De miſtica theologia

aliquod tale mortale/ caducum/ aut fluidūſi ꝓpter hoc fuit inductus poeta dicere. Labor omnia vincit imꝓbus et duris veniēsin rebus egeſtas. Pudeat pigeatqꝫ ꝓ re pl̓cerrima maxima/ et diuina/ minus eſſe ſolicitos. minus lōganimes/ et erectos. ¶ Fortis aſcenſor montis huius/ attingere paratus ad cōtemplatiōes alacer erumpe/ exultans vt gigas ad currēdam viā/ firma greſſum ne labaris retro. ſed et lapſus violentior erigere abijce molā terrene cogitatiōisa collo tuo. hoc te fabuloſus Siſiphꝰ edoceat. Uſqꝫ qͦ placebit tibi regio hec egeſtatꝭin valle lacrimarum/ in limo ꝓfundi/ ⁊ luto fecis. Illuc ſurſū aſpira/ vbi diuitie paxgaudium ſpūs in ethere puro ¶ Quouſqꝫrurſus algido rigore torpeſcit anima tua/qͣꝫdiu non exardeſcet ignis deuotionis inea? inſuffla exuffla. ne ceſſaueris legendo/meditando/ et orando/ donec ſcintilla deuotionis vel tenuis euoliter. Turbabit teab initio fumus temptationū ſimul erumpens/ fuliginoſus et teter. punget hic oculos rationis/ et faciem interiorem velut inrugas cōtrahet. Ita vt tecum nūc qͣꝫ anteamoleſtius aliquid agi videat̉. et felices dicas qui ſorte cōmunis vite contenti ſunt:ſed noli timere fumi impetum ꝑfla ſufflāsdonec flamma vehementior. dehinc purior emicet donectandem ſereniſſima tranquillaqꝫ lux velut in carbone viuo/ ſupcrauerit omnem fumoſitatis inquiete caliginem. Taliter accendi taliqꝫ luce ꝑfundi ſibi cupiebat qui dicebat. Ure renes meoset cor meū. ¶ Qd̓ ſi nitendo / ſi agendo/ tale nihil inueneris/ dolens doleas ſaltem infelicitatem tuam. cōgelatiōem tuam. dicēsex ſentētia illud ꝓpheticum. Miſer factusſum et curuatus ſum vſqꝫ in finem totadiecōtriſtatus ingrediebar. Crede mihi nonminus nō ꝑdes laborem tuū nō mercedēapud illum qui laborem et dolorem conſiderat. ¶ Atuero ſi deſideriū anime tue tribuerit tibi deus/ p̄ueniens te in benedictionibus dulcedinis. hoc vnū ſūmoꝑe curaueris/ vt deuotiōis ignem accēſum/ multūconatu tantoqꝫ labore cōſeruēt cineres humilitatis/ cōtra flatum arrogātie/ ne qͣſi iāaliqͥs tibi magnus videaris. cōtra gelicidium inſuꝑ inertis negligentie/ ne qͣſi iā ſufficienter attigeris qd̓ queſiſti. Iamqꝫ liceat hac illacqꝫ verbis aūt actibꝰ ſuꝑuacuiseffluere. vera ſiqͥdem eſt ſnīa metro cōpre-

henſa. Non minor eſt virtus/ qͣꝫ q̄rere/ parta tueri. Ad qd̓ ſpectat illud vulgare. Bonus cōſeruator par eſt bono conquiſitori.Sed ve ve ſtultis quoꝝ gratie effundēturSic̄ alio notatur ꝓuerbio. Miſero nō obuenit hona ſcutella quā non effundat.Conſiderato. VIII.eſt paſſionū et affectionū origīes aduerterEt hec ars traditur ſub triplici mō cognoſcēdi reſpectu diuini iudicij ꝓut miſereturmō incōprehēſibili pctōribꝰ ⁊ ꝓcedit̉ in vires aīe nr̄e varias/ exēplificādo ẜm ꝙ inclinantad virtutū excellentiam vel vicioꝝ enormitatem.¶ Induſtria octauaAſſionū vel affectionū origīesaīaduertere ¶ Habet hāc ꝓprietatem theologia miſtica ꝙ in ar-fectu reponitur/ oībus alijs ſciētijs repoſitis in intellectu. Et qm̄ oīs affectio vel amor eſt. vel ab amore cōſurgit ẜmphiloſophicā deductiōem. Nōne rōnabiliter ip̄a theologia miſtica noīari debet arsamoris. vel amandi ſcientia? Atuero noneſt ſic ſolus amor quin origo ſit cetetoruꝫaffectuū vel paſſionū. ita vt ip̄am etiaꝫ odium pariat. Illa inſuꝑ que hic confuſa ſuntomnia. ſpes. metus. meror. gaudium indeꝓueniunt Quippe ſi diligitur deus ſuperomnia. cōſequens eſt vt odiatur quicquideius amori cōtrarium fuerit apprehenſumRurſus quiadeus tanqͣꝫ obiectum ſummecōueniens preſentatur anime ꝑ cognitionem ſubſequitur gaudium de p̄ſentia: Etſi abſit. triſtitia vel metus oriuntur. Ceterum de numero paſſionum multi multa tradiderunt/ vt Areſtotiles in rhetorioHugo in tractatu de oratione Guilhelmpariſienſis in ſuo penitentiali Et alij quidem nunc plures enumerant nunc pauciores. Meminimꝰ earum alio loco vſqꝫ advicenarium extendiſſe. Hugo in ſuo de oratione nouenario cōtentus eſt/ quamuiseas innumerabiles eſſe nō ambigat ¶ Etquoniam in paucioribus via maior. cōtētabimur ad pūs eas ſub ternario ꝯcludereconformiter ad tria appropriata in diuīspotentiam. ſapientiam. et bonitatem / ſecūdum qd̓ ſatis aperte poteſt recipi id ꝙ venerabilis Richardus ait dū cōtemplationis gratiam triplici roriri commemorat.ẜm tres exclam⁊. ιō aſſenſu animein canticis/ ex abundantia deuote com-

G