Lectio quinta

et ad dei honorem ip̄a nequaqͣꝫ vlterius referetur. dū aūt non eſt finis pͥncipalis ſuſtētatio hec miniſtri queſita ꝑ aliqͦs actus ſpirituales. ſed ē vl̓ motiuū qd̓dā. vl̓ finis minus pͥncipalis in alterū finē rurſus ordinatus. nullū videtur hic de ſimoniaca ꝑuerſitate ꝑiculū imminere. ¶ Iſta ſic elucidaretutius eſt ad ſerenandū cōſciētias ſimplicium/ et ꝓ rectificatione ſuarū intentionū/ qͣꝫtragica aut ſatiricia rep̄henſione oēs generali ſimonie lepra reddere infames velleHac intentione pōt teneri cura ad ceuſumannuū/ pōt haberi reſpectꝰ ad lucrū diſtributionū. Pōt in caſu recipi moderata pecunia ab ordinatis ſub p̄latis. ſi ſit aliudenimis pauꝑ. nec immineat ſcādalū. quoniam oēs decretales ſuꝑ hoc confecte ſunt deiure humano qͦ ad multa/ quas poteſt abolere cōſuetudo ad oppoſitū/ dū fuerit oculꝰ ſimplex mō dicto. Sic pn̄t obtineri duovel tria bn̄ficia ẜm eoꝝ tenuitatē/ ⁊ ſi ſineſcādalo fiat. attenta ꝑſone obtinētis qͣlitate ⁊ ip̄ius ad eccīam vtilitate. Sic pōt immo ſepe debet q̄rere p̄dicator aūt alius placere hoībꝰ in ſuis actibꝰ nō ꝓpter ſe. ſꝫ vt videntes glorificent deū. et vt libētius monita ſalutis accipiant ¶ Neqꝫ tn̄ ſum neſciꝰ/quin in p̄dictis ſepe cadit vilis q̄ſtus atqꝫſymoniacꝰ. vt ſiqͥs hēat aliunde ſufficienter vn̄ viuere poſſit ip̄e multiplicat ſibi pertalia oꝑa ſpūalia/ grādiores diuitias ſuperuacuas/ aut p̄terneceſſarias. aut ſuam bn̄ficioꝝ pluraſitatē cā rōnalis nō excuſat.¶ Lectio quintaD determinatiōem ſolidioremmaterie/ quā tractādā ſuſcepimꝰſuꝑ quiditate peccati mortaliset diſtinctione eius a veniali ml̓ta qͣſi iam fudamēta iecimus. ꝑſcrutandofunditus qͥd ſit lex ꝓprie diuina. qͥd naturalis/ qͥd humana/ et de cōditiōibꝰ vtrarnnqꝫHic eſt enī viuax fundus totius difficl̓tatꝭPorro iam nōnulla diuerticula quaſi ſuꝑedificātes adiecimus. Perſcrutādū rurſuseſſe video/ ne nos eqͥuocatio fallat. et vt edificij noſtra ſtructura certius ſurgat. ſi forteſit aliqͣ lex diuina q̄ nō ſit obligatoria. Naꝫde obligatoria ẜmo dūtaxat habitus eſt. ¶Uidet̉ nempe lex diuina totidē modis diciqͦt modis diuina volūtas noīat̉. Dicit aūtmagiſter in pͥmo ſnīaꝝ. ꝙ qͥnqꝫ ſunt dei volūtates/ ſumēdo ſignū ꝓ ſignato. Et he ſb̓

hoc metro complexe ſunt. Precipit ⁊ ꝓhibet. ꝑmittit conſulit. implet. ¶ De volūtate p̄ceptina ⁊ ꝓhibitiua multa iam diximꝰ.¶ De ꝑmiſſione vero memini me alio locodiſtinxiſſe. ꝙ aliqͣ d̓r ꝑmittere deus. Ptīoqꝛ nō vult ꝓhibere/ aut p̄ciꝑe oppoſituꝫ/ hͦmō ꝑmiſit libellū repudij/ ⁊ exoꝝ pluralitatem in antiqͣ lege. Scd̓o mō ꝑmittit quianō punit pena temporali. hoc mō ꝑmittitmala fieri q̄ nō punit in iniuſtꝭ. ¶ Deindetertio aliqͣ ꝑmittere dicit̉. nō qꝛ nō puniat.ſed qꝛ nō impedit ea fieri cū id vtiqꝫʸ poſſetquāqͣꝫ hoc iuſtiſſime faciat eliciēdo ex hismalis bona/ ẜm potentiſſimam ſapīam ſuam attingentem a fine vſqꝫ ad finem fortiet ꝑ inſcrutabilem abyſſum iudicioꝝ ſuorū. Deniqꝫ quarto poteſt aliqͥd ꝑmitti/ nōqꝛ iudicetur faciēdū/ aut ꝙ nō denūcieturꝑ leges et ſtatuta puniendū. ſed qꝛ de factonō exequūtur leges punitiue contra delinquentes tales/ ne deteriorē exitū res habeat. Hoc mō tolerant̉ qn̄qꝫ heretici/ ⁊ ſciſmatici/ ⁊ alij inter xp̄ianos dū ſciſſura deteriorex eorūdem exterminatione veriſil̓r timeretur. De hac igit̉ lege ꝑmiſſiua. ſil̓r et de impletiua q̄ d̓r eſſe efficax oꝑatio dei. ⁊ q̄ noneſt de ꝑſe obligatiua intm̄ dc̄a ſint ¶ Suꝑeſt dicere de cōſilio ꝙ lex appellat̉ nō ꝙ liget ad obſeruatōem ſui. eam qͥppe deſerēspenam nō incurrit. Impletio tn̄ eius p̄mium meretur ⁊ coronam. Eam p̄terea legeꝫcōſilioꝝ diuinoꝝ nihilipendere velut inutilem et tanqͣꝫ obſeruatores eoꝝ nō indeꝑfectiores fiant improbare / damnationeꝫnō euadit. Hec lex potiſſimū reſpicit tertiāvitam/ quā eſſe poſuimus confirmationisſtabilite/ aut eoꝝ qͥ tali vite iamiamqꝫ aꝓpximant vt ſunt viatores ꝑfecti ¶ Hec ſummatim memorata ſint ex eis que de quintuplici ſigno volūtatis diuina/ q̄ eſt lex pͥmadoctores tradiderūt ¶ Atuero legem alteram ſi ſuꝑaddiderimus mediā inter cōſilium ⁊ p̄ceptum/ que monitio/ vel mādatuꝫ/vel ordinatio/ aut alio noīe abſqꝫ ꝯtrouerſia noīetur forte videbimur ꝓtinus tranſgredi terminos qͦs poſuerunt prēs noſtriſed nō ita eſt. conſonabimus potius eoruꝫtraditionibꝰ. et eas aꝑtius intuebimur Apparētes quoqꝫ cōtrouerſias inter ip̄os/ depeccato veniali ⁊ mortali/ nos faciliori nexu in vnū cōpingemus. ¶ Loquūtur itaqꝫ nonnulli ſctōꝝ de peccato veniali tanqͣꝫſit cōtra p̄ceptū diuinū vt Bern. in libello

A