Carmē de cauſa canendi
que fuiſſent aliūde nec tollerabilia nec tolleranda. Uideo ꝙ eccleſie reformatio nunqͣꝫ fiet per conciliū ſine preſidentia ductoris affectati bene prudentis ſimul ⁊ conſtātis/ prouideant ſibi dum ſciuerint ⁊ potuerint membra ꝑ prouincias aut regna: nonquidē in multiplicatione conſtitutionumnouellarū hoc magis interturbat qͣꝫ adiuuat ſed per executionē viuacem ⁊ virilemearum legū que iam late ſunt abundantiſſime ſuꝑuacuis etiā reſecatis vel omiſſis:Uideo ꝙ in doctrinis que fidem/ que religionem/ que bonos ⁊ ſalubres reſpiciuntmores vix inueniet̉ in hac tempeſtate/ rebus vt ſunt manentibꝰ/ nec habito forti fauore/ potentie ſecularis/ terminatio debita/ vel expedita iuſticia. Experto crede/ neqꝫ deductionē pro nūc aliam pete/ neqꝫ deremedijs opponēdis verbum feceris/ ſurditati/ vbi non eſt auditus iubet ſapiens/non effundas verbū/ his interim contentus Habes enī de theologica cōſolationegrandius opuſculuꝫ. Tecum habita/ gratus deo/ qui te ſegregauit ab his ſolicitudinibus/ ⁊ pro ceteris in poteſtate conſtitutis/ ora cōpatiēs flēs ⁊ lugēs ¶ Monicus ¶ Conceſſerit ita deus/ bene vale volucer precauens vie caſus Salutaueriſqꝫnomine meo fratrem monens eum ſedulocircūſpicere vigilanter/ quēadmodum inmedio nationis praue viuendū ſit: ¶ Uolucer ¶ Et tu bene valeto monice nr̄i memor in orationibus tuis:Finit.¶ Sequūtur nōnulla carmina Ioh̓. de gerſon/ que ⁊ precedētibus ⁊ ſubſequentibꝰ tractactibꝰ cōnexionem aliquā habere videntur. Primū carmen ad Iohannem germanum ſuum decauſa canendi.Loquitur aduenaad monicum.Heu perurgent monice/ monice.Anni nefaſti ſanguinei ⁊ necisCiuilis enſis cuilibet imminetQui iuſte viuit vera vel edocetReſpondet monicusMeme fruaris aduena conſuleHac in ruina peſtifere vicisAd te redito ſolus in ociaEſto virilis vim facito tibi
Mens in ſuperna ſe leuet ociorOdas canoras pſallat alacriorQuales ſophie dictat amor pius/Non quas libido ſordida ſuggerit.Quas muſa garrit ſcenica crebrius/Ut cor malignis vrat amoribus.Cure coquentes anxia pectoraTriſtes abibunt/ credito/ longiusNam ſpiritus cor viſere celicusGaudet quod almū perſonitat deumOpponit aduenaAt cum ſodales mors mihi ſuſtulitCum pallas arcem vix habitet ſuam/Quero ſonabunt cui mea canticaNerui loquentes/ quos lira temperat¶ Reſpondet monicusOmitto muſas angelus audietSanctiqꝫ tecum/ nonne ſatis tibiNec prorſus omnes mors tulit efferaPetrus ſuperſtes/ quem ſapientiaTotum repleuit/ cardo dedit ſibiNomen ſtatūqꝫ/ ſufficit vnicusCarmen melodum cui reſonet tuuꝫ¶ Uiuit gerardus quis rogo par ſibiQui veritatis exul amore fit¶ Noſtri clameugis dulce ſapit ſtilusEtas nouellam progeniem dabitPro patribus quos perdidit atroposAliud eiuſdē aſclepiadeum catalecticum.v ¶ Ernū tempus adeſt/ fac hilareſce¶¶ Cor tepens gelide frigore bruineSurſum ſurrige te more volucrisQue vires reparat ſole tēpentiOdas dulciſono gutture formantAlternantqꝫ modos/ cernis alaudaꝫSepennis liquidum librat in ethraSenſim peruolitans/ deſerit imaExtra ſe rapitur ebria cantu moꝯAffariqꝫ deuꝫ leta videtur iHuic ſpaſmata cadens vt redit ad ſeIam degit ſolitis ſobria terrisD ſi te rapit hec extaſis almaFelix/ ſi iubilans excidis a teHec ſemper ſtolidas incolis oras¶ Carmen lugubrepro deſolatione vniuerſitatis pariſien̄. ꝓpter bella ciuilia.Ageli pacis gemitus amaros¶ Si cadunt in vos) facitote totoMentis eniſu/ roboate celi 11
ꝯ
A