Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Octaua pars de miſtica

ceſſante ſua cognitione nihilominusdeorſū īpedita ferūt̉. Et lꝫ amor/ p̄ſertimqͣlem loqͥmur/ forte magis hꝫ de ſil̓itudine natura leuitatis/ cuiꝰ eſt ſuꝑferri. tn̄ ip̄aēt leuitas pōdus qd̓dā dici p̄t iuxta intentionē p̄noīati ſapiētis. Rurſū exꝑimur īferro qd̓ affectū ē magnetē rapit̉ ad ipſū prſꝰ ſine cognitiōe. Sꝫ virtꝰ nutritiuanutrim̄tū gͣue ſurſūtrahit/ oꝑāte ad cognitiua virtute: De hinctranſeamꝰ adraptum virtutum cognitiuarum OII. XXXVII. ſribisAliumraptū imaginationis/ in paſſionatis exemplificando.Aptus imaginatiōis ſuꝑ vires ſēſitiuas inferiores/ fit amoriſ affeOctionē. Manifeſtū ē amoris veldeſiderij affectio. p̄t tāta fixione / virtutemimaginatiuā trahere vel rapere/ pōtētieinferiores ſenſuū exterioꝝ/ obiecta xpria eis oppoſita attēdūt. ſūpſit ph̓s ab exꝑientia. At ē raptꝰ qͥdē pͥmus ī prīo celoaīe/ quē raptū qͥd alid̓ pͥucipaliter efficit/ qͣꝫferuidū intꝰ deſideriū rei imaginationeꝫpn̄tate/ neqꝫ ſola cognitio imaginatiuaꝓfūdā fixionē facere ſufficeret. Uidemꝰhūc raptū in philocaptis alijſqꝫ plurimisqͦs melācolicos fātaſticos appellamꝰbuſdā repēte timētibꝰ iratꝭ/ aut vehementer zelātibꝰ. Sic̄ āt imaginatio vel alie vires ſuꝑiores ſuꝑ ſenſus exteriores efferūt rapiūt̉. Sic ecōtra ꝯſtat aīam qn̄qꝫ ſictineri circa ſenſationē exterioris obiectitactū/ guſtū aſpectūqꝫ/ oꝑationes potētiaꝝ ſuꝑioꝝ ceſſant aut īpediūtur. Hoc ātꝓprie d̓r raptꝰ ſꝫ tractus aut demerſio potētiā inferiorē ſuperior deorſū trahit̉ ab actu ſuo cōpellit̉ ceſſare qd̓ fit ī nobis ex corruptela pctī nimis heu faciliterfrequenter. Conſi. XXXVIII.raptus vim ꝓut ē in rōne ſicut in ſtudioſisapparet oſtendit declarandum.Aptꝰ rōnis in actu ſuo ſuꝑ potentias inferiores fit volūtatꝭ amorēy Fecerūt ꝑſpicuū ſtudioſi ꝑſcrutatores regulaꝝ generaliū in varijs artibꝰ abſtrahētes a motu materia/ vel ſpūalia meditātes/ q̄rūt deducere rōcinari exnotis incognita/ qͦs aliqn̄ volūtariꝰ hmōiappetitꝰ/ ceſſare fec̄ ab oꝑatiōibꝰ tm̄mō

ſenſuū exterioꝝ vt neſcirēt qͥd ab extra fieret ſꝫ ēt virtuti fantaſtice ac imaginatiue;ſua actio denegabat̉. Ita vt corporeū fantaſma nll̓m irrueret/ aut irrūpere volēs/ ſuꝑiori rōnis volūtatiſqꝫ virtute p̄meret̉. patuit in qͥbuſdaꝫ/ de qͥbus apud valeriummaximum nota eſt hiſtoria.Conſi. XXXIX. eſtde raptū mentali ſiue ſcintilla eiuſdem ſolummodo eſt magis perfectorum.Aptꝰ mētis ſupra potētias ſe īferiores fit affectōis ſcītillā/ mēti cognatā vel apporꝑatā/ amor extaticꝰ exceſſus mētis noīat̉ Māuducimurexpͥoribꝰ raptibꝰ/ ſic̄ crebriores faciliores ſunt/ ſic ītelligibiliores inueniūt̉/ qͣlitermens in ſuis actibꝰ taliter efferri p̄t figivt nulla inferioꝝ potētiaꝝ interturbetīmo vim ſuā affectiuā/ ita ſeip̄am actuabit vis ſua ītellectiua/ vt ſic neqꝫ ſe/ neqꝫalia redogitabit rōnabiliter ꝯceſſo/ ꝓmptiſſima ſūt ꝯſeq̄nter ad intelligēdū oīa quedoctores eleuatiſſimi/ noīatiꝫ Diony. tradiderunt de miſtica theologia. Ea inſuꝑ ēdicūt fieri in ſapiētibꝰ deuotꝭ/ vt ſūt extaẜmētis exceſſus. anagogica ductio. raptꝰ intertiū celū. diuiſio aīe ſpūs. Introductioin diuinā caliginē exemplo moyſi. Uel inſcāſanctoꝝ nube oīa tegente/ inſtar aaron. Quid etiā amor vehemens .i. menteꝫvehēs qͥd mors aīe viuente ſpiritu; qͥd noxilluminatiua tenebris qͥd morſrachel intu beniamin? quid anagogica ꝯuerſio iordanis retrorſum/ intelligentie ſe preſentabunt ſimilia.Octaua pars principalis agit de vi amoris amantē vnitdeo ac ſtabilem facit ac reqͥeſcere vſqꝫ ad fi primi tractatus. Ordine vero eſt ꝯſideratio. xl. que remouet varios vnionis modos peruenit ad illū quē etiā oſtendit/animam dicitur deo vnireMor vnit amātē amato ac ꝓinde hūc ſtabilire acſiſtere facit ilAlo. hec dicta ē ſcd̓a amoris ꝓprietaſ Pro cuiꝰ intellectu loq̄ndū eſt aliqͥd demodis vnionū varijs diuerẜ. Sꝫ hecvnio de loqͥmur corꝑal̓ eſt/ ſꝫ ſpūalis/de corꝑalibꝰ vnionibꝰ nihil dicendū eſt.Uniones aūt ſpūales īuenimꝰ/ vt īheſio. informationē. actuationē. aſſiſtē-

O