Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Theologia ſpeculatiua

Mare eſt ſenſualitas littus eternitas vētipaſſiones. piſces vel reptilia ſenſualia deſideria fantaſmata. Spūs piſcator. nauis ratiocinatio. rhetia ſtudia mūdana. zebedeus tꝑis fluxus. mercēnarij. mundaniph̓i. vocatio Ieſu diuina attractio. Piſcari vero hoīes eſt ſuꝑnaturales vel diuinasinueſtigare inuenireqꝫ veritates.Septima pars prin6cipalis ages de amore eiꝰ triplici ꝓprietate/ de raptū ſil̓ extaſi a. xxxv. ꝯſideratōne vſqꝫ ad. xl. Ordine vero. xxxv. conſideratio ponit aīam rōnalē ſine inſtinctu dei amore poſſe ad finē debitu peruenireAtionalis ſpūs tāqͣꝫ ſpūalis nauta theologia miſticā doctꝰ/ niſiIvocāte dn̄o/ ſecretis afflatibꝰ ve mētis īpellēte/ a mari ſēſualitatꝭ ad littꝰeternitatis eſt a carnalibꝰ ad ſpūalia ꝑuenit. Et niſi eiꝰ amorē in deifico portuſtabilitꝰ atqꝫ ſolidatus ꝯqͥeſicit. Hoc excedēti ſil̓itudine ſatis ꝑſpicuū ē exͣ his quediximus in p̄cedēti ꝯſideratōe. cuꝫ ibion̄ſum ſit/ acqͥrimꝰ portū ſtabilē in d̓o ſolā cognitōꝫ/ ſuꝑē vt fiat aliūde/ vicꝫamoroſā affectōꝫ/ hāc qͥppe d̓ifico portu nr̄o vnimur/ ei adheremꝰ/ dicēte ꝓph̓aMihi āt adherere deo bonū ē. Et rurſusſcriptū ē. Qui adheret deo vnꝰ ſpūs eſt.Illud qͦꝫ clarius eluceſcit ex ꝓprietatibꝰ/ amoris qͦꝝ tres ad pn̄s attingere ſatis erit.Amor .n. rapit. vnit. ſatiſfacit. Prīo qͥdeꝫamor rapit ad amatū inde extaſim facit.Scd̓o amor iūgit amato qͣſi vnū effic̄Tertio amor ſibi ſufficit nec alid̓ p̄ter amare querit. De his itaqꝫ proprietatibus deinceps aliqua ſunt proſequenda.Conſide. XXXVI.explicat vi amoris put ē in raptu extaſiꝓprias differentias exemplificando paulo et exemplo naturaliMMor rapit ad amatū extaſim facit. At vocat̉ raptus in ꝓpoſito eleuatio potētie alicuiꝰ ſupra inferiores potētias/ exactuatione eiꝰ in ſua oꝑatione/ ceſſantibꝰ vel debilitatis actibꝰ inferioꝝ potentiaꝝ. Uel raptus ē fortis actuatio vehemēs in ſuꝑiori potētia/ vn̄ ceſſātoꝑatiōes inferioris potētie/ vl̓ ita debilitātur ligant̉/ vt ſuꝑiorē in ſua oꝑatione neqͣqͣꝫ īpediāt. Porro extaſim dicimꝰ ſpēꝫ

quandā raptꝰ fit aꝓpriatiꝰ in ſuꝑiori portione aīe rōnalis/ ſpūs/ vel mēs/ vel ītelligentia noīatur mēs ita ī ſuo actu ſuſpēſa eſt/ potētie inferiores ceſſant ab actibꝰſuis ſic nec nec imaginatio nec ſenſuſexteriores/ īmo qn̄qꝫ nec potētie naturalesnutritiue/ augmētatiue motiue/ poſſintexire in ſua ꝓprias operationes. Diſtguendo igit̉ quodāmō ꝯtrahēdo raptū ꝯtra extaſim. Raptus eſt mīoris efficacie in ſuſpēdēdo/ vel īpediēdo actū inferiorē. Inuenitur tn̄ etiā in potētia ſuperiore reſpectu īferioꝝ. Extaẜ vero in ſola mente fit/ ſed etactus inferioꝝ potentiaꝝ ſolū debilitatſꝫ tollit funditus/ qͣꝫdiu durauerit. Paulus itaqꝫ/ exēpli/ ī ſuo raptu duo expͥmi ꝯcurrūt in extaẜ deſcriptione. Exprimit̉ei potētia rapta ē .ſ. tertiū celū ip̄ius anīe ſupra expoſito. qd̓ celū ī potētia cogntiua ē mēs/ vel intelligētia/ in affectiua ēapex mētis. vel eiꝰ ſcintilla. Expͥmit̉ ſecundo ceſſatio oīm viriū inferioꝝ ab actibꝰ ſuis/ alioqͥn quō paulus neſciſſet an ī corpore vel extra corpus fuiſſet. Eſt igit̉ extaſraptus mētis ceſſatiōe oīm oꝑationū inin ferioribꝰ potētijs. Et hec p̄t rurſus ſubdiuidi ẜm duplicē viꝫ mentꝭ. vnā cognitiuaꝫ affectiuā aliā. Prīa extaſis ē raptus ī ſpuſcd̓a raptus extra ſpm̄. Niſi forte alitervelimꝰ diſtīguere hos raptꝰ penes obiectavt raptus in ſpū dicat̉ reſpectu intelligibilium ſub d̓o raptus ſupra ſpiritū reſpectudiuinoꝝ. forte vtranqꝫ acceptionē in ſcripturis legimus permixtim. Inuenimꝰ enīde regina ſaba non habebat vltra ſpiritum quoniā admiratio vehemens ſuſpenderat actus omniū potētiaꝝ in ea reſpectueoꝝ que de ſapientia ſalomonis fuerattemplata. Et poteſt dici ſtupor vel ſpaſmus. His itaqꝫ p̄locutis de nomnie raptus extaſis ſupereſt indagare quō hec fiant originaliter per amorem. Cum igituramor ſit radix aliarū qualiumcūqꝫ affectōnum/ ſi oſtenderimus affectio potius qͣꝫcognitio raptū agat/ patebit ſufficiēter qd̓intendimus. Eſt in primis ſimilitudoamoris quo ad pōdus/ quemadmodū vnex ſapientibus dixit. Amor meus pondusmeum. illo feror quocunqꝫ feror. Oportetigit̉ amor ſit trahēs rapiēs Ferūt̉ itaqꝫgͣuia ad locū ſtabilitatꝭ qͣetꝭ ſue/ tractu potiꝰ/ qͣꝫ ex cognitōe hꝰ cētri. ſiue pōdertēdētꝭ ad cētꝝ md̓i palā ī gͣuibꝰ cogͦſcētibꝰ

M

N