De illuminatione cordis

Hecdum cōfricata fuerit manibꝰ aſſiduemeditationis caleſcit ⁊ ſcintillat ⁊ deuotōnis igne flāmata refulget ¶ Qua ſuꝑ metaphora placet inſerere ꝯſideratiōes. xij. q̄ſequūt̉. ¶ Scintilla ē modica ꝑs ab ignevel ignitare deciſa volitans ⁊ emicans.Scintilla ſe hꝫ ad fauillā vt res viuens adcorpus extinctū. ⁊ ſicut ad materiā forma.¶ Sicut ignis trāſſumit̉ ad ſignificāduꝫdeū. ſic oīs creatura ſcintilla quedā dei ſimbolice dici p̄t. ¶ Sicut ignis trāſſumptiue dicit̉ lex ignita dei. ſic oīs ꝑticula legisdei q̄ lucet ⁊ ardet ſcintilla congrue noīat̉.¶ Pͣuriſſimū qd̓ in oī creatura p̄ſertim cognoſcibis vel cognoſcitiua reꝑit̉ ſcintilladici p̄t. Un̄ ſuꝑior ꝑs aīe rōalis ſinderiſisappellat̉. ¶ Rei cuiuſlibet ſua ſcintilla magnas ī ſuo genere vires hꝫ. Sicut ex igneſcīt illula deciſa/ magnā ſiluā incēdit. ⁊ ſcintillātes ſpūs anīales magnos interius etexteriꝰ effectus on̄dunt/ maxime ꝑ oculos¶ Duꝫ ſcinitilla rōnis vel intellectus extincta ē cū igne ſuo cognitiuo/ ꝯſequens ēvt nihil ſcintintillare videat̉. ¶ Iuxta qͣlitatē ſcintille cognitiōis lucētis ⁊ ardentis/ſcintillationes reꝝ cognoſcibiliū ⁊ amabiliū ſuſcipiunt̉. vident̉ ⁊ amant̉. ¶ Scintillationes cognitionis ⁊ amoris lucētes ſcꝫ⁊ ardētes fruſtra fiūt hn̄tibus extinctas penitus ſcintillas app̄henſiuas ⁊ affectiuas.iuxta illud. Fruſtra fiūt verba ſurdo. ſic decoloribꝰ ceco. ſic de amoribꝰ non amatiuoScintillationes que videri vel ſentiri īſua puritate non poſſunt/ ab oculiſ ⁊ tactudebilibus/ debent ſub quodā moderamīecuiuſdam interpoſitionis per obumbratōnem vel diſtantiā preſentari vel ſenſui oſtēdi ¶ Scintillationes verboꝝ dei qͣꝫtum/cunqꝫ lucentes vel ardentes mox extinguūtur dum ad congelatas ⁊ extinctas mentesꝑuenerint/ niſi ſpūſſanctus affſet ⁊ fluentaque. ¶ Scintillationes amoris ex ſe viuaces non profert nec recipit frigidum deſe pectus. ſed dominus eſt qui dat voci ſuevocem virtutis. alioquin totum fauilla eſt⁊ cinis extinctus. Secus vbi p̄cioſe margarite candor per inflammationem rutilatcharitate. Cuius lampades ſunt lāpadesignis ⁊ flāmarum/ quā aque multe non poterunt extinguere nec ex conſequenti margarixe noſtre ſuccenſe claritatē penitus offuſcabunt. inſtar lapidis cuiuſdaꝫ qͥ ſemelaccenſus nequit extingui Senſerat aliqͥd

tale qui dicebat. Quia inflammatum eſtcor meum ⁊ renes mei cōmutati ſunt. Sꝫquitur. Defecit caro mea ⁊ cor meum deuſcordis mei ⁊ pars mea. deus in eternum.O certe pars optima o vna illa quam petiit ⁊ queſiuit a domino rex propheta. Porro hoc vnum eſt neceſſarium. hac vna precioſa margarita quam nobilis virguncula paſtoralis inter nutricis oues inuenit.quam proprio ſanguīe tinxit ⁊ cōparauitnomine margareta. cuiꝰ hōdie celebritasagitur in edicula ſeu capella/ qua tanqͣꝫ loco celle ⁊ ſolitudinis vtitur exiguitas meaſicut nicticorax cecutiens in domicilio. velſicut paſſer ſolitarius in tector Pro cuiusvirginis rememoratiōe notare fuit animpauculas curſim conſiderationes/ nō aperiendas omnibuſ ⁊ hͦ ſub metaphora margarite/ tibi pater ⁊ frater qui margaritum īdeo chriſtianiſſimi regis francie vtputa cōfeſſor eius rutilas precioſum. Bene valeScriptum lugduni die ⁊ loco predictis.M.ccc. xxxiiij.Fiuit.Tractatus eiuſdeꝫDe oculoAuiſi ſūt diſcipl̓i viſo dūo/ qͥbꝰ an̄ di¶ xerat. Beati oculi qui vident q̄ vosvidetis. Et nos de oculo multiplici quo viderunt euꝫ diſſeramus aliqͣs ꝓpoſitōes ſeuꝯſiderationes ſub nūero qͣdragenario ſueaſcēſionis temꝑi conſecrato/ quas poteritprolixius elucidare cōmentuꝫ. Et pͥmo deoculo in ſeipſo. Poſtmodū de ipſius obieiecto tandem de actu ſuo ⁊cͣ.¶ Oculus generaliter acceptus. eſt vis ꝑceptiua rei ꝑ ſuā vel alteriꝰ illūiationē. qꝛſic̄ oē qd̓ manifeſtat̉ lumē ē ẜm apl̓um ſicomnē qd̓ manifeſtatiōeꝫ ꝑcepit̉ ocl̓us dicipōt qd̓ generaliter fit tribꝰ modis/ intellectualiter ſcꝫ ⁊ rōnaliter/ ⁊ ſenſualiter.Oculus intellectualis eſt vis perceptiua ⁊abſtractiua rerum ⁊ motū ⁊ materia hoc ēab hic ⁊ nunc ⁊ a motu ⁊ ꝯtinuo/ ſine complexiōe vel diſcurſu. Qui triplex eſt diuinangelicus ⁊ humanus. Diuinus eſt ille qͥreſpexit deus humilitatem an̄cille ſue. Dequo ſapiens oculi domini lucidiores ſuꝑſolem.¶ Oculus ſenſualis eſt vis perceptiua rerum/ per propriam vel alienam ſpeciem cūmotu/ ⁊ continuo; hoc eſt cum hic ⁊ nuncvel non ſine illis. Et hic triplex eſt/ exterior