Apologeticus

et vniuerſitatū qui ex iniūctione vel inſtructione facta eis/ promouerūt ⁊ promoueredebuerūt predictas materias/ negligentiāculpabilem. Alij ad theologorū ⁊ predicātium veritatis fidei/ periculū et depreſſionem/ vbilibet ꝑ xp̄ianitatē/ maxime dū errantes fuerint potentes ⁊ principes. Aliad homīcidiorū proditionū/ ꝑiuriorū ſeditionū/ nutritione ſeu iuſtificationē/ maximedum bella fundant̉ in ſuſtinendū erroribus. Alij ad hereticantiū ⁊ errantiū nonemendationē/ ſed obſtinationē. nec ad fraternam ſeu iudicialē vel paternā correctionem/ ſed violentiorē effrenationē. Alij adobedientie generalis preſtari debite modoſummo pontifici/ fortaſſis (quod abſit) ꝑiculoſam dilationē/ apud multos xp̄ianitatis principes aut populos. Alij ad clericorum apud laycos īmo ⁊ apud fideles ⁊ paganos/ ⁊ precipue petrū de luna ⁊ ſuos fautores ſubſannationē vel irriſionē/ ꝙ in materijs vulgo notiſſimis que ſunt ip̄a precepta moralia/ aliter patiūtur errare/ ⁊ diuerſo ſibiinuicem ꝑtinaciter aſſerere/ in p̄ſentia generalis concilij/ intm̄ vt ſub ſummopontifice quē omnes pro extirpatione errorum p̄ſtolabant̉/ maior diſſimulatō ſuboriri videatur. Alij deniqꝫ qd̓ omniū grauiſſimū eſt ad offenſam dei/ in deſertionedefenſionis catholice veritatis/ īmo ⁊ fautoriam heretice prauitatis/ dum ſcꝫ errorcui nō reſiſtitur approbatur. ¶ Teſtes autem inuocant/ huiꝰ cedule cōpoſitores/ celum ⁊ terrā/ ꝙ non ad diffamationē cuiuſcunqꝫ vel irritationē/ ſed ad ꝓpriarum animarū liberationē/ ⁊ ad obuiandū p̄tactiset cōſimilibꝰ ſcandalis/ ſi non hoc duranteconcilio occurſum fuerit/ euēturis iſta ſcribunt/ atqꝫ notificant/ pati voce publica/ laciꝰ hec omnia deducere/ ſi ita placitū fueritdomino noſtro pape. Hec ibi. ¶ Monicus ¶ Qualis data eſt ad hec incōuenientia prouiſiua reſpōſio. ¶ Uolucer ¶ Nulla prorſusqꝫ/ ſed indeteriora continue reslapſa eſt/ vſqꝫ adeo ꝙ pro ꝑte dominorumpolonorū interiecta eſt tandem appellatōad futurū conciliū. Cui appellationi cumreſpondendū eſſet/ lecta eſt/ vt dicit̉ in conſiſtorio generali ⁊ publico qd̓ vltimo conſtantie celebratū eſt/ minuta quedam ſubforma bulle deſtruens vt aſſerunt qui legerunt eam/ fundamētale penitus robur nedum piſani ſed conſtan̄ concilij/ ⁊ eoꝝ om

nium que in eis preſertim ſuꝑ electione ſūmi pontificis/ ⁊ intruſorū eiectione attentata facta ve ſunt. Continebat itaqꝫ in nullo caſu licere appellationem a papa facerenec eius iudiciū in cauſis fidei declinare/plane contra legem dei decretaqꝫ concilij.Sed tam ceca ſemꝑ eſt affectio que nō zelat veritatē/ tam ſemꝑ ſibi contrariās ⁊ diſſona veritati/ mens aduerſa. ¶ Monicus¶ Uellem plenius agnoſcere qualis ex integro fuerit hec polonoruꝫ cauſa neqꝫ enīilla leuiter crediderim/ que poſtremo ſubintuliſti/ qͣꝫuis de occiſione omniuꝫ polonorum facienda abſqꝫ lege vel ordine ip̄iſnec auditis nec defenſis audierim. ¶ Uolucer ¶ Poſſum que breuibꝰ ꝑſtrinxi verbis ea ſcriptis multiplicibꝰ edocere/ quorum aliqua ſuis titulis ſeorſum notaboRes enī prolixa eſt/ ⁊ ad alia te vocat/ ſentio p̄ſens dies. Dabo preterea titulos quorundā ex opuſculis germani tui plurimisobmiſſis que vel memoria non tenet/ velvtilitas non tanta eſt. Ita enī fas erit tibivel alteri cui placuerint illa ſub collectoriovno ſeu pluribꝰ ſcriptis dare. ¶ Oonicꝰ.¶ Gratam mihi rem feceris volucer/ dicito nihilominꝰ antea/ qualis de natura concilij ſit fratris exiſtimatio inſtructus quippe eſt/ ne dum ex litteris vel hiſtorijs ſed exipſa que doctrix eſt efficax exꝑientia/ vtpote qui nouiſſimo huic conſtātienſi concilio cōtinuus aſtitit/ quod numeroſitate cōuenientiū/ quod agendoruꝫ arduitate/ qd̓ſui p̄ſertim duratione/ maximū ſupra cetera fuit/ quoniam per trienniū cum ſex feremenſibus protēſuꝫ eſt. ¶ Uolucer/ Sipondus doctrinę vel eruditionis haberetexiſtimatio ꝑegrini noſtri apud alios qualem facit amor apud te; rem exigeres cognitione non indignam/ nec inutilem fortaſſis poſteritati. Sed neqꝫ plene didici ſuaꝫin omnibus que geſta ſunt vel opinioneꝫvel ſententiaꝫ/ qͣꝫuis plurima ſcriptis reliquerit de poteſtate concilij ⁊ ipſius qualitate. Sua fuit inſuper cōuerſatio aſſiduecum illo pręceptore ſuo/ quem ſapientiſſimum ⁊ prudentiſſimū nemo dubitauerit/cardinalem cameracenſem dico/ poterit ille multo doctius ⁊ ſalubrius cum autoritatis pondere ſuper hac re vel verbo vel ſcripta tradere qui cognouit. Hoc vnum ſcioꝙ zelus habende vnionis in ſciſmate tamdeſperato/ tantiqꝫ tꝑis fecit multa tolerari

dd 2

Z