Lectio quinta

6 3

quidam aut vulnus citra mortem. et ſicutex mille vulneribus nō mortiferis hō nonmoritur/ niſi ex illoꝝ multitudine generet̉quidā morbus alius mortifer vt ſepiꝰ obtingit. Ita ex qͦtcūqꝫ venialibꝰ peccatis vita gratie nequaqͣꝫ amittitur/ licet bn̄ diſponant ad generatiōem mortalis videt̉ tn̄ oppoſitū voluiſſe dn̄s Anthiſiodoren̄. ſi noncaute intelligat̉. Iuxta hanc ſil̓itudiuē taliter ⁊ nō aliter dicit̉ eſſe veniale peccatū cōtra vitam gratie/ qͣliter morbus aliqͥs citramortem/ vel languor febrilis tertianꝰ/ autleue vulnus d̓r eſſe cōtra vitā in corpore.¶ Tertia ꝓpoſitio. ¶ Actus peccati venialis rōnabiliter pōt dici cōtrarius vite tertie que eſt actionis meritorie. quā vitaꝫ appellamus vitam ſcd̓am gratie/ ſicut oꝑatioviuētis ſua vocat̉ ab Areſto. vita ſecundaActus itaqꝫ peccati venialis nō cōpatiturſicū in eadē aīa/ et ꝓ eodē tꝑe/ actiōem meritoriam a vita gr̄e ꝓcedentem. Nūquid nōimpoſſibilē eſt ſimul eandē aīam agere libere ex gratia et nō ex gratia? Sic idē actꝰnō pōt eſſe meritorius ⁊ venialis. nec eadēanima ſil̓ agere meritorie ⁊ venialiter demereri. Hanc intētiōem ſicut opinor habentdoctores qui dicūt peccatū veniale nō eſſecōtra caritatē / ſed cōtra caritatis feruoremappellātes feruorē actiōem ex caritate venientem/ q̄ quidē actio ꝓ tunc impedit̉ dū actio venialis cōmittit̉. Exinde ptꝫ deductōqualiter pctm̄ veniale fugibile eſt cū impediat opus actionis meritorie/ q̄ in magnūcederet augmētū gl̓e. Sic forte rōnabiliterdiceremus morbos aliqͦs magis eſſe cōtravitā aīalis ſcd̓am qͣꝫ pͥmā/ licet in vita pͥmaſpūali hec ſit diſſil̓itudo ad corꝑalem/ ꝙ tota ⁊ ſubito ꝑdit̉ vel integra retinet̉/ niſi qͥsdiceret ꝙ armonia vite ſpūalis que eſt caritas nō parū ſtabilitur ꝑ alias diſpoſitiōesvirtutū qͣlitatiuas/ qͥbꝰ debilitatis aut p̄ditis. caritatē leuius expelli cōſequēs eſt Signanter ꝟo locuti ſumus de actibꝰ peccatorū venialis ⁊ mortalis/ qm̄ habitus dc̄i bn̄ſtant cū actibꝰ oppoſitis/ vt habitus auaricie cum actu gratie. ¶ Quarta ꝓpoſitio. ſActus et habitus peccati cuiuſlibet repugnat qͣrte vite/ que eſt vita cōfirmatiōis ſtabilite/ p̄ſertim in pr̄ia/ qm̄ in via forte pōteſſe cōfirmatio aliqͣ compatiēs veniale.Nūc ad ꝓpoſitū ſicut habemus in p̄cepto/aut nō in p̄cepto/ hr̄e vitas predictas. Itapeccatū veniale affirmabit̉ aut negabitur

eſſe cōtra p̄ceptum Propterea ſicut ſola vita gratie gratū faciētis cadit ſub p̄cepto ſicꝙ habita ea ſeruat homo legē totā/ ⁊ ea nōhabita nō ꝑfecte cuſtodit ea. Ita peccatuꝫſolū mortale/ dicet̉ iſto mō cōtrariari precepto/ Ecce qͦ pacto diuerſis reſpectibꝰ veniale d̓r vel negat̉ eſſe p̄cepto cōtrariū. quorūreſpectuū illi iſtū alij ex doctoribꝰ aliū habuerunt. ¶ Quinta ꝓpoſitio. ¶ Nullummeritū vite eterne ꝓcedit a ſola vita pͥma.Rō in ꝓmptū eſt/ qꝛ talis vita nō includitcaritatem q̄ eſt radix meriti. Demeritū vite eterne ſicut ꝓcedere pōt a vita pͥma/ et ſimiliter meritū boni tꝑalis ſic vita alteragr̄e ſcꝫ nullū demeritū vite eterne. licet bene meritū ⁊ demeritū boni ſolius tꝑalis cōpatitur. ¶ Declaremus ea in qͥbꝰ pōt eſſeambiguitas et dicamus ꝙ in pura vita nature qͣlem diximus poſſibile eſt homineꝫeterne mortis eſſe reū. et tn̄ boni alicuiꝰ tēporalis facit eū deus gratis ꝑticipem de cōgruo/ ꝓpter quandā adeqͣtiōem operū ſuorum bonoꝝ de genere ad bonū aliqd̓ tꝑale. Quāuis enī peccator indignus ſit etiaꝫpane quo veſcitur dicēte Augꝰ. et hoc d̓ rigore ſeuere iuſticie. Tn̄ iuſticia dei miſecordie tāte cōiūcta eſt vt nō ſinat bonū etiam de genere abſqꝫ decore remuneratiōisſaltē tranſitorie. Ceterū nihil impedit qͥnhomo viuens vita gr̄e/ qn̄qꝫ bonos actusꝓducat/ nō ex vita ſcd̓a gr̄e nō ex caritate.ſed ex ſola vita pͥma ſcꝫ nature. qͦ caſu meretur homo iuſtus nō minus qͣꝫ iniuſtꝰ/ nontamen vſqꝫ ad meritū beatitudinis eterne.qꝛ nō eſt ſuus actus a vita gr̄e radical̓r elicitus. meret̉ gͦ ſolū bonū tꝑale. Reliqͣ patētintuēti ¶ Hic p̄terea dicēdū videretur demerito ſolius boni tꝑalis quo ad vitam ſecūdam/ que eſt actionis meritorie ſicut depeccato veniali diximus/ ꝙ vicꝫ eodē momēto tꝑis nō ſe ꝯpatiūtur. nō de ꝑ ſe ex malicia actus. ſed de ꝑ accidēs ex imꝑfectioneeius. qm̄ agere ſimul ex gr̄a nō cōtingit ⁊ exſola vita nature. ¶ His itaqꝫ determinatꝭꝑ ſil̓itudinem aīaduertere poſſumuſ. quidſit peccatū mortale. qͥd veniale. qͥd merituꝫet demeritū aut boni eterni. aut ſolius tꝑalis. Oīs itaqꝫ actus libere elicitus aut diſſoluit pͥncipalem armoniam in qͣ conſiſtitvera aīe vita q̄ deus eſt. et ſic eſt mortalis ⁊demeritorius vite eterne. aut impedit tantūmō de ꝑ ſe vitam ſcd̓am gr̄e. que dicit̉ actio meritoria. aut vitam nature turbat ⁊ ob

ll 2