoꝝ in oreipſoꝝ qꝛ iuxta iter ſanctoꝝ nō ambulantneqꝫ loquūt̉. Nō veniat aīa mea in ꝯciliū
nos deiꝰita lociata deiſepecētari ni
Q