Centilogium

moralium/ qꝛ cognoſcere certitudiliter nōpoſſumus. Dictū eſt cor hoīs prauū et inſcrutabile/ quis cognoſcet illudDecas quartaIximus impulſus diuidit̉ quoniam alius eſt v̓tuoſus/ alius ēd Aluminoſus/ alius benignus ſeudulcoroſus et hoc ẜm tria aꝓpriata in diuinis. Sic ex aduerſo/ triplex exſathana cōſurgit generalis impulſus. vnꝰeſt violētus. alius fraudulētus. tertius malignus Uiolētus impellit iraſcibilē Frandulētus ⁊ doloſus rōnalem/ Malignꝰ cōcupiſcibilem. ¶ Diuinus impulſus fit aliter quā diabolicus/ Deus illabitur aīe rōali/ q̄ tria capit ab ip̄o ſine medio. naturamgram ⁊ gloriā. Dicit̉ aūt illapſus plenū ſuper aīam interius ⁊ exterius dominiū Corregis (inqͥt ſapiēs) in manu dei eſt qͦcunqꝫvoluerit inclinabit illud/ diabolus aūt velaltera creatura dn̄iū tale nūqͣꝫ hꝫ. ¶ Diuinus illapſus etſi nō poſſit cogere liberū arbitriū vt liberum eſt/ qm̄ hoc implicat contradictiōem/ vt idē fiat violēter ⁊ nō violēter/ pōt tn̄ inducere neceſſitatem ad illd̓ qd̓ſibi placuerit vt de aīa nō volūtaria poteſtreddere ſpōtaneā/ docuit hoc pauli cōuerſic ¶ Diuinꝰ elapſus ponit ſub lege ſua homines qͥ ſpū dei agūtur dicūtur tn̄ legi deinō eē ſubiecti qꝛ ducunt̉ nō metu legis autp̄mio/ ſꝫ illapſu dei ſolo ad impletionemlegis ſue. Nō eſt enī ꝯͣdictiōis deus vt liberet ſuos a lege ſua/ ne faciant illam ꝓut illinefarij de lege libertatis blaſphemabant.¶ Diuinus illapſus nō ita cōfirmat aīaꝫrōalem qn̄ liberū eiꝰ arbttriū/ ꝓprietati eiꝰrelictū/ vt deliberās vel arbitrans ne poſſitin oppoſitū ꝓlabi vel ſuſpēſo ſe tenere. ꝓpterea finalis ⁊ radicalis cōfirmatio btōꝝ eſtin eterna manutenētia illapſus beatifici qͥcōſideratꝰ ad diuinā potētiam abſolutā/ n̄hꝫ neceſſitatē eſſēdi/ niſi ꝑ inſtās ſolū/ qꝛ p̄tdū eſt deſinere eſſe. qͣꝫuis neceſſariū ſit dū ēip̄m eſſe. ¶ Eſt enī contradictio dicere hocdum eſt/ non eſt. ¶ Cōſequitur ex an̄dictꝭꝙ oīs vita ſpūalis aīe xp̄iane/ fundat̉ in ſolo miraculo influētie diuine ſumme liberecōtingenter ad extra nō intra ſe. ꝓpterea reducitur vita opeꝝ ad vitā hītuū ſuꝑ naturaliū/ ⁊ hec hītualis vita ad pͥmam in deovitam que dicitur liber vite ¶ Cōcluditurexinde ſtulta p̄ſumptio cōfidentiū in cona

tu operū ſuoꝝ qͣſi p̄uenire poſſet gratie influxū/ reſpexit vtiqꝫ dūs ad abclpꝰ ad mūera eius. Cur aūt ad cayn ⁊ ad munera eiusnō reſpexit. murmuret ſi voluerit ſuꝑbia n̄ꝑtinget/ detur volūtati dei gratia ſua. det̉ ⁊ſalus ¶ Diſtinctio diuinalis impulſus anaturali nō ſufficiēter accipit̉ ꝑ hoc ꝙ naturalis inclinatio nr̄a ſꝑ eſt recurua ad propriū bonū cōmodū et honorem Natura ſiquidem fertur in deū ſicut ꝯdita eſt nūeroſpecie et ordine. Eſt aūt ordo ſuus reuerti īdeū plus qͣꝫ ad ſe / vt ſtabileꝫ ſui faciat orbem ¶ Nō eſt aſſerendū generaliter ꝙ ex īpulſu naturali et habituali/ non poſſet deꝰſuꝑ oīa diligi/ dum non adeſt naturaliter/gratia gratum reddens ad meritū vite eterne. Patuit in pͥmis ꝑentibꝰ ẜm dicētes ipſos fuiſſe formatos in puris naturalibꝰ ⁊ elicuiſſe actū dilectionis circa deū/ cōſtat ꝙhoc actu diligebāt deū plus quā ſe ⁊ ſuperomnia. alioqͥn peccaſſent et ſymoniace dilexiſſent/ non tn̄ merebant̉ / ſic poſt naturedeſtitutiōem/ nihil ꝓhibet hoīem bn̄ habituatū. ſine gratia gratificāte/ deū ſuꝑ omīadiligere. ¶ Diuinus influxus ꝑ grām gratū faciētemlīmo ⁊ ꝑ quācunqꝫ gr̄am ſuꝑnaturaliter inſpirata/ cognoſci nō pōt euidēter hic niſi ſpecialiter fuerit reuelatū. Nonenī videtur certitudo maior poſſibilis hicnaturaliter haberi ꝙ homo ſit in caritate/qͣꝫ ſi ſentiat ꝙ diligit deum ſuꝑ oīa/ paratꝰmori ꝓ ſe. hoc tn̄ ſignū poteſt eſſe ſine caritate quēadmodū notat apl̓us Si tradidero inqͥt corpus meum ita vt ardeat/ nichilabſqꝫ caritate ꝓdeſt quid iſta cōſideratione reꝑietur efficacius ꝓ noſtra humiliatione/ timore/ pietate/ mititate luctu. et ad oēſbenignitate. qꝛ qua ſeueritate iudicemur.quo fine terminemur ignoramus/ qͥd ſuꝑeſt/ niſi vt de mīa dei ſola ſperemus.¶ Decas quintaIolētus demonis īpulſus flāsv a iiniſtris/ manifeſtus fuit in afflictione Iob virtus aūt diuiniillapſus in ſua exaltatione monſtratus Ctenī draco ē iſte deus quē formaſti ad illudēdum ei/ Sepel ſuis impulſibꝰdeicit̉ aduerſis impulſibꝰ ſpūſſancti/ qͥbꝰhumiles exaltant̉ ad virtutes ¶ Iob pꝰ ꝑditionē ſub̓e/ poſt necē ſubitā filioꝝ ⁊ filiarum / ſi ad litterā accipiat̉ violentus hic īpulſus/ magnam in humilitatis ꝯẜuatiō

A