Lectio Quarta
6
rat ⁊ ſuꝑ ſeip̄os oculū retorq̄ntes/ intelligerēt qͦt lites amaras/ qͦt defectus culpabilestolerare cogit̉ qͥlibet in ſeip̄o nec ſufficit tali ſolicitudīe/ ſe vnū ſufficiēt̓ emēdare. Ipſi vtiqꝫ ꝑtiꝰ alios arguerēt/ qͥ beluā tot capitū/ vnā loqͦr dioceſim aut regnū/ n̄ ꝑ oīa regulatam hn̄t/ ⁊ ꝓfecto iuxta comici ſnīam.Si hmōi eſſent in loco .ſ. p̄latoꝝ/ alit̓ ſentirēt/ aliter iudicarēt. ¶ Hec dicimꝰ nō adexcuſationē inertie dānabilis quorūdā ſuperioꝝ/ deſtruentiū peſſimis exēplis viuēdi ⁊ moribꝰ factiſqꝫ reprobiſſimis vitā ſubditoꝝ/ ſꝫ vt boni qͣꝫqͣꝫ in multis deficiāt/ n̄acerbiꝰ iuſto mordeāt̉ ¶ Quarta ꝓpoſitioExpediēs videret̉ inſtitutio/ aut ia inſtitutoꝝ talis interp̄tatio/ vt ſolꝰ excōicatꝰ autſuſpenſus a iudice/ ⁊ nō a ſolo iure ꝯtraheret irregularitatē/ immiſcendo ſe ſacris/ ettalis ſolus iudicialiter cōdemnatꝰ a ptāteabſoluēdi in foro ꝯſcīe ſpoliatus cenſeret̉.¶ Primū iō dicimus qꝛ nō ſtatim aduertit aliqͥs ſe excōicatione a iure de facto latācontraxiſſe ꝙ ſi in tali neſcientia immiſcuerit ſe ſacris aūt alioꝝ ꝯſortio ſe iūxerit/ durum videretur talem eſſe irregularem/ ⁊ tali irregularitate a qua ſolus papa poſſꝫ abſoluere. hinc ꝯtemptus apud multos/ autſcrupuli varij/ ⁊ ꝑicula maiora qͣꝫ dici pn̄toriuntur. ¶ De excōicatione minori quoad irregularitatem non contrahendam ēexpreſſa decretalis. Similiter de ſuſpenſione patet quoniam oppoſitum non eſtexpreſſum ī iure. Pene autē nequaqͣꝫ ampliande ſunt. Circa quod mirantur aliquiquō decretalem illaꝫ. Cum medicinalis.quidam retorquent ad probandum ꝙ omnis ſuſpenſus a iure ſit irregularis. ſi ſe ſacris immiſceat. quoniā ibi fit ẜmo de vnatantummodo ſpecie ſuſpēſionis ⁊ in caſucerto. Alia autem decretalis ab eiſdem allegata loquitt̉ de ſuſpenſis ab homine.Secundā partem propoſitionis idcircopoſuimus/ quoniam ſi oppoſitum teneatur attentis rebus vt turbate ſunt in eccleſia. tota fere chriſtianitas fraudata eſt beneficio confeſſionis ſacramētalis/ Quodſic oſtendimuſ. Si omnis excōmunicatꝰa iure. aut ſuſpenſus aut irregularis/ perdit poteſtatem abſoluendi ſacramētaliterquia perdit vt dicunt iuriſte. iuriſdictionēomnem in alios. talis in foro ꝯſcientie nequaqͣꝫ abſoluit. Sed maxima pars eorūqͥ ꝯfeſſiones audiunt/ incidit ſepe in ſuſpē
ſionem aut irregularitatem ⁊ excōmunicationem ⁊ hoc vel participādo cum ſuis parochianis excōmunicatis/ vel tenēdo publice concubinas/ vel dum ſunt infamati vitio aliquo publico vel ſimoniaci vel mercatores publici/ vel ex alijs centum radicibus. taꝫ apud religioſos qͣꝫ alios formidabunt igitur ſemper ſubditi/ an fuerint rite⁊ vere ſacramentaliter abſoluti/ ⁊ hoc rationabiliter in tanta ſententiaꝝ multiplicitate. Hoc autem aſſerere qͣꝫtum ſit periculuꝫ⁊ ſcandalū prelati viderit ⁊ iuriſte. ¶ Prohac parte ſecunda propoſitionis facit decretalis que monet vt in neceſſarijs ſubditi cōmunicent cum curato ſuo/ qui tamenquandoqꝫ ſuſpenſus eſt/ vtpote cum fornicario publico Conſtatantem ꝙ confeſſioeſt neceſſaria. Si vero non poteſt abſoluere ſacerdos excommunicatus a iure autſuſpenſus. fit illuſio talibus ſubditis quoniaꝫ nec ſacramentaliter abſoluentur necfinaliter aliud reportant qͣꝫ ſcrupulos/ duꝫpoſtmodum audiunt ſacerdotes ſuos poteſtate abſoluendi caruiſſe. ¶ Quinta propoſitio. Expediens videretur vt nulla ſententia excōicatiōis ferret̉ niſi ꝓ cōtumaciafacta ī rebꝰ pure ſpūalibꝰ/ ⁊ vbi trāſgreſſioꝟgit māifeſte in diſſipationē fidei ⁊ ſue lib̓tatis/ ſicut eſt de hereticis ⁊ ſciſmaticis/ eorūqꝫ fautoribꝰ/ ſicut de interdicto diceremꝰExcōicatio ſiquidē baculꝰ ē pure ſpiritualis. ꝓpterea nō videret̉ rōnabiliter aſſumēda ad ꝓtectionē reꝝ tꝑaliū/ ⁊ qͣi ꝓphanarūqm̄ res tꝑales nō debent ꝯſeruari vel repeti cū maiori detrimēto eoꝝ a qͥbus repetūtur/ qͣꝫ ſit vtilitas ꝓueniēs apud repetētesSed excōicatio maius dānū infert/ qͣꝫ ſitvtilitas alia tꝑalis. Preterea nō dꝫ eccl̓iagrauiꝰ punire delinq̄ntes ciuiliter/ qͣꝫ ſecūlaris ptās. Oppoſitū tn̄ fit dū ꝓpt̓ ꝯtumaciā cadentē in cā reꝝ tꝑaliū iudex eccl̓iaſticus incarcerat ⁊ ligat aīas gͣuiſſimis excōicatōis vincul̓. Iudex v̓o ſecularꝭ ſola corpoꝝ detētiōe ꝯtētus ē. Rurſus n̄ ē vſqueoqꝫ certū an ius diuinū ꝯceſſerit p̄latꝭ iuriſdictiōꝫ tꝑalē īmediate/ aut ſaltē eiꝰ exercitiūſic̄ xp̄s illd̓ a ſe abdicauit. aut ſi hͦ conſtarepoteſt remaneret tamen incertum ſi iuriſdictionem ſecularem ex conſuetudine veldono principū cōceſſam/ ſibipoſſit ecc̄īa ꝑiuriſdictiōꝫ ſuā pure ſpiritualē exercere/ ꝓſeqͥ ⁊ defēdere. Sic̄ hꝫ ecc̄īa iuriſdictiōestꝑales / hēat ip̄a ⁊ carceres/ ⁊ alioſ coercēdi