Theologia ſpeculatiua
65
centrum. et locus naturalis omniū deſiderioꝝ ſuoꝝ. Dum ergo in ſe deficit aīa in ſalutare dei velut ad nihilū redacta nulli iaꝫalteri nec ſibimet innititur ſed ſoli deo/ vtſue dulcedini / vt ſue veritati/ vt ſue glorificationi. dicens ꝓ pͥmo Renuit cōſolari aīamea memor fui dei/ et delectatus ſum Dicens ꝓ ſcd̓o/ nihil arbitratus ſum me ſcireniſi ih̓m xp̄m factus ſtultus ꝓpter ip̄m/ dicens ꝓ tertio vtinam qͥ gloriatur in domino glorietur. Ac ꝓinde non hn̄s qͦ vlteritendat/ aut qͥd vltra requirat quietat̉ anīaindeo atqꝫ ſtabilitur poſſidens in eo omīaceteraqꝫ contemnens atqꝫ ꝑuipendensPoſſent ad hec explicāda verba magisac magis ſine termino multiplicari/ ſed apud exꝑtos hec pauca vidētur ſufficere.Nam inexꝑtis ſiue rudibꝰ vel qui laborioſe poſſunt hūano adminuculo excitari vt animū ad amandū exercitarent/ nulla vnqͣꝫverba ad hoc plene capiendum ſatis erūt.Conſiderat. XLIIIAgit de amoroſa oratione et eius ꝓprietate eam etiam diffinit ẜm traditiōeꝫ magnorum viroꝝ ſtudioſiſſime.Roprietates et cōditiones amop ris ac theologie miſtice q̄ ſupradicte ſunt/ etiam orationi ꝑfctēcōneniēter aſcribi pn̄t. Huiꝰ rōeſt qꝛ in anima cōtemplatiua amor/ et myſtica theologia. et oratio ꝑfecta/ aut idē ſūtaut ſe inuicem p̄ſuppouūt. Nam vt patetex ſupra dictis. miſtica theologia eſt cognitio exꝑimentalis habita de deo ꝑ cōiūctionem affectus ſpūalis/ cū eodē. dū ſcꝫ impletur illud apl̓i. Qui adheret deo vnus ſpūseſt que nimirū adheſio ſit ꝑ extaticū amore Teſte btō Dioni. Rurſus hec eadē miſtica theologia dicit̉ ſapīa ꝓut inter dōa reponitur a ſapore .ſ. qͣſi ſapida ſcīa. Uocat̉p̄terea a diuino dioniſio irrōalis ⁊ amensſapīa/ eo ꝙ ſuꝑat rōem ac mentē/ tranſiliēſin affectū. nō qualēcūqꝫ ſed purū ip̄iqꝫ mētali intelligētie corrn̄dētem qͦ affectu videtur deus a mūdis corde. Uidet̉ inquā. qͥaſentit̉ ⁊ guſtatur iuxta ꝓmiſſionem xp̄i. btīmūdo corde qm̄ ip̄i deū videbūt/ ⁊ ẜm illd̓Greg. in omel̓. Amor ip̄e noticia ē ¶ Nūcvero recogitemus de qͦ incepit cōſideratioquid enī eſt aliud or̄o ꝑfctā qͣꝫ hmōi exꝑim̄talis ⁊ affectualis cognitōis noticia? Or̄oquidem deſcribit̉ ꝙ eſt eleuatio mētꝭ ī deuꝫ
ꝑ pium et humilem affectum. ecce ꝙ oratōtranſcēdit mentem ⁊ ſpūm. ꝓ qͣꝫto mens etſpūs dicūt vim cognitiuam intellectiuamtranſit enī ſupra ꝑ deſideriū ꝑ piū et humilem affectū. ſed qͣlem affectū. affectuꝫ vtiqꝫmentalem aut intellectualem ſup̄mū/ ⁊ nōſolū ſenſualem aut rōnalem/ alioqͥn nō eētoratio ꝑfecta/ qͣlem loquimur et qualeꝫ deſcribit apl̓us cū dicit Orabo ſpū orabo etmente/ ſpūm ibi ꝓ vocis inſpiratione. mentem vero ꝓ ſuꝑiori anime portione accipitoratio enī ſolū in voce/ aut imaginationeverſata/ caret ſuo ꝑfectiōis cōplemēto/ trāſeat neceſſe eſt ad mentē et cor/ quemadmodū dicebat dauid ad dn̄m. Inuenit ẜuustuus cor ſuū/ vt oret te Sicut p̄terea moseccīaſticus habet hortari ppl̓m ante orōeꝫvel gratiarūactiōem ⁊ dicere. Surſuꝫ corda. Recte quidē hoc fac̄/ ne ꝓph̓ica illa maledictione notaret̉ que dicit. ppl̓us hic labijs me honorat. cor aūt eoꝝ longe ē a meHanc btūs Anthonius heremicola hancceteri eleuati prēs ſenſerunt dicētes. Orationē nō in ſtrepitu vocū nō in cōpoſitione ꝟboꝝ/ ſed in affectiōe pioꝝ puroꝝqꝫ deſiderioꝝ ita vt crebro neſciat orās nec ītelligat ſe aliqͥd poſtulare Sic docet Anthonius Quare hoc? qꝛ ſupra ſe ꝑ intellectumnequaqͣꝫ mens ſic affecta reflectit̉ nequaqͣꝫcōponit/ aut diuidit ſed puro ſimpliciqꝫ actu deſiderij vel amoris in eo qd̓ eſt om̄e bonū fertur/ pauſat/ ſoporat̉. qͣſi dicens cū ꝓpheta In pace in idip̄m dormiam ⁊ reqͥeſcam. ¶ Ex p̄miſſis eluceſcit clarius ꝙ miſtica theologia ⁊ or̄o ꝑfecta in hoc cōueniunt ꝙ vtraqꝫ ponitur in vi affectiua ſuꝑiore/ et ꝙ vtraqꝫ eſt reſpectu pͥmi ⁊ ſummi boni Et eſt ip̄ius amor quidam purus/ autip̄m cōcomitans vel gignēs vel ſupponēscui amorꝭ ꝓprietates quas ſupra poſuimꝰvtiqꝫ conueniunt.¶ Cōſidera. XLIIII.Orationis ꝑfectiōem ⁊ vbi. eiuſqꝫ effectū⁊ ꝓſtinctum orantis quā ꝓ quibꝰ offert̉ ponit et ip̄ius ꝓceſſum qͦ ad p̄cellentiamErfectio ſeu felicitas aīe rōnalis ꝓ vita p̄ſenti magis in orōopOꝑfecta ſeu theologia miſtica qͣꝫ īcōtemplatione intellectiua r̄ponitur Cōtemplatio nanqꝫ ſi nude cōſideretur ſine dilectione vel affectu ſubſequente/ iam arida eſt inquieta eſt/ curioſa ingͣta
c6
S
T