Diuerſis diaboli

ẜm haꝝ ꝑſonaꝝ ꝯſilium ⁊ dictamen debetis frequēter ꝓpriū iudiciū mutare ⁊ vincereCū ergo de eo qd̓ agēdū eſt habet is hmōicetitudinē/ pōt ſe merito qͥetare/ lꝫ pluresalias negligētias/ q̄ venialia pct̄a ſunt/ admiſerit. Sed ſi in his pūctis pͥncipalibusſe defeciſſe ꝯgnoſcit. penitere debet/ ⁊ poſtmodū loco ⁊ tꝑe ꝯfiteri. Uidetis itaqꝫ ꝓrſus eē neceſſariū/ vt qͥſqꝫ diligēter ꝑqͥrat q̄res pctm̄ mortale ſit. q̄ nō. in qͦ qͥſqꝫ obligetur in qͦ non. Et tūc quicqͥd ſuꝑ hoc egeritid vltroneū erit ⁊ ſuꝑerogatōis/ ad augmētū ſue gr̄e/ ſimul ⁊ alioꝝ. Credere enī ꝙ illd̓meliꝰ bonū qd̓ qͥs facere valet/ ſemꝑ implere teneat̉. ita ꝙ ſi hͦ obmiſerit. peccet mortaliter/ erroneuꝫ eſſet. nunqͣꝫ etiam qͥs poſſetobtinere ꝯſcientie pacem.¶¶ Inalit̓ ꝓ generali regula accipiteꝙ vti deꝰ ⁊ bonꝰ angelus ſꝑ ad bo¶ſnū hortant̉/ cunctaqꝫ ſeu ꝓſꝑa ſeuaduerſa/ ſiue bonū ſiue malū ſui vel alteriꝰad ſalutē ⁊ ꝓfectū bonoꝝ ꝯuertūt. ſic ex aduerſo oīa in damnū ⁊ ꝑniciē detorq̄re molitur hoſtis. ¶ Abundat qͥs diuitijs enitit̉hoſtis vt illis abutat̉ vel in ſuꝑbiā/ vel ī luxuriā/ vel in vſurā/ ⁊ iniquā tꝑaliū adqͥſitōnē. Rōtra ſctūs angelus conat̉ ⁊ ſuadet. vtillis vtat̉ ad largiēdas elemoſinas ad ſuppliciter reddēdas gr̄as deo ad hn̄dā ſufficientiā. ¶ Sil̓r ꝯſiderate in pulcritudine. viribꝰ. ſcīa. ſtatu bona hoīm fama. ⁊ hoꝝ cōtrarijs pauꝑtate. deformitate. mala obſcuraqꝫ fama. Diuerſitatē etiā inclinationishoīm ad hͦ vel illud/ nouit ſcūs angelus bene vti/ hoſtis vero male. ¶ Quāqͣꝫ etiā frequēter ⁊ ip̄am dei inſpirationē in malū cōuerti facit hoſtis. ſicut ex aduerſo bonꝰ angelus malā inimici tentationē in bonum/puta quis tentabitur ideo religionē ingredi vt poſtmoduꝫ egrediat̉ ⁊ exeat. In ea tn̄ꝑſeuerās ꝯſtāſqꝫ manebit. De ſuꝑbia aut.inuidia tentabit̉ huic valide reſiſtet ⁊ indemerebit̉ plurimū. Ita freq̄nter dū grauiternocere cupit hoſtis. ꝓdeſt admodū/ ⁊ ꝓfic̄in tantum ꝙ hominem crebro tentare deſiſtit/ ne tentationem ſuꝑando mereatur.Aduerſus vero cunctas ſuas illaqueanteſtentationes/ que certe ſunt innumere. nonniſi vnicum generale remediuꝫ reperiturvti beato Anthonio reuelatū extitit. vt qͥsvidelicet ꝓfundam ſemper habeat humilitatem/ ⁊ affectione ſincera/ puroqꝫ corde ſuam totam ſpem in dei ac ſanctorum auxili

um ſtatuat idqꝫ ſe facere poſſe/ eſſe dei gratiam cenſeat permaximam. Nihilominustamen ſemper ſuum debitum faciat apuddeum/ ⁊ obſeruantiam mandatorum eiuspredicte innitendo ſpei. Nam ſicut firmiter credimus hominem ſola dei ſaluari miſericordia. ita eam miſericordiam ſumopere venerari/ diligere / caripendereqꝫ debemus/ ſecus enim faciens vel hoc iutermittens agere/ ꝓfecto illam perdere ſeſe redditdigniſſimum. ¶ Quod ſi ſuggerens tibihoc modo dicat hoſtis. quicquid egerꝭ certo nouit deus an damnatus eris vel ne. neqꝫ vllatenus aliter eſſe poteſt. Reſpondeb̓quicquid de me ordinauerit deus ipſe tamen amari dignus eſt et coli. cunqꝫ mentiri nequeat ipſe ſibi obſequentibus ⁊ ad hͦpro ſuis viribus conantibus infallibiliterzloriam celeſteꝫ largietur. Quāqͣꝫ vero mihi meus ſit finis incognitus. bene tamenſcio quoniam bona vita in bonum finemperducit. neqꝫ ob hāc incertitudinē/ omittere debeo. quo minus meum efficiam debitum. immo ꝓfecto magis ac magis enitendum mihi eſt. ſicut ⁊ ſi infirmus ſe ſanādum ignoret. iure tamen ad id ſuum debitum facit. ¶ Concludendo dicimus nihilita inſtruere hominem in predictis tentationibus infinitiſqꝫ alijs. ſicut gratiaꝫ deique per deuotam orationem/ in ꝓfunda fuſam humilitate atqꝫ cōtritioue cordis/ adquiritur ¶ Hanc uobis gratiam meritisac interceſſionibus omnium ſanctoꝝ ſanctarumqꝫ/ largiri dignetur pater ⁊ fil iuſetſpirituſſanctus Amen.¶ Finis.Contra profeſſuminobedientem eiuſdē Iohannis Gerſon.d O qͣꝫ. Si hͦ dixit ī ꝑabola dn̄sE ore tuo te iudico ſerue nede ſeruo nō multiplicāte licꝫreddēte talentū/ qͥd dicturuseſt de ẜuo diſſipāte ſil̓ ⁊ negāte talentū. Talis eſt ille inobediens ꝓfeſſſit clericus ſit laicus/ qui ꝓpriā ſpūs ſui voluntatē acceptam a deo/ cauſa lucrandi vite theſaurum eterne/ dedit illam in manuſuperioris ſui dicens. Suſcipe me ⁊ viuam abba pater. In manus tuas commēdo ſpiritum meum/ quoniam fidēs in te etde me diffidens do illum tibi. Adiuua me⁊ ſaluus ero. Nunc tū quiſquis es ꝓfeſſus

vv 3

A