De tentationibus

nec hoc ꝓfecto a nobis indulgentiſſimusille pater expetit immo ꝓ mira gratie ſuebenignitate ſibi ſufficere vult. ⁊ nos ī amicos habere paratꝰ eſt ſi ea que in certo numero/ certis agenda. temporibus mandata nobis tradidit. ipſi compleuerimus queetiam ſub eterne mortis interminatiōe implenda mandauit. Uniuerſa autem hec p̄cepta in his duobus continentur. Diligedeum ſuper omnia. ⁊ proximum tuum ſicut teipſuꝫ. Si quis vero ſuꝑ hec aliquodbonum effecerit. is ꝓinde maiorem gratiāobtinebit. ¶ Quod ſi interroges. quid eſtſuper omnia deum amare? plane groſſeqꝫreſpondeo. Hoc eſt ſic eum diligere. vt nullo pacto quodlibet aliud quis amare velitper quod perderet dei amorē. Proximumautem ſicut ſeipſum diligere eſt ei finaliterquidem vitam optare eternam/ gratiaꝫ vero in preſenti ſeculo. inſuꝑ id ei facere vellequod rationabiliter ⁊ iuſte in ſimili caſu ſibi quiſquis fieri vellet. Unde manifeſtuꝫeſt ꝙ is qui eſt iudex conſtitutus. nequaqͣꝫvelle debet latronem a morte vel carcere liberare/ qͣꝫqͣꝫ ipſe fortaſſe in ſimili caſu contra ratiōem liberari cuperet. Et ex hoc plurimis eiuſcemodi tentationibus reſponderi poteſtInonnunqͣꝫ qui ſacrū altaris ſuCſcipere conſtituit ſacramētū/ occurrit ſue indignitatis cogitatio/ ꝙ videlicet nequaqͣꝫ ad hoc dignus eſſe poteſt⁊ preſertim ſibi videtur ꝙ non bene ſua ſitdelicta confeſſus Fieri autē pōt hoc ſuggeſtione demonis. vt tantum bonum impediatur. Quare igit̉ is cogitare debet ad hͦnunqͣꝫ ſe dignū ꝓprijs viribus fieri poſſeqͣꝫqͣꝫ etiam centum annis ad id laboransincūberet. niſi ex ſpeciali d̓i munere id fiatquod ſane munus pōt eque nunc ſicut pꝰcentum annos dominus elargiri. Debetrurſus conſiderare. quoniam hac in vitanemo ꝑ infallibilem abſolutamqꝫ certitudinem ſcire poteſt. vtrum in gratia ſit an n̄vere ne ſit penitens. an non. vtruꝫ recte cōfeſſus ſit an non. niſi ad hoc ſingularis. accederet reuelatio. Itaqꝫ qui ſine hac certitudine ſuſcipere nollet eūchariſtiam. is ꝓfecto ſeipſum deciperet ⁊ qͣndam ſuperbieſpeciē habere videret̉. Eſt alia humana vl̓moralis certitudo/ q̄ in nr̄o ꝓpoſito ⁊ reqͥritur ⁊ ſufficit. cū vicꝫ qͥs in ꝓpria recollectiōe⁊ ꝯſcīe diſcuſſione id egit qd̓ tū ſua diſcre-

tio. tū bonū alioꝝ ꝯſiliū/ eū debere facereiudicat atqꝫ hͦ ꝑ ſufficiēs tꝑus ad id cōiterobſeruatū ꝯſuetūqꝫ. Qd̓ ſi tūc in pctō motali ẜm ꝓpriū iudiciū is ſe eſſe nō videat. tuto ⁊ ſine noui ꝑiculo pctī ad cōionē accedere p̄t/ ⁊ qͣꝫqͣꝫ vt freq̄nter accidit ſibi fortaſſeleuia q̄dā dubia ſuꝑueniant. ea tn̄ ꝯtēnereīmo vincere debet ⁊ ad ꝯtrariū agendū ſemetip̄m cōgere. Leue aūt dubiū voco. cūqͥs potiꝰ de aliqͦ fert iudiciū. qd̓ ſit bonumiuſtū ⁊c̄. qͣꝫ ꝙ ſit malū ⁊ pctm̄/ ⁊ nihilominqͣſdam rōnes vel cogitatiōes in ꝯtrariū hꝫq̄ aliquā ei dubitationē afferūt. non tn̄ itaqͥn pͥmū iudiciū multo ſibi ſit certiꝰ in tm̄ꝙ ſi res ipſa alteriꝰ foret. de ea nequaqͣꝫ ambigeret aūt cūctaret̉. Ueꝝ ſi nō maiorē certitudinē de vna partiū habet qͣꝫ de altera.ſiſtere debet quouſqꝫ ad eaꝝ aliquā magiſaſſentiat̉ ⁊ hoc vel alioꝝ vel ſue rōnis conſultatione/ vel inſpiratione diuina obtenta ꝑ orōnem. Niſi enī hoc mō qͥs ſecuritatē in ſemetipſo capiat ſe male fuiſſe ꝯfeſſuꝫſemꝑ iudicabit. neqꝫ tranqͥllus eē/ aut conſcīe pacē vnqͣꝫ hr̄e poterit. Qd̓ ꝓfecto neqͣqͣꝫ bonum eſt.Seipſo penitēs nōnunqͣꝫ inquirit ſi firmā nunqͣꝫ peccandi volunItateꝫ hēat. ⁊ tūc ei plurima ꝓponithoſtis/ p̄ẜtim ꝙ nimium eſt fragilis/ ꝙ itētaꝫ crebro in pctā lapſus ē ⁊ adhuc qͦttidielabit̉. Conſiderare aūt is debet veꝝ qͥdemeē non poſſe eum vitare pctm̄ viribꝰ ſuis.Nō etiā aſſerere opus habet nunqͣꝫ ſe peccatuꝝ. p̄ſumptuoſum qͥppe eſſet hoc/ neqꝫtn̄ etiā iudicare debet ſe peccatuꝝ. Iā eniꝫhoc eſſet delinq̄re. Satis igit̉ eſt ſi firmuꝫei ꝓpoſitū adeſt cū dei adiutorio deuitandi peccatū ⁊ ad id diligentiā adhibēdi/ necẜm pn̄tem voluntatē vllo vult pacto in poſterum pecccare.Onnunqͣꝫ vt dictum eſt enititurhoſtis; perſonis deum timentibꝰ/magis qͣꝫ ceteris/ nimiū timoremimmittere/ quo in cunctis ſuis operibusdeficere formidēt. Quamobrē eiuſmodi timoratis neceſſariū eſt vt in pͥmis magnopere animaduertāt ad quid ſub pena peccati mortalis ẜm ſuū ſtatum obligantur. ⁊ad quid non. Poteſt autem de hoc haberinon quidem infallibilis ſed humana certꝭtudo/ per ſapientium ⁊ deuotorum bonuꝫconſilium/ per ſcripturas. per iudicium ꝓprierationis/ et ꝑ ſuum cōfeſſorem. Nam

A