Oīaboli diuerſis

IO

D nos ſub dei manu humiliandos/ atqꝫ cognoſcēdam vtcumqꝫ generali noticia nr̄amvirtutū itinere per grandemignorantiam. at demum aduerſus omnem inimici nequiciam. noſtrāfragilitatem/ imbecillitatē ꝙ ſciendā/ vt innobis admodū nihil. verum in dei ſolumatqꝫ ſanctorum fidamꝰ auxilijs/ mihi propoſituꝫ eſt ſubtiles nōnullas inſidias enumerare. quas cūctis noſtris operibus hoſtis hūani generis diabolus ingerit/ quonam ſcilicet pacto in eo omni quod cogitamus. loquimur. operamur. deceptionisſue tendit laqueos. ſemperqꝫ nititur adueſus eos. preſertim quos diuino famulatuimagnopere cernit intentos. quos videlicet ſub ſpecie boni ſi valet ad malū conuertit. Ip̄e nanqꝫ fallaciſſimi latronis inſtarvie ſocietatiqꝫ bonorum ſe cōmiſcent. Etquoaduſqꝫ feriendi ac occidendi animamoportunum tempus nanciſcatur/ ſeſe fingit amiciſſimū. tum ratus congruum tempus adeſſe/ ꝑ admixtiōem malicie alicuiuſſanctam actione prorſus cōmaculare molitur. ſiue initio ſiue medio ſiue fine operis. Cum vero impedimentum boni actōni preſtare nequit quo minus ip̄a perficiatur. intentionem ſaltem conatur corrumpere. puta vt eius operationis finis cōſtituatur peruerſus. aut inanis gloria. aut q̄libet carnalis voluptas. Atſi actiōis principium/ conatus eluſerit ſuos. rurſus cumillius medio ⁊ fine confliget quintiā complete iam actioni adhuc inſidiabitur. hominem ob virtuoſe perfectum opus. vanaefferri leticia. ſumma ope contēdēs. Uultſane aliquis elemoſinam largiri/ cuꝫ id nefiat hoſtis impedire non poteſt. hortaturvt eam vel ob conſequendam mundi gloriaꝫ tribuat. vel ſpe aliqua inductus ab eocui datum eſt munꝰ. aut honorem. aut qd̓cunqꝫ accipiendi ſeruitiū. Ꝙ ſi quis et hāctentationem ſuperarit. aliā multo ampliuſpericuloſam ei rurſus immittet que boniſquoqꝫ eſt cōmunis plurimum/ quam ⁊ vixin vita hac funditꝰ poſſe tolli arbitror. Eteſt/ vt is tunc ſecum ita dicat ⁊ cogitet. Recte tuum iam opus perfeciſti preclare inimicū viciſti. non inanis gloria. non ꝓrſusvitiū vllum ſuperare te potuit. Nequaqͣꝫcerte quiſqꝫ aliꝰ/ puta ille vel ille ita egiſſetEcce quomodo eo ipſo quo is ſuperbiam

gloriam vanam/ prius ſuppreſſit ⁊ contudit/ in hec eadem vitia iam ruit. delabiturqꝫ. ¶ Atqui ſtulta hec ⁊ temeraria cogitatio pene ſemper menti ſeſe infert ac ingeritManifeſtum itaqꝫ eſt ni ſtudioſe occurratur/ de virtute vitium/ ⁊ de humilitate oriri ſuperbiam.Onnunqͣꝫ hoſtis certo tempore tētare deſiſtit. vt quis ⁊ ſecenſeat eſſeſecurum. ⁊ penitus tueri negligat/tunc vero id cernens repente ſubitoqꝫ in iparatum irruit. vel odij vel inuidie vel concupiſcentie carnis validam immitteus tentationem. Alio etiaꝫ commento. hec intermiſſio tentandi fieri poteſt. vt videlicet huiuſmodi ſecuritate ac immunitate tentationis/ quis ſuperbiat/ quaſi propria virtutevniuerſos iam hoſtes deuicerit. Siue vteo minus apud deū mereatur quo iam labore certaminis vacat. Siue certe vt eosqui admodum tentationibus affligunturſꝑnat. contēnat. deſpiciat.Ortatur nonnunqͣꝫ hoſtis aggredi alta quedam ⁊ difficilia virtutūopera. ſicut immoderata ieiunia.peregrinatiōes maximas. vel ſimile quodcunqꝫ/ ſiue vt homo ſuccumbatoneri neqꝫvllo pacto ipſum ferre valeat/ ſiue vt ex ipſo ſequatur deterius aliud. puta ex immoderatione ieiunij. cerebri vacuitas/ melancolia/ triſticia vehemens/ ex nimia peregrinatione grandis impatientia/ ex velle alios eminenter docere ingens tumor. hereſis exceſſiuum nature grauamen.Onſulit nonnunqͣꝫ relinquere eximios virtutuꝫ actus ⁊ minutis inrebus verſari. vt vel hec complendo ſe quis preſtantiſſime virtutis hominēarbitretur/ vel vt nunqͣꝫ ad perfectionem ꝑtingat. vel vt huiuſcemodi humilitate quaſublimem deuitat ſtatum ⁊ precellentiā opera/ ſuperbiat ⁊ alios quos non ita facere cernit. temere dijudicet.Onnunqͣꝫ enititur hoſtis. vt qͣꝫqͣꝫrecte quis cuncta faciat. in vno tamen ſolo labatur ⁊ delinquat. illiquippe ſatis eſt. ſi anime caſtrum. vel vnopatente ſibi aditu nanciſcatur/ capiatqꝫ¶ Hanc autem occultat aliquando tentationem. quoaduſqꝫ mors aduenerit. quoſane tempore ſeuius maioriqꝫ dolo tentat⁊ confligit. ſciens ſi tunc defecerit penitusſe fruſtratum

H