Octaua pars de miſtica
q̄ ceſſante oī ſua cognitione nihilominusdeorſū n̄ īpedita ferūt̉. Et lꝫ amor/ p̄ſertimqͣlem loqͥmur/ forte magis hꝫ de ſil̓itudinecū natura leuitatis/ cuiꝰ eſt ſuꝑferri. tn̄ ip̄aēt leuitas pōdus qd̓dā dici p̄t iuxta intentionē p̄noīati ſapiētis. ¶ Rurſū exꝑimur īferro qd̓ dū affectū ē ꝑ magnetē rapit̉ ad ipſū prſꝰ ſine cognitiōe. Sꝫ ⁊ virtꝰ nutritiuanutrim̄tū gͣue ſurſūtrahit/ n̄ oꝑāte ad hͦ cognitiua virtute: ¶ De hinctranſeamꝰ adraptum virtutum cognitiuarum¶ OII. XXXVII. ſribisAliumraptū imaginationis/ in paſſionatis exemplificando.Aptus imaginatiōis ſuꝑ vires ſēſitiuas inferiores/ fit ꝑ amoriſ affeOctionē. Manifeſtū ē ꝙ amoris veldeſiderij affectio. p̄t tāta fixione / virtutemimaginatiuā trahere vel rapere/ ꝙ pōtētieinferiores ſenſuū exterioꝝ/ obiecta xpria eis oppoſita nō attēdūt. hͦ ſūpſit ph̓s ab exꝑientia. At h̓ ē raptꝰ qͥdē pͥmus ī prīo celoaīe/ quē raptū qͥd alid̓ pͥucipaliter efficit/ qͣꝫferuidū intꝰ deſideriū rei ꝑ imaginationeꝫpn̄tate/ neqꝫ eī ſola cognitio imaginatiuaꝓfūdā fixionē facere ſufficeret. ¶ Uidemꝰhūc raptū in philocaptis alijſqꝫ plurimisqͦs melācolicos ⁊ fātaſticos appellamꝰ ⁊ qͥbuſdā repēte timētibꝰ ⁊ iratꝭ/ aut vehementer zelātibꝰ. Sic̄ āt imaginatio vel alie vires ſuꝑiores ſuꝑ ſenſus exteriores efferūt⁊ rapiūt̉. Sic ecōtra ꝯſtat aīam qn̄qꝫ ſic d̓tineri circa ſenſationē exterioris obiectitactū/ guſtū aſpectūqꝫ/ ꝙ oꝑationes potētiaꝝ ſuꝑioꝝ ceſſant aut īpediūtur. Hoc ātꝓprie nō d̓r raptꝰ ſꝫ tractus aut demerſiodū ꝑ potētiā inferiorē ſuperior deorſū trahit̉ ⁊ ab actu ſuo cōpellit̉ ceſſare qd̓ fit ī nobis ex corruptela pctī nimis heu faciliter ⁊frequenter.¶ Conſi. XXXVIII.raptus vim ꝓut ē in rōne ſicut in ſtudioſisapparet oſtendit declarandum.Aptꝰ rōnis in actu ſuo ſuꝑ potentias inferiores fit ꝑ volūtatꝭ amorēy Fecerūt hͦ ꝑſpicuū ſtudioſi ꝑſcrutatores regulaꝝ generaliū in varijs artibꝰqͥ abſtrahētes a motu ⁊ materia/ vel ſpūalia meditātes/ q̄rūt deducere ⁊ rōcinari exnotis incognita/ qͦs aliqn̄ volūtariꝰ hmōiappetitꝰ/ ceſſare fec̄ ab oꝑatiōibꝰ nō tm̄mō
ſenſuū exterioꝝ vt neſcirēt qͥd ab extra fieret ſꝫ ēt virtuti fantaſtice ac imaginatiue;ſua actio denegabat̉. Ita vt corporeū fantaſma nll̓m irrueret/ aut irrūpere volēs/ ſuꝑiori rōnis volūtatiſqꝫ virtute p̄meret̉. patuit hͦ in qͥbuſdaꝫ/ de qͥbus apud valeriummaximum nota eſt hiſtoria.Conſi. XXXIX. eſtde raptū mentali ſiue ſcintilla eiuſdem ⁊ ſolummodo eſt magis perfectorum.Aptꝰ mētis ſupra potētias ſe īferiores fit affectōis ꝑ ſcītillā/ mēti cognatā vel apporꝑatā/ q̄ amor extaticꝰ exceſſus mētis noīat̉ ¶ Māuducimurexpͥoribꝰ raptibꝰ/ qͥ ſic̄ crebriores ⁊ faciliores ſunt/ ſic ītelligibiliores inueniūt̉/ qͣlitermens in ſuis actibꝰ taliter efferri p̄t ⁊ figivt nulla inferioꝝ potētiaꝝ eā interturbetīmo ꝑ vim ſuā affectiuā/ ita ſeip̄am actuabit ꝙ vis ſua ītellectiua/ vt ſic neqꝫ ſe/ neqꝫalia redogitabit qͦ rōnabiliter ꝯceſſo/ ꝓmptiſſima ſūt ꝯſeq̄nter ad intelligēdū oīa quedoctores eleuatiſſimi/ noīatiꝫ Diony. tradiderunt de miſtica theologia. Ea inſuꝑ ēdicūt fieri in ſapiētibꝰ ⁊ deuotꝭ/ vt ſūt extaẜmētis exceſſus. anagogica ductio. raptꝰ intertiū celū. diuiſio aīe ⁊ ſpūs. Introductioin diuinā caliginē exemplo moyſi. Uel inſcāſanctoꝝ cū nube oīa tegente/ inſtar aaron. Quid etiā amor vehemens .i. menteꝫvehēs qͥd mors aīe viuente ſpiritu; qͥd noxilluminatiua tenebris qͥd morſrachel in ꝑtu beniamin? quid anagogica ꝯuerſio iordanis retrorſum/ intelligentie ſe preſentabunt ⁊ ſimilia.Octaua pars principalis agit de vi amoris qͥ amantē vnit cūdeo ac ſtabilem facit ac reqͥeſcere vſqꝫ ad finē primi tractatus. Ordine vero eſt ꝯſideratio. xl. que remouet varios vnionis modos ⁊ peruenit ad illū quē etiā oſtendit/ qͥanimam dicitur deo vnireMor vnit amātē cū amato ac ꝓinde hūc ſtabilire acſiſtere facit cū ilAlo. hec dicta ē ſcd̓a amoris ꝓprietaſ¶ Pro cuiꝰ intellectu loq̄ndū eſt aliqͥd demodis vnionū varijs ⁊ diuerẜ. Sꝫ cū hecvnio de qͣ loqͥmur n̄ corꝑal̓ eſt/ ſꝫ ſpūalis/de corꝑalibꝰ vnionibꝰ nihil h̓ dicendū eſt.Uniones aūt ſpūales īuenimꝰ/ vt ꝑ īheſionē. ꝑ informationē. ꝑ actuationē. ꝑ aſſiſtē-
O