Theologia ſpeculatiua
Mare eſt ſenſualitas littus eternitas vētipaſſiones. piſces vel reptilia ſenſualia deſideria ⁊ fantaſmata. Spūs piſcator. nauis ratiocinatio. rhetia ſtudia mūdana. zebedeus tꝑis fluxus. mercēnarij. mundaniph̓i. vocatio Ieſu diuina attractio. Piſcari vero hoīes eſt ſuꝑnaturales vel diuinasinueſtigare inuenireqꝫ veritates.Septima pars prin6cipalis ages de amore ⁊ eiꝰ triplici ꝓprietate/ ⁊ de raptū ſil̓ ⁊ extaſi ⁊ a. xxxv. ꝯſideratōne vſqꝫ ad. xl. Ordine vero. xxxv. conſideratio ponit aīam rōnalē ſine inſtinctu dei⁊ amore nō poſſe ad finē debitu peruenireAtionalis ſpūs tāqͣꝫ ſpūalis nautaꝑ theologia miſticā doctꝰ/ nō niſiIvocāte dn̄o/ ⁊ ſecretis afflatibꝰ velū mētis īpellēte/ a mari ſēſualitatꝭ ad littꝰeternitatis hͦ eſt a carnalibꝰ ad ſpūalia ꝑuenit. Et nō niſi ꝑ eiꝰ amorē in deifico portuſtabilitꝰ atqꝫ ſolidatus ꝯqͥeſicit. Hoc ex p̄cedēti ſil̓itudine ſatis ꝑſpicuū ē exͣ his quediximus in p̄cedēti ꝯſideratōe. Nā cuꝫ ibion̄ſum ſit/ ꝙ n̄ acqͥrimꝰ portū ſtabilē in d̓oꝑ ſolā cognitōꝫ/ ſuꝑē vt hͦ fiat aliūde/ vicꝫ ꝑamoroſā affectōꝫ/ ꝑ hāc qͥppe cū d̓ifico portu nr̄o vnimur/ ⁊ ei adheremꝰ/ dicēte ꝓph̓aMihi āt adherere deo bonū ē. Et rurſusſcriptū ē. Qui adheret deo vnꝰ ſpūs eſt.Illud qͦꝫ clarius eluceſcit ex ꝓprietatibꝰ/ amoris qͦꝝ tres ad pn̄s attingere ſatis erit.Amor .n. rapit. vnit. ſatiſfacit. Prīo qͥdeꝫamor rapit ad amatū ⁊ inde extaſim facit.Scd̓o amor iūgit cū amato ⁊ qͣſi vnū effic̄Tertio amor ſibi ſufficit nec alid̓ p̄ter amare querit. De his itaqꝫ proprietatibus deinceps aliqua ſunt proſequenda.Conſide. XXXVI.explicat vi amoris put ē in raptu ⁊ extaſi ꝑꝓprias differentias exemplificando d̓ paulo et exemplo naturaliMMor rapit ad amatū ⁊ extaſim facit. At vocat̉ raptus in ꝓpoſito eleuatio potētie alicuiꝰ ſupra inferiores potētias/ ⁊ exactuatione eiꝰ in ſua oꝑatione/ ceſſantibꝰ vel debilitatis actibꝰ inferioꝝ potentiaꝝ. Uel raptus ē fortis actuatio ⁊ vehemēs in ſuꝑiori potētia/ vn̄ ceſſātoꝑatiōes inferioris potētie/ vl̓ ita debilitātur ⁊ ligant̉/ vt ſuꝑiorē in ſua oꝑatione neqͣqͣꝫ īpediāt. ¶ Porro extaſim dicimꝰ ſpēꝫ
quandā raptꝰ qͥ fit aꝓpriatiꝰ in ſuꝑiori portione aīe rōnalis/ q̄ ſpūs/ vel mēs/ vel ītelligentia noīatur dū mēs ita ī ſuo actu ſuſpēſa eſt/ ꝙ potētie inferiores ceſſant ab actibꝰſuis ſic ꝙ nec rō nec imaginatio nec ſenſuſexteriores/ īmo qn̄qꝫ nec potētie naturalesnutritiue/ ⁊ augmētatiue ⁊ motiue/ poſſintexire in ſua ꝓprias operationes. Diſtguendo igit̉ ⁊ quodāmō ꝯtrahēdo raptū ꝯtra extaſim. Raptus eſt mīoris efficacie in ſuſpēdēdo/ vel īpediēdo actū inferiorē. Inuenitur tn̄ etiā in oī potētia ſuperiore reſpectu īferioꝝ. Extaẜ vero in ſola mente fit/ ſed etactus inferioꝝ potentiaꝝ nō ſolū debilitatſꝫ tollit funditus/ qͣꝫdiu durauerit. ¶ Paulus itaqꝫ/ exēpli cā/ ī ſuo raptu duo expͥmiq̄ ꝯcurrūt in extaẜ deſcriptione. Exprimit̉ei potētia q̄ rapta ē .ſ. tertiū celū ip̄ius anīemō ſupra expoſito. qd̓ celū ī potētia cogntiua ē mēs/ vel intelligētia/ ⁊ in affectiua ēapex mētis. vel eiꝰ ſcintilla. Expͥmit̉ ſecundo ceſſatio oīm viriū inferioꝝ ab actibꝰ ſuis/ alioqͥn quō paulus neſciſſet an ī corpore vel extra corpus fuiſſet. ¶ Eſt igit̉ extaſraptus mētis cū ceſſatiōe oīm oꝑationū inin ferioribꝰ potētijs. Et hec p̄t rurſus ſubdiuidi ẜm duplicē viꝫ mentꝭ. vnā cognitiuaꝫ⁊ affectiuā aliā. Prīa extaſis ē raptus ī ſpuſcd̓a raptus extra ſpm̄. ¶ Niſi forte alitervelimꝰ diſtīguere hos raptꝰ penes obiectavt raptus in ſpū dicat̉ reſpectu intelligibilium ſub d̓o ⁊ raptus ſupra ſpiritū reſpectudiuinoꝝ. ⁊ forte vtranqꝫ acceptionē in ſcripturis legimus permixtim. Inuenimꝰ enīde regina ſaba ꝙ non habebat vltra ſpiritum quoniā admiratio vehemens ſuſpenderat actus omniū potētiaꝝ in ea reſpectueoꝝ que de ſapientia ſalomonis fuerat cōtemplata. Et hͦ poteſt dici ſtupor vel ſpaſmus. ¶ His itaqꝫ p̄locutis de nomnie raptus ⁊ extaſis ſupereſt indagare quō hec fiant originaliter per amorem. Cum igituramor ſit radix aliarū qualiumcūqꝫ affectōnum/ ſi oſtenderimus ꝙ affectio potius qͣꝫcognitio raptū agat/ patebit ſufficiēter qd̓intendimus. ¶ Eſt in primis ſimilitudoamoris quo ad pōdus/ quemadmodū vnex ſapientibus dixit. Amor meus pondusmeum. illo feror quocunqꝫ feror. Oportetigit̉ ꝙ amor ſit trahēs ⁊ rapiēs Ferūt̉ itaqꝫgͣuia ad locū ſtabilitatꝭ ⁊ qͣetꝭ ſue/ tractu qͦdā potiꝰ/ qͣꝫ ex cognitōe hꝰ cētri. ſiue pōdertēdētꝭ ad cētꝝ md̓i hͦ palā ī gͣuibꝰ cogͦſcētibꝰ
M
N